Euh. “Operatie maandenlang voorbereid”, maar we weten niet dat vermeende terrorist thuiszit met een enkelband?

Euh. “Operatie maandenlang voorbereid”, maar we weten niet dat vermeende terrorist thuiszit met een enkelband?

De operatie tegen jihadisten in ons land die van plan waren om een aanslag tegen de politie te plegen was “maandenlang” voorbereid. Maar we hebben ondertussen toch een paar vragen. Zoals: hoe kan het dat één van de verdachten, die de terrorismespeurders tot in Spanje zochten de afgelopen week, gewoon thuis in Brussel met een enkelband bleek te zitten en zichzelf gewoon ging aangeven?

Hier is nog iets dat toch enigszins vreemd is: de twee die in Verviers werden doodgeschoten, bleken helemaal niet degenen te zijn die de speurders dachten te hebben doodgeschoten. Het duurde twee dagen en er was een autopsie voor nodig om ze te identificeren. 

Er moet trouwens ferm geschoten zijn door de gasten uit de eenheid die in de dagen na de inval hier en daar al omschreven werden als “helden” en waarvan de baas , commandant Eric Liévin zei dat “een crimineel die met de CGSU te maken krijgt, heeft grotere overlevingskansen dan andere criminelen.” De twee waren immers “zo doorzeefd met kogels dat de autopsie heel moeilijk was”.

Kopstuk Souhaib El Abdi

Soit, “tot verwondering van het parket” hadden de “helden” van CGSU niet het “target” gedood, het vermeende kopstuk Souhaib El Abdi, die al “maanden gevolgd werd”. Die sloeg op de vlucht toen hij hoorde van de inval in Verviers met zijn broer, maar hij zou wel door de Fransen zijn gepakt een dag na Verviers, toen hij de grens naar Italië probeerde over te steken. 

Niet dat de twee die wel doodgeschoten werden, Soufian A. en Khalid B., doetjes waren. Allebei al gaan vechten in Syrië bijvoorbeeld, en met een strafblad. Ze zaten naar verluidt joints te roken in het appartement in Verviers met een zekere Marouane El Bali, bijgenaamd den dikken

Het verhaal van Den dikken

Den dikken overleefde de schietpartij in Verviers en hij heeft zo zijn eigen verhaal. Zo beweert hij niks met de hele toestand te maken te hebben. Hij claimt dat hij daar in Verviers was omdat zijn moeder hem had gevraagd om een paar Nike-loopschoenen aan een van de twee doodgeschoten mannen te bezorgen. Hij zegt “compleet verrast te zijn toen die twee naar wapens grepen en begonnen terug te schieten”. Den dikken ontsnapte naar eigen zeggen door uit het raam te springen.

Enkelband-boy

Komt tijd, komt raad, het wordt een boeiend proces ongetwijfeld. Maar er zijn toch een paar dingen in dit dossier die opvallend zijn. Wat moeten we denken van Abdelmounaim Haddad, de 21-jarige die sinds donderdagavond werd gezocht. Hij zou gevlucht zijn naar Frankrijk, en de Fransen zouden daarop hun Spaanse collega’s gewaarschuwd hebben omdat hij samen met de Nederlander Zaid Koulliss zou doorgetrokken zijn naar Madrid om via Spanje naar Jemen of Saoedi-Arabië te reizen.

De Spaanse pers kwam erachter dat hun veiligheidsdiensten voor de Belgen naar Haddad aan het zoeken waren, wat overgenomen werd door Belgische media, wat leidde tot een communiqué van het parket dat de berichten “betreurde” en “geen commentaar” wenste te geven.

Haddad zelf had die berichten ook gezien. Niet in Spanje of op weg naar Jemen of zo, maar thuis, in Brussel, waar hij zat met een enkelband. Hij besloot dan maar gewoon naar de politie te stappen om zichzelf aan te geven. 

Je zou toch mogen verwachten dat …

Misschien hebben we te veel films gezien, of misschien is er echt wel een serieus interpretatieverschil in wat “goed voorbereid” heet of misschien zijn we gewoon naïef, maar je zou toch mogen verwachten dat iemand die veroordeeld is en thuis zit met een enkelband ergens in een database zit en dat iemand in de vijf dagen na Verviers toch eens gekeken moet hebben naar wie ze eigenlijk op zoek waren. 

Maar blijkbaar is dat te veel gevraagd, bij een overheid die wél impliciet voorstelt om alles wat wij doen op het internet, van de sites die we bezoeken tot de inhoud van onze chat-conversaties toe, jarenlang te gaan opslaan, dat in zo’n systeem er iets zou bestaan dat aangeeft dat iemand die je zoekt thuis zit wegens veroordeeld tot enkelband. 

Gevangenis

Hier is nog iets: als wat het federaal parket zegt klopt, namelijk dat er al “maanden” telefoons werden gevolgd van de verdachten enerzijds, maar dat we anderzijds de dingen hierboven moeten zien in het licht van “dat het allemaal veel ingewikkelder in elkaar zit dat terreurnetwerk, en wijdvertakter” dan de speurders konden vermoeden, dan heeft dat “maandenlang afluisteren” toch bijzonder weinig opgebracht. Bijvoorbeeld de Griekse connectie, waarbij de eigenlijke instructies voor de aanslag in ons land vanuit Griekenland door een Algerijn zouden zijn gegeven, werd helemaal gemist. Omdat ze blijkbaar via de gevangenis liep. Alweer.

Gisteren zei het Nederlandse europarlementslid Sophie in ’t Veldt nog op de radio dat radicalisering in Europa in de eerste plaats en voornamelijk in de gevangenissen gebeurt. En er was wat Amedy Coulibaly zei, de jihadist van de gijzeling in de joodse supermarkt in Parijs, namelijk “sinds mijn laatste vrijlating gebruik ik geen gsm of laptop meer, ze luisteren die toch af, veel te gevaarlijk.” Het is misschien iets om bij stil te staan, nu bewindslui weer op het punt staan om ons nog meer af te luisteren en te bespioneren.

Gesponsorde artikelen