Assassin’s Creed Liberation HD: een beetje vlees noch vis

Assassin’s Creed Liberation HD: een beetje vlees noch vis

Vita-game Assassin’s Creed III: Liberation kreeg van Ubisoft een HD-remake voor de tv-consoles. Het verhaal speelt zich voornamelijk af in Louisiana tussen 1765 en 1780, met in de hoofdrol sluipmoordenares Aveline de Grandpré, een dochter van een rijke blanke handelaar en een zwarte slavin. Haar strijd tegen de Tempeliers is vaak ook een strijd tegen de slavenhandel, in een periode waarin Spanje en Frankrijk bakkeleien over de heerschappij over koloniale gebieden. Onze monkey contributor Michel Baeten neemt de nieuwe versie onder de loep:

Verhip, ze hebben het nummer laten vallen! Het lijkt maar een kleine ingreep, maar het is niet geheel onlogisch dat Assassins Creed III: Liberation tijdens de overtocht van de Vita naar de PS3, Xbox 360 en PC z’n nummering heeft ingeruild voor het HD-epitheton. Toen Liberation (dat is toch iets vlotter dan de volledige titel, nietwaar?) een dik jaar geleden uitkwam, lag grote broer Assassin’s Creed III toevallig ook net in de rekken. En hoewel beide delen zich voor het eerst over de plas afspeelden, waren er voor de rest amper raakvlakken.  

Vlees noch vis

Logisch dus dat de link naar deel drie uit de serie stilletjes gedumpt werd voor deze remake, nu Assassin’s Creed IV al wekenlang hoge ogen gooit op alle platformen. Er werd nog wel meer gedaan om Liberation aansluiting te laten vinden bij Black Flag. Dat zit in kleine details zoals het opstartscherm en in de moderne setting van Black Flag werd ook al kwistig verwezen naar het bestaan van Liberation, maar het brengt ook een pijnpuntje aan het licht. Liberation is een beetje vlees noch vis, een spel dat enerzijds wel aanvoelt als een echte Assassin’s Creed-game, maar anderzijds niet goed lijkt te weten bij welk deel uit de hoofdserie het nu precies hoort. Dat gevoel wordt nog versterkt door het vrijwel ontbreken van een link tussen het verhaal van Aveline en de gebeurtenissen buiten de Animus. Dat was al zo in de Vita-versie, maar het is jammer dat er in deze heruitgave niet wat meer aandacht aan besteed is.  

Frisser

Waarmee niet gezegd is dat Liberation HD overkomt als een snelle port, integendeel. De grafische oppoetsbeurt die het spel heeft ondergaan is opmerkelijk goed gelukt, met indrukwekkende karaktermodellen en duidelijk zichtbare verbeteringen ten opzichte van het origineel (dat er toch al zeker niet verkeerd uitzag). Bovendien hebben de makers voor deze versie maar liefst vijftien extra missies toegevoegd aan het avontuur. Ook de soms nogal absurde afstanden die je als speler moest afleggen tussen twee missies (of nog erger, tussen een missie en een van de talrijke cutscenes) is verholpen.

Waar je op de Vita al te dikwijls een halve jungle moest doorkruisen, gewoon om een filmpje van een paar seconden te bekijken, is er voor de remake een handig fast-travelsysteem ingevoerd dat de trektochten door fraaie maar helaas ook erg lege gebieden tot een minimum herleidt. De gameplay van het origineel, die in tegenstelling tot AC III weer meer op stealth dan actie gericht was, staat ook nog steeds overeind als een huis. Misschien speelt het met een controller zelfs nog dat tikje strakker dan met de kleine Vita-sticks. Dat de puzzels waar het touchscreen of andere Vita-specifieke functies voor nodig waren, aangepast zijn voor een meer traditionele besturing spreekt voor zich.

Draagbare roots

Tijdens het doorlopen van het verhaal valt het helaas wel erg op dat Liberation van origine een handheldgame is. De missies die je uitvoert zijn stuk voor stuk een pak korter dan in de ‘volwaardige’ Assassin’s Creed-games. Dat werkt uiteraard perfect op een draagbare console, voor een snelle spelsessie in de trein of de wachtzaal, maar op de thuisconsoles heb je als gamer natuurlijk wel de tijd om wat uitgebreidere uitdagingen te tackelen. Ook de manier waarop het verhaal van Aveline de Grandpré vertelt wordt, heeft een beetje te lijden onder de draagbare roots van het spel. Omdat het origineel ontworpen is om in korte zitten te voltooien, worden de gebeurtenissen in sneltempo uit de doeken gedaan. Om de haverklap worden nieuwe personages geïntroduceerd die even snel weer verdwijnen.

Wat zich allemaal afspeelde tijdens de vele tijdsprongen wordt dan weer meegegeven in korte tekstjes tussen de verschillende sequenties. Een beetje te ijverig op de knopjes drukken en het is gissen naar waar, wanneer en waarom het volgende deel van het verhaal zich afspeelt. En dat is jammer, want Aveline is een veel interessanter personage dan pakweg Connor Kenway, en de historische context van de slavernij had ook wel wat meer aandacht verdiend.  

De schaduw van Black Flag

Het grootste en meest constant knagende probleem tijdens het spelen van Liberation heeft echter niet zozeer met het spel zelf te maken, maar met het feit dat het nu pas verschenen is. Net nu Black Flag met veel bravoure de reeks een opwindende nieuwe adem heeft ingeblazen, voelt het spelen van Liberation aan als een stevige stap terug in de tijd. Niets is zo frustrerend om na de geweldige zeegevechten uit Black Flag tientallen schepen te zien liggen in de haven, en tot de pijnlijke vaststelling te moeten komen dat ze daar puur decoratief aanwezig zijn.

De verhaalmissies van Liberation voelen in vergelijking met de gigantische open wereld van deel IV nog beperkter en rechtlijniger aan dan ze al zijn. Waar je als Edward Kenway een immense keuzevrijheid had om je doel te bereiken, word je als Aveline stevig bij de hand genomen en kan er maar heel af en toe van het uitgestippelde pad worden afgeweken. Ook de fans van de multiplayer die sinds Brotherhood een vast onderdeel is in de serie, blijven op hun honger zitten. Liberation was door de technische beperkingen van de Vita sowieso al niet het meest uitgebreide AC-spel, maar met weinig incentieven om na het uitspelen van de verhaalmodus terug te keren naar New Orleans wordt de levensduur aanzienlijk beperkt.

Conclusie: 6/10

Assassin’s Creed: Liberation HD (nog een laatste keer voluit) is een technisch knappe remake geworden, al zijn niet alle minpuntjes uit de Vita-versie weggewerkt en is de multiplayermodus die de laatste delen uit de reeks allemaal wel bevatten, nergens te bespeuren. Het is alleen jammer voor Aveline dat ondertussen een Assassin’s Creed-game is uitgekomen die gewoon op alle vlakken beter is.

Michel Baeten

(0 – 2: verschrikkelijk; 3 – 4: slecht;  5 – 6. oké; 7 – 8: uitstekend; 9-10: absolute top)

Gesponsorde artikelen