Bart De Wever kandidaat Vlaams minister-president: een overzicht van z’n stappen

Bart De Wever kandidaat Vlaams minister-president: een overzicht van z’n stappen

N-VA-voorzitter Bart De Wever stelt zich kandidaat om Vlaams minister-president te worden. Daarmee zou hij de eerste partijvoorzitter, Geert Bourgeois (N-VA), opvolgen. De Wever kreeg van tegenstanders vaak het verwijt ‘schaduwpremier’ te zijn. Een overzicht van z’n stappen.

1. Oprichting N-VA

Na het uiteenspatten van de Volksunie in 2001 gaat Bart De Wever in zee met Geert Bourgeois en zijn Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA). De Wever is lid van het Dagelijks Bestuur, partijbestuurslid en partijraadslid bij N-VA.

Het programma van de partij wordt rond deze tijd ook voorgesteld aan het grote publiek: staatshervorming (Vlaamse staat, Brussel als Vlaamse hoofdstad, binnenlands beleid in Vlaanderen), Vlaanderen en de wereld (Europese Unie, globalisering en Noord-Zuidverhoudingen, migratie) en de Vlaamse samenleving (versterking van de democratie, inclusief beleid, mediapolitiek).

2. Kiesdrempel

In 2003 doet de N-VA voor het eerst mee aan federale verkiezingen. De partij haalt meer dan 200.000 stemmen, goed voor 4,92 procent. De paars-groene meerderheid besluit daarop echter om een kiesdrempel van 5 procent in te voeren. N-VA haalt de drempel niet voor de senaat. In de Kamer wordt die enkel gehaald in West-Vlaanderen. Bourgeois wordt het enige federaal parlementslid voor de N-VA.

In 2004 wordt De Wever verkozen in de kieskring Antwerpen. Tot in de zomer van 2007 blijft hij Vlaams volksvertegenwoordiger. Na de federale verkiezingen van juni 2007 stapt hij over naar de Kamer.

3. Kartel met CD&V

Op 14 februari 2004 vormt N-VA een kartel met CD&V voor de Vlaamse, Brusselse en Europese verkiezingen. Met 26,1 procent wordt het kartel de grootste in Vlaanderen. Geert Bourgeois wordt Vlaams minister van Bestuurszaken, Buitenlands Beleid, Media en Toerisme. Het kartel zou standhouden tot 2008.

4. De Wever als voorzitter

wiki

Omdat Bourgeois minister is, moest een nieuwe partijvoorzitter verkozen worden. De Wever werd in 2004 na een partijcongres met 95 procent van de stemmen verkozen tot partijvoorzitter. Hij was de enige kandidaat. In 2008, 2011, 2014 en 2017 wordt zijn mandaat verlengd.

5. Stunt met nepeuro’s

De splitsing van de kieskring en het gerechtelijk arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde wordt een moeilijke klip. Onder leiding van De Wever trekt N-VA in 2005 naar Wallonië met 12 vrachtwagens vol met 11 miljard nepeuro’s, de jaarlijkse transfer van Vlaanderen naar Franstalig België.

6. Dedecker-rel

Eind 2006 komt De Wever in opspraak omdat hij Jean-Marie Dedecker (LDD) binnenhaalt als nieuw N-VA-lid. CD&V wil met die laatste echter niets te maken hebben en het kartel dreigt te verbreken. Daarop beslist N-VA om niet met Dedecker naar de verkiezingen te stappen. Die stapt uit de N-VA en het kartel wordt hersteld.

7. Verkiezingsoverwinningen

Bij de Vlaamse verkiezingen op 7 juni 2009 leidt De Wever zijn partij naar een verkiezingsoverwinning met 13 procent van de stemmen. N-VA verovert 16 zetels in het Vlaams parlement. De Wever zelf haalt een persoonlijke score met 123.155 voorkeurstemmen. Hij keert terug naar het Vlaams Parlement en blijft Vlaams volksvertegenwoordiger tot mei 2014.

Bij de federale verkiezingen 2010 wint de partij van De Wever opnieuw de verkiezingen met 28,2 procent van de Vlaamse stemmen voor de Kamer en 31,7 procent voor de Senaat. Daarmee wordt N-VA de grootste partij van Vlaanderen en België.

8. De Wever als informateur

Koning Albert II stelt De Wever na de federale verkiezingen van 2010 aan als informateur. N-VA wil de staatshervorming erdoor krijgen. Uiteindelijk duurt het 541 dagen om een regering te vormen. Die kwam er eind 2011 onder leiding van Elio Di Rupo (PS) met sp.a, MR, Open Vld, CD&V en cdH.

9. De Wever als burgemeester

In oktober 2012 winnen De Wever (met 77.732 voorkeurstemmen) en zijn N-VA de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen. De partij haalt 23 zetels binnen na een strijd met Patrick Janssens (sp.a). Er wordt een coalitie gesloten met CD&V en Open Vld. De Wever wordt burgemeester.

10. Overwinningen in 2014

Bij de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen van 2014 blijft N-VA klimmen onder leiding van De Wever. Hij wordt zelf verkozen tot Kamerlid. De Wever moet als eerste bij koning Filip op audiëntie. Hij krijgt een informatieopdracht om een federale regering te vormen en start de onderhandelingen om een Vlaamse regering te vormen. In de federale regering wordt het een coalitie tussen N-VA, CD&V, Open Vld en MR met Charles Michel (MR) als premier. De coalitie in de Vlaamse regering bestaat uit N-VA, CD&V en Open Vld.

11. De Wever opnieuw burgemeester

Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2018 behoudt N-VA haar 23 zetels in Antwerpen. De Wever vormt een coalitie tussen N-VA, Open Vld en sp.a en wordt zo voor de tweede maal burgemeester van de stad.

12. N-VA stapt uit regering Michel

N-VA stapt in december 2018 uit regering Michel I. N-VA valt over het dossier Marrakesh.

13. De Wever stelt zich kandidaat als Vlaams minister-president

De N-VA gooit werkelijk alles in de strijd straks bij de verkiezingen in mei met Bart De Wever als kandidaat Vlaams minister-president. De Antwerpse burgemeester wil er alles aan doen om zijn partij in de Vlaamse regering te houden, als leidende factor. Want alleen zo kan de N-VA haar confederale logica doordrukken. Jan Jambon (N-VA) wordt het federale boegbeeld en trekt de lijst voor de Kamer van N-VA in Antwerpen.

Gesponsorde artikelen