Films van de week: met de hype van de week ‘Detective Pikachu’ en het onverwachte paadje ‘Temblores’

Films van de week: met de hype van de week ‘Detective Pikachu’ en het onverwachte paadje ‘Temblores’

Sonic The Hedgehog komt eraan, maar nu is het eerst aan Pikachu. Het lijkt wel alsof de studiobonzen een nieuwe bron van inkomsten hebben gevonden: de game. Allemaal goed en er zal zeker een publiek voor zijn, maar af en toe slagen wij liever een onverwacht paadje in om te zien waar het ons zal brengen. ‘Temblores’ was zo’n paadje en het leverde één van de meest aangrijpende films van het lopende filmjaar op.

Detective Pikachu: de deus ex machina-momentjes dienen als de lijm tussen de plotgaten

Als er één iets is dat het goed doet in de cinema naast superhelden, dan is het wel nostalgie. Daarom dat Disney hun films opnieuw zal blijven maken tot hun voorraad uitgeput is, dat ze Star Wars en zelfs Avatar niet willen opgeven (gewoon lang genoeg wachten en dan wordt alles nostalgie) en dat er zelfs een film zit aan te komen die zal draaien rond Sonic The Hedgehog, het wezentje van de Sega-spelcomputer uit lang vervlogen tijden.

Zo toonde ook de rage rond Pokémon GO van drie zomers geleden aan dat ook Pokémon echt nog wel tot die dingen behoorde die mensen en masse zou kunnen verenigen en bekoren en dan lijkt een film nooit een slecht idee. Hang die ook nog eens op aan Pikachu, de meest schattige Pokémon die er bestaat, en je hebt een potentieel klompje goud in handen.

Warner Bros. Pictures

De film werd gebaseerd op het gelijknamige computerspel uit 2016 waarin Pikachu voor detective speelt in het fictieve Ryme City aan de zijde van Tim Goodman. Samen gaan de twee op zoek naar Harry Goodman, de verdwenen vader van Tim. Harry bleek een groot mysterie op het spoor te zijn dat Ryme City – de enige stad waar Pokémon en mens als gelijkwaardigen aan elkaars zijde leven – voor altijd van aanblik zou kunnen doen veranderen.

Detective Pikachu is de eerste film die rond Pokémon draait sinds Pokémon 3: The Movie, uit 2000. Met deze film mikt Warner Bros. dus zowel op die dertigers die destijds jong waren en zelf met Pokémon speelden als op hun kinderen, die de microbe een paar jaar geleden tijdens de Pokémon GO-zomer zouden hebben overgekregen. Alleen zijn ze wel vergeten om de film een waardige plot mee te geven.

Het moet gezegd worden: de film ziet er fantastisch uit. Volgens regisseur Rob Letterman zijn er 54 verschillende Pokémon te zien in de film en die zien er stuk voor stuk goed uit. Ook Ryan Reynolds geeft zijn Pikachu heel wat leven mee, al is Pikachu wel een stuk braver dan de vuilbekkerij in Ted van Seth MacFarlane.

Warner Bros. Pictures

Het schoentje wringt ‘m bij de plot. Het meest interessant is de film nog in het begin, wanneer we kennis maken met Jack (Karan Soni) die zijn vriend Tim (Justice Smith) maar een gekkerd vindt omdat hij nog altijd geen Pokémon heeft en samen met hem op Pokémon-jacht gaat. Tim van zijn kant wilde vroeger altijd een bekende Pokémontrainer worden, maar is door hoe het leven gelopen is en door gefnuikte ambities geëindigd in een verzekeringskantoor. De scène met de Cubone die daarop volgt is en blijft de beste van de gehele film.

Daarna vertrekt Tim richting Ryme City en zien of horen we Jack nergens meer. Van dan af hangt de plot aan elkaar van deus ex machina-momentjes waarbij hologrammen of flashbacks moeten dienen als de lijm tussen de plotgaten. Dat fijne en talentvolle acteurs als Bill Nighy en Chris Geere zich moeten lenen tot nietszeggende bijrolletjes is daarbij vooral jammerlijk te noemen.

Vooraf dachten we dat Detective Pikachu ofwel een grote ramp zou worden ofwel een onverwacht leuke verrassing. Het is helaas vooral dat eerste geworden.

Score: 4/10

Temblores: Af en toe in de cinema de minder evidente afslag nemen kan lonen

Af en toe moet je in de ondoorgrondelijke wegen der cinema eens een minder evident paadje inslaan en dan kom je van tijd tot tijd terecht bij een pareltje als Temblores (“bevingen” in het Nederlands). Deze prent speelt zich af in Guatemala en vertelt het verhaal van Pablo, lid van een gegoede, maar oerconservatieve familie.

In het begin zien we don Pablo (zoals hij genoemd wordt) zijn eigendom oprijden waar, in zijn woonkamer, tot zijn eigen grote verbazing zijn familie bij elkaar is gekomen. Het is een soort van crisisberaad omdat Pablo (Juan Pablo Olyslager) het ergst denkbare heeft gedaan: hij is verliefd geworden op een man.

Pablo wordt niet meteen verstoten, hij krijgt eerst nog de kans om de situatie recht te trekken. De familie begrijpt oprecht niet hoe het zover is kunnen komen, zijn zus probeert hem nog te laten vertellen of er misschien trauma’s zijn die hij heeft opgelopen. Wanneer dat niet helpt worden de grove middelen ingezet: Pablo mag zijn kinderen niet meer zien en vooral het zoontje moet beschermd worden, want hij zou toch maar eens besmet kunnen worden met deze verschrikkelijke ziekte.

Dan wordt de dominee ingeschakeld en wordt er een plan opgesteld: eerst wordt Pablo bestempeld als pedofiel, de advocaten van zijn vrouw Isa (Diane Bathen) zorgen ervoor dat hij ontslagen wordt, want “we hoeven hier niemand zoals jij.” En dan moet er opnieuw opgebouwd worden: Pablo wordt naar een verbeteringskamp gestuurd waar hij kan inzien welke zonde hij heeft begaan, want de kerk geeft niet meteen op: God houdt van zijn zondaars, maar niet van hun zonden, zo klinkt het ergens.

In feite gaat Temblores over indoctrinatie en dat gaat breder dan alleen het al dan niet holebi zijn. Het meest opmerkelijke aspect aan deze film is het feit dat Pablo, hoewel hij heel erg verliefd is op Francisco (Mauricio Armas) zich gedurende de hele film blijft schamen. Hij schaamt zich om zichzelf en om zijn keuze, maar hij kan niet anders. En wanneer hem gevraagd wordt om een associatie te maken met het woord “abnormaal” is “ik” het eerste dat in hem opkomt.

Temblores is geen film om vrolijk van te worden, gewoon omdat deze film onze neus nog maar eens op de feiten drukte: iedereen is overtuigd van zijn eigen gelijk. Ook de entourage van Pablo, ook de dominee, is ervan overtuigd dat zij het beste met Pablo voor hebben. En dat is iets dat groter is en verder gaat dan de houding van de Guatemalaanse kerk tegenover homoseksualiteit.

Score: 8/10

Gesponsorde artikelen