Toen mijn bloedeigen vader verkondigde dat hij met een blog was begonnen, moest ik als 22-jarige dochter toch even heel bedenkelijk fronsen. Met de nodige plaatsvervangende schaamte opende ik zijn pagina en las ik zijn eerste post. Na twee alinea’s viel mijn mond open van verbazing en betrapte ik mezelf op een brede glimlach. Wat blijkt? Mijn vader kan gewéldig sappig schrijven over de hilarische en memorabele dingen die hij in zijn 50-jarig leven heeft meegemaakt! Zijn zelfrelativering siert hem, en zijn manier van vertellen zal je overtuigen om verder te lezen. 

Ik moest deze ontzettend entertainende blog gewoon delen met de wereld en ik ben er zeker van dat ieder die dit leest, aangenaam verrast zal zijn. Hieronder kan je alvast een van zijn blogposts lezen. Als je nieuwsgierigheid hiermee geprikkeld is, dan verwijs ik je maar al te graag door naar zijn volledige blog en naar zijn Facebook-pagina.

Geniet van de komende tien minuten!

EAT ME

Dat zinnetje was de mooiste tattoo die ik ooit zag. Mijn echtgenote vindt tatoeages lelijk, maar voor die tattoo wil ze een uitzondering maken.

Het was een gewone zonnige dag in El Altet (te Alicante, Spanje), ik had het voornemen om mijn goede vriend “P” een uniek kado te geven. Aangezien P op 43 jarige leeftijd nog nooit van grond was geweest had ik een “puta” voorzien in de lokale puticlub “Las Palmeras”. Dit ging nooit lukken in België.  P woonde nog thuis in bij mama en papa, en onze “jonkman” zou nooit de toestemming krijgen van de mama om eens goed te jappen met een meisje van plezier.

Samen met een bevriend koppel (Puriteinse Engelsen die niet naar “the bathroom”, maar naar “the loo” gaan) uit onze wijk in Spanje, mijn echtgenote, een Spaanse buurman en P bezochten we die avond een paaldansersclub om P in hogere sferen te brengen. Niemand mag sterven zonder ook maar 1 keer seks gehad te hebben in zijn leven. P dacht dat we gewoon naar een club iets gingen drinken.

Met behulp van een paal lieten enkele schaars geklede danseressen zien dat je wel degelijk op het plafond kan lopen. Totaal indiscreet zaten andere playbunnies  klaar om hun talenten te laten zien in de achterliggende kamers.

Ik koos er de mooiste dame uit. 23 jaren jong, perfecte siliconen, mooi slank lijntje, universiteitsstudente en on top nog vriendelijk en lief ook.

We trakteerden haar cava (het is ook een beetje een “uitzuiperskot”) en brachten Jenny (haar artiestennaam, want haar echte naam is Lourdes, what’s in a name) in gesprek met P.  Aangezien P geen Spaans spreekt en Jenny’s Nederlands en  Engels in tegenstelling tot haar bumpers ondermaats waren diende ik als tolk mij op te offeren om dit gesprek naar een climax te brengen. Gekleed in niets verhullende lingerie (een string is een tafellaken in vergelijking met  het stukje stof dat haar poesje aan onze ogen onttrok) nodigden haar tattoos uit om van dichtbij bekeken te worden.

“Hard girl” stond er in grote gothic-letters onder haar boezem. Ik vroeg of ze nog tattoos had, waarop ze, zonder schroom in het zicht van ons allen, haar netjes geschoren zomerfoefje liet zien. Onze Spaanse buurman vroeg: “éé j@ méé , wat wil dat zeggen?” Er stond dus in een boogje rond haar pareltje “eat me” getatoeëerd. Ze begreep dus wel de essentiële dingen van de Engelse taal. De preutse Engelse dame in ons gezelschap vergeet dit zicht nooit meer.

Elke normale mens gaat er waarschijnlijk van uit dat P op het verzoek, overgebracht via haar tattoo, is ingegaan en Jenny gebeft heeft, of op zijn minst patershoudingsgewijs is klaargekomen in haar die avond?

Niets is minder waar, mijn vriend wilde enkel seks hebben met een meisje dat hij eerst op vriendschappelijke basis had leren kennen en er moest dan nog eens liefde in het spel zijn ook. Jenny stelde daarop voor om de dag nadien xxx aantal uren beachtime te delen om zo ‘s avonds “de grote sprong” toch te kunnen verwezenlijken. Tot mijn verbazing wees P dit superaanbod af.Ik daarentegen, had Jenny al vergoed voor nog te bewijzen diensten …. en aangezien P niet wilde of durfde, heeft onze Spaanse buurman zich die avond tot drie maal toe opgeofferd. YOLO, moet hij gedacht hebben.

© Herbert De la Ruelle