Arne Vandendriessche (Open Vld): “Globalisatie en digitale omwenteling zullen ritme bepalen, we moeten ons voorbereiden”

Arne Vandendriessche (Open Vld): “Globalisatie en digitale omwenteling zullen ritme bepalen, we moeten ons voorbereiden”

“Waar zijn die vleugels gebleven, Gwendolyn?” Zo begon de open brief van Arne Vandendriessche, voorzitter van Open Vld in Kortrijk, aan zijn partijvoorzitster Gwendolyn Rutten. Een jonge, ambitieuze politieker met duidelijk een stevige portie lef. “Het negativisme en wij-zij-denken dat de laatste jaren de kop opsteekt, is paradoxaal aan de wereld die steeds meer open en geconnecteerd wordt.” Dat zegt hij in zijn interview voor Leiders voor Morgen. 

Wat drijft je in de politiek?

“Als ondernemer werk je voor je klanten, je medewerkers én je eigen portefeuille. De politiek geeft je de kans iets te doen voor een grotere groep mensen, nu én later. Dat geeft enorm veel energie. Nu ben ik niet iemand die zich teveel laat leiden door grote ideologische principes of statements, ik probeer steeds met gerichte acties en een duidelijk verhaal mensen samen te brengen, zaken in beweging te zetten en doelstellingen te bereiken. Politiek bedrijf je niet enkel in theorie maar vooral in praktijk. Ik tracht dit elke dag, op elk niveau en voor ieder dossier. Van de Kortrijkse evenementen die ik trek, tot de participatietrajecten die we opzetten en de oplossingen die we uitschrijven.”

“Ik probeer steeds een bepaalde vorm van onafhankelijkheid na te streven. Het deed me goed om wat afstand in te bouwen (na enkele jaren als woordvoerder van minister Van Quickenborne) om zo inhoudelijk te kunnen groeien. Dit geeft je vertrouwen en durf. Ik zal de mensen (naast Vincent Van Quickenborne, ook voormalig Europees Parlementslid Dirk Sterckx ) die mij kansen hebben gegeven dankbaar blijven, maar om in de politiek een steen te verleggen moet je af en toe tegen de stroom inroeien en dat kan best op eigen benen. Zeker financieel. Na enkele omzwervingen als zelfstandig consultant ben ik nu vennoot & directeur bij Signpost. Wij zijn het grootste Belgische ICT-bedrijf dat zich enkel focust op het onderwijs. Ook hier trek ik mijn ideeën door. Het onderwijs van morgen zal niet worden bepaald in Vlaanderen. Globalisatie en de digitale omwenteling zullen het ritme bepalen, we bereiden ons daar best op voor. Daarnaast vind ik het ongelofelijk fijn om te kunnen ondernemen en creatief bezig te zijn.”

Merk je dezelfde drijfveren bij generatiegenoten over partijgrenzen heen?

“De drijfveer om iets te doen dat iets betekent voor de maatschappij vind je bij veel geëngageerde mensen terug. Jong en oud. Daar heb je de politiek niet voor nodig. Wel is het zo dat ons systeem je sterk richting een partij duwt. Mijn generatie is niet fundamenteel verschillend van de andere generaties op dit vlak, denk ik. Voor sommigen is het waarschijnlijk evident om in de politiek te stappen. Ik kom niet uit een politiek nest dus vanzelfsprekend is het niet. Ik vind wel overal – over de partijen heen – moedige jonge mensen terug. Mensen die ervoor gaan, zonder zich te laten ontmoedigen door hun omgeving, want politiek is dezer dagen niet echt sexy.”

“Wat ik wel meer en meer begin te herkennen bij mijn generatiegenoten is dat er meer gefocust wordt dan vroeger. Terecht. Ik ben er rotsvast van overtuigd dat je je eerst moet specialiseren in een beperkt aantal domeinen. Als jonge politicus kan je niet over alles een gefundeerde mening hebben. Choose your battles en laat je horen en respecteren op jouw domeinen en bereid je domeinen stelselmatig uit. Mijn vizier staat – logischerwijs – op het domein onderwijs, de digitale omwenteling en wat dit allemaal met zich meebrengt.”

“Wat me wel stoort, is hoe snel sommige van hen deel worden van het politieke meubilair en hun scherpe kantjes verliezen. Ik probeer zelf steeds de nodige afstand te bewaren van mijn partij en haar leidende figuren, juist om dit te vermijden. Met wisselend succes.”

Wat wordt volgens jou hét politieke issue van jouw generatie?

“Multiculturalisme, mobiliteit, digitale omwenteling, klimaat, terrorisme, cybercriminaliteit, jobcreatie …. zijn allemaal belangrijke thema’s en uitdagingen. Hier een volgorde in maken is niet verstandig. Hét politieke issue is volgens mij geen specifiek dossier of probleem maar eerder de manier waarop men deze uitdagingen aanpakt. Vaak worden opportuniteiten voor problemen, evidenties als bedreigingen, evoluties als kwalijke revoluties aangepraat.”

“Zonder de diepgang en nuances van deze zaken te ontkennen, ben ik ervan overtuigd dat we alle zaken steeds met het nodige vooruitgangsrealisme moeten aanpakken en bekijken. Het negativisme en wij-zij denken die de laatste jaren de kop opsteekt, is paradoxaal aan de wereld die steeds meer open en geconnecteerd wordt. President Obama verwoordde het deze week nog erg mooi in zijn laatste State Of The Union: laat ons niet leiden door angst maar door hoop en vertrouwen.”

Zou je ook voor een andere partij kunnen limiteren? Welke?

“Het Nederlandse D66 misschien? Of moeten we toch eens nadenken om zo’n beweging in België op te zetten? Ondernemen aantrekkelijk maken is belangrijk maar steeds met de bedoeling om de taart nadien weer te herverdelen. Ik denk dat de huidige Open VLD die doelstelling het dichtst benadert. Het ter ziele gegane Spirit heeft ooit geprobeerd om dat sociaal liberalisme politiek te vertalen, maar je had bij die partij toch het gevoel dat de partij er was voor de ideologie in plaats van omgekeerd. Binnen Open Vld heb je echt wel sociaal-liberale, progressieve mensen.”

“D66 gaat wél nog een stapje verder. Wat me erg charmeert aan die partij is het feit dat ze nog meer onbevangen en ‘bottom up’-politiek voert. Individuele ontplooiing, Europese samenwerking en inspraak staan centraal om tot een open en solidaire samenleving te komen. Daarom vind ik het ook uitermate belangrijk om niet enkel te prediken langs de zijlijn. Het doet goed te weten dat wij – met Signpost – zelf (een 15-tal) mensen te werk stellen en zo – bescheiden – bijdragen.”

“Ik zou me trouwens moeilijk kunnen vereenzelvigen met een partij die in enge patronen, volgens bepaalde zuil gewoonten of belangengroepen opereert. Of nog erger, zich een bepaald cultureel etnisch gevoel laat aanpraten. Daarom heb ik ook sympathie voor de partij Groen. Daar vind ik soms die ongebondenheid terug. Al past de groene naïviteit niet bij mijn vooruitgangsrealisme.”

Gesponsorde artikelen