Een fanfare op kiezersjacht in het centrumbos

Een fanfare op kiezersjacht in het centrumbos

Vannacht vond in de grote hall van de Reagan-bibliotheek in California het tweede debat plaats tussen de republikeinse kandidaten voor het presidentschap. Voorlopig nog een show ver van ons bed.

Dat het nog ver van ons bed is, was duidelijk toen de VRT in praatshow Van Gils & Gasten Marcel Van Thilt opvoerde als “Amerika-watcher”. Wat hij over het republikeins debat wist te vertellen hebben ze op de site van Eén nadien wijselijk uit de clip geknipt. Zelden zoveel fouten in een paar minuten horen uitkramen door een would-be kenner… Als je als leek aan de schminktafel even het Laatste Nieuws diagonaal doorneemt en dan fout citeert, kwam je al een pak verder. Dus zelfs die moeite had Marcel zich blijkbaar niet getroost.

Maar de ‘watcher’ maalde er niet om, hij zou zelfs niet live kijken naar het debat vannacht. De kandidaten (waarvan hij het aantal op twaalf schatte, 25% fout) zouden elk toch maar een “een minuut spreektijd hebben en 20 seconden antwoordtijd” (iedereen was ongeveer een kwartier aan het woord). Marcel liet ook uitschijnen dat Jeb Bush het wel zou halen (momenteel heeft Bush 1 republikein op 16 achter zich) en voor Hillary Clinton als zijn tegenkandidaat lag de weg naar de nominatie ook wijd open (zou wel eens 100% fout kunnen zijn als Joe Biden in de race stapt). Zelfs met het aantal miljarden van Trump (3 volgens Marcel) zat hij er onredelijk ver naast (het zijn er 9, dus 66% fout).

Jeb Bush zou in de poll dan weer 9% hebben volgens Marcel (in werkelijkheid 6%, 50% ernaast). En Trump zou een journaliste gevraagd hebben of ze “haar vodden” had. Vanthilt loog er bij dat Trump dat “echt letterlijk” had gezegd. In werkelijkheid zei Trump dat de journaliste zo agressief was dat bloed uit haar ogen en oren, en wie weet welke andere lichaamsdelen nog, vloeide. Toch nog iets anders dan Marcels versie. In België is het dus mogelijk om de Amerikaanse verkiezingen als een fait divers aan gezellige babbelaars over te laten. Geen probleem met toogpraat, maar geef de tooghanger dan niet de ronkende titel “Amerika watcher”.

Was dit een objectief debat op CNN of gratis zendtijd voor FOX NEWS?

Het debat en voordebat duurde samen meer dan vier uur, en was één ongecontesteerde uitstalling van republikeinse standpunten, anders gezegd, van kortzichtigheid en hypocrisie. In de republikeinse bubbel is het Amerikaanse leger (groter en duurder dan de zeven volgende krijgsmachten in de wereldranglijst) dringend aan uitbreiding toe en budgetverhoging.

Het Supreme Court is een liberale kliek. Huh? Obama heeft het aanzien van Amerika in de wereld slechter gemaakt dan het was toen George Bush en Cheney met pek en veren ingesmeerd uit Washington werden verjaagd in 2008. Het minimumloon dat al jaren niet meer stijgt, mag in het belang van de armste Amerikanen niet stijgen, want dan zullen ze moeilijker werk vinden. Klimaatverandering is niet Amerika’s probleem. De linkse waanzin hierover zou de economie schaden, en als de Amerikanen als enige iets doen aan hun CO2 uitstoot zal dat hoogstens de stijging van de oceanen met een paar centimeter schelen.

Het allereerste wat je als President moet doen is Netanyahu bellen. Maar met Poetin moet er niet meer worden gepraat. Het verdrag met Iran is de grootste catastrofe en nederlaag in de Amerikaanse geschiedenis. Elf miljoen Mexicanen terug over de grens zetten is enkel een logistiek probleem, hoè pak je het aan dat is de vraag. George Bush heeft Amerika “safe” gehouden, en dat Obama het leger in Irak terugtrok is de oorzaak van alle ellende die we nu beleven.

Het deficit is uiteraard ook weer Obama’s fout. Nog nooit was er zoveel corruptie als onder Obama. Dat Hillary Clinton niet eigenhandig een aanslag in Benghazi verhinderde maakt haar de grootste mislukkeling ooit als minister van buitenlandse zaken, en dat ze haar privé-mail op een aparte server zette is een staatszaak waarvoor ze recht naar de gevangenis moet voor tien jaar. Het recht op wapendracht is heilig, en ook het feit dat het huwelijk tussen een man en een vrouw hoort te zijn. God heeft het zo gewild. Het recht op abortus is een massamoord op onschuldigen van holocaust-proportie. Belastingen moeten omlaag, de legeruitgaven omhoog en tegelijk het deficit naar beneden. Dat is het recept om Amerika terug groot te maken.

Als je deze heren en dame hoort kissebissen onder elkaar lijkt het wel of CNN zijn zendtijd voor een avond aan Fox News had uitbesteed. Met dank aan Trump als grote publiekstrekker komt al deze nonsens urenlang in tientallen miljoenen huiskamers. CNN richtte de aandacht volledig op het uitspelen van de onderlinge verschillen tussen de kandidaten. Op dat vlak hadden ze hun huiswerk goed gemaakt, maar zo ontaardde het debat in een baas boven baas in republikeinse onrealistische verkooppraatjes en demagogische nonsens. Hierdoor wordt uiteindelijk de republikeinse partij verder naar rechts geduwd, weg van het centrum. Het is maar de vraag of dat op termijn de beste strategie is om het Witte Huis te veroveren.

And the winner is…

Na de eerste tussenkomsten leek Carly Fiorina het snedigst en intelligentst. Maar de nasmaak lijkt me toch iets te zuur. Te snibbig, gelijkhebberig, je kan ook té slim zijn zeker in de GOP. Ik denk dat de ex-CEO van HP zich op de korte termijn in de kopgroep zal hijsen omdat ze a) anti-partijestablishment is, b) nieuw en spraakmakend c) de enige vrouw d) ongelofelijk goed in de details en vlot ter taal. Ze was ook de enige die soms kort durfde antwoorden, maar dan wel ‘to the point’ zoals in haar reactie op de vraag om te reageren op Trump’s opmerking dat ze toch geen gezicht heeft om president te worden. Maar geen spat warmte straalt ze uit. Ik denk dat dit maximaal de Republikeinse kandidaat voor het Vice-presidentschap wordt. Meer zit er niet in.

Trump had een paar pijnlijke momenten, en zijn weinig presidentiële grimassen zijn moeilijk te verbergen omdat hij als ‘frontrunner’ centraal in beeld stond. Gaandeweg het debat werd duidelijker dat hij inhoudelijk niets te vertellen heeft. Geleidelijk komt het moment dichterbij waarop zijn ster onvermijdelijk zal tanen.

Jeb met uitroepteken, kwam er weer met vraagteken uit. Slap, met één bizarre applauslijn toen hij beweerde dat zijn broer, in tegenstelling tot Obama, Amerika “safe” had gehouden. Kwam de 9/11 aanval niet nadat Bush negen maanden het terrorisme had genegeerd en waarschuwingen over een aanslag met een vliegtuig in de wind had geslagen? Was het niet Obama die Osama Bin Laden te pakken kreeg, terwijl Bush door in Afghanistan te blunderen Amerika’s vijand nummer één liet ontsnappen? Hoe dan ook fors applaus uit de zaal.

De reality-check is niet aan de GOP besteed. Never let the reality get in the way of a good argument. Maar Jeb heeft zeker geen sterke indruk gemaakt. Op langere termijn kan dat best meevallen, als het veld uitdunt kan hij misschien (met zijn zakken vol geld) de steun van de republikeinen recupereren omdat hij nu weinig vijanden maakt, zelfs bijna medelijden opwekt. Wel verrassend was dat hij zijn marihuana-gebruik 40 jaar geleden opbiechtte.

Dwaasheid

Krullenbol Rand Paul was goed op dreef, en durfde als enige Trump aanvallen. Maar soms zegt hij -aie ouch- iets zinvol. Zo noemde hij het een dwaasheid om onverhoeds ten oorlog trekken telkens iets Amerika niet zint. Dus zal hij het erg moeilijk krijgen in een partij die niets liever dan een oorlog met Iran en Syrie lijkt te wensen. Of minstens met stoere taal daarover kiezers wil ronselen.

Olifantman Christie deed er alles aan om helemaal naar rechts over te hellen. Een wanhoopspoging van de ooit progressieve gouverneur van Florida. Sinds het “bridgegate”-schandaal in zijn homestate is hij aangeschoten wild, en Trump neemt vooral hem de wind uit de zeilen want the Donals is nog beter dan Chris in het afbekken van tegenstanders, kritische burgers en journalisten.

Proteststemmers

We zouden bijna nog de nummer twee in poll vergeten, Dokter Carson. Minzaam en redelijk, maar kwam niet genoeg uit de verf om te overleven als outsider voor de nominatie. Eigenlijk heeft hij nu vooral steun van proteststemmers, maar dat blijft niet duren van zodra het echt om de knikkers gaat. Marco Rubio deed het zeker niet slecht, maar hij ziet er te jong uit vrees ik voor de top-job. De texaan Cruz en dominee Huckabee en Santorum (in 2012 the last man standing tegen Romney in de GOP) bleven overeind. Kasich hield nog enigszins stand en Walker bleef voor mij onder de maat, niet echt slecht, maar te onopvallend.

Wie heeft er nu gewonnen… De meningen zijn verdeeld. Er zijn in elk geval geen opvallende verliezers, en daarom draait het in die vroege veldslagen, overleven. Volgens mij is er maar één grote winnaar: de democraten. Die zien niet liever dan dat de republikeinse partij verder als een fanfare op kiezersjacht trekt naar het centrumbos.

Gesponsorde artikelen