An Moerenhout (Groen): “Samenleving is als de Rode Duivels: voetballers op de bank zijn even belangrijk als de beste spits”

An Moerenhout (Groen): “Samenleving is als de Rode Duivels: voetballers op de bank zijn even belangrijk als de beste spits”

Ze streeft naar rechtvaardigheid en solidariteit en heeft het regelmatig aan de stok met Vlaams minister Liesbeth Homans (N-VA). Voor Groen-politica An Moerenhout draait het niet om ‘politica zijn’, maar om de dingen die je ermee kan bereiken. “Politiek kan me niet teleurstellen, net omdat het een manier is voor me om m’n doel te bereiken en niet mijn doel op zich”, zegt ze in het interview voor de reeks ‘Leiders voor Morgen’. 

Wat wordt volgens jou hét politieke issue van jouw generatie?

“Het politieke speelveld vandaag is gepolariseerd. De rechtse partijen regeren het land, en de linkse partijen voeren oppositie. De rechtse partijen spreken voor de ‘hardwerkende Vlaming’ en de linkse partijen proberen een stem te geven aan al wie niet onder de noemer van de ‘hardwerkende Vlaming’ valt. Dat zorgt voor scherpe politieke debatten. En dat is goed. Maar het issue is om de polarisatie niet door te trekken naar de samenleving. Bijvoorbeeld: de rechtse regering doet het middenveld floreren als nooit te voren, cfr een hartverwarmend initiatief als Hart boven Hard. Maar hoe politiek met deze initiatieven omgaat vind ik triestig, men trekt breuklijnen door tot de bevolking. Mensen worden tegen elkaar opgezet. Generatie tegen generatie, autochtoon tegen allochtoon, wie ‘hard werkt’ tegen wie loopbaanonderbreking neemt om zorg op te nemen voor familie. En dat terwijl ‘de groep’ nochtans altijd sterker is dan het individu. Het is zoals de coach van onze Rode Duivels terecht zegt: de voetballers op de bank zijn even belangrijk voor de ploeg als de beste spits.

Is er binnen je partij een verschil in ideeën tussen de jongste generatie en de oudere generaties? Op welke domeinen? Dus: waar deel je de analyse van je oudere partijgenoten, waar wijkt ze er vanaf?

“Neen. In elke partij zijn er politici en leden die verschillen van mening met elkaar. Ook in de onze. Maar dat zijn dan geen breuklijnen tussen de verschillende generaties. Integendeel zelfs. Ik kan het soms heel oneens zijn met leeftijdsgenoten. En langs de andere kant, als er 1 politica is voor wie ik immens veel bewondering heb, is het Mieke Vogels. Ik vind het fantastisch hoe Mieke 30 jaar aan politiek heeft kunnen doen zonder zichzelf te verloochenen. Ze is al die tijd trouw gebleven aan zichzelf en aan haar – enigszins eigenzinnige – visie op hoe de maatschappij er vandaag beter zou kunnen uitzien.

“Toen ik een puber was, heb ik de grote Mieke Vogels leren kennen als de minister van de ‘eerst bla bla bla dan boem boem’-campagne. Ik herinner me dat nog heel goed. En nu mag ik verder werken op haar legislatuur in het parlement, in de commissie wonen en de commissie integratie. Ik vind dat een ongelooflijke eer. De oudere generatie? Ik hoop vooral dat ze content zijn met wat de jongere generatie vandaag doet. Dat Mieke Vogels binnen een paar jaar kan zeggen: ‘Awel An heeft dat goed gedaan’. “

Wat is je ambitie?

“In mijn ogen is politiek een middel. Politiek is geen doel op zich, toch niet mijn doel. Ik ben bij Groen beland na jarenlange engagementen bij verenigingen die werkten met en voor migranten, mensen zonder papieren en laaggeschoolden. Ik wil vandaag nog steeds hetzelfde als tien jaar geleden, en dat is: de moeilijke situaties waar deze mensen zich soms in bevinden, proberen te vergemakkelijken. Hun stem is in veel gevallen niet luid genoeg om op tafel te kloppen, dus leen ik hen mijn stem. In de hoop dat dit een megafoon kan zetten op de vragen die zij hebben. En dat gaat dan heel concreet -op Vlaamse niveau- over – bijvoorbeeld – een werkbaar taalbeleid en integratiebeleid, over betere lessen Nederlands voor anderstaligen, over het vinden van een betaalbare huurwoning, over de digitalisering van onze maatschappij.”

“Om een concreet voorbeeld te geven: ik heb in ’t verleden onder meer computerles gegeven aan laaggeschoolden – laaggeschoolden, dat zijn anderstaligen, maar ook heel veel kortopgeleiden en mensen ouder dan pakweg 50 jaar. Om laaggeschoolden te leren werken met de muis van een computer, heb je twee lessen van drie uur nodig. Dat zijn zes uur. Voor hen een ticketje op een NMBS automaat te leren afdrukken, heb je drie uur nodig. Dat is de realiteit vandaag voor heel wat mensen, maar daar gaan veel te veel hoogopgeleide politici totaal aan voorbij, simpelweg omdat ze het zich niet kunnen inbeelden.”

Wanneer zal je teleurgesteld zijn? Bent u daartegen gewapend?

“Politiek kan me niet teleurstellen, net omdat het een manier is voor me om m’n doel te bereiken en niet mijn doel op zich. Ik kan in de commissie goed samenwerken met leden uit de meerderheid op heel specifieke dossiers. Niet zelden willen we hetzelfde doel bereiken, maar denken we dat op een andere manier te kunnen verwezenlijken. Debat zorgt er dan voor dat we leren van elkaar. Minister Homans, ook al zullen weinigen het van haar verwachten, stelt zich erg open voor voorstellen van welke kant dan ook. Op zo’n manier kan politiek veel bereiken, en daar doe ik het voor.”

Gesponsorde artikelen