Brussel staat voor de keuze: immigratiepolitiek herzien of keer op keer slaag krijgen van het electoraat

Brussel staat voor de keuze: immigratiepolitiek herzien of keer op keer slaag krijgen van het electoraat

Zowel in Italië als in Duitsland en Oostenrijk werd na de Brexit de immigratie de inzet van de verkiezingen. En telkens opnieuw werden de machtshebbers in hun hemd gezet ten koste van partijen die de immigratie willen bestrijden. Waren Merkel en Renzi de grote verliezers, dan waren de AfD (90 zetels in de Bundestag, een naoorlogs record) en de Lega Nord de overwinnaars, schrijft essayist en columnist Eric Zemmour in een opiniestuk in de Franse krant Le Figaro.

Dat enkel Oost-Europese landen zich tegen de massale immigratie zouden verzetten, noemt Zemmour ‘een mythe’. “De immigratie vormt de knoop van dit historische drama”, schrijft Zemmour. Volgens hem is de huidige immigratiegolf geen neveneffect van de Europese Unie.

Integendeel, ze vormt de grondslag van haar ideologie – een filosofie die, gekweld door haar hitleriaans verleden, denkt dat de natie niet langer op haar volk, noch haar grondgebied steunt, maar op bepaalde waarden; dat grenzen onnodige barrières zijn die de handel belemmeren; dat mensen inwisselbaar zijn, eenvoudige producenten en consumenten zonder verleden, wortels, noch identiteit; dat de natiestaten niet het recht hebben om vreemdelingen die op hun grondgebied komen te weigeren of weg te sturen, noch ze te discrimineren door de (sociale) voordelen voor hun eigen burgers te bewaren, of [de nieuwelingen] te assimileren met de dominante cultuur van hun land. Dat is wat in Brussel onder een open samenleving en een rechtstaat wordt verstaan.”

[“In België zijn er op 10 jaar tijd 1 miljoen immigranten bijgekomen. Geen enkel democratisch debat ging daarmee gepaard. De realiteit over immigratie in ons land wordt systematisch onder de mat geveegd,” schreef de Brusselse MR-senator Alain Destexhe daar onlangs nog over in dezelfde krant.]


Gesponsorde artikelen