Final Fantasy XIII: Lightning Returns zwalpt tussen ernst en kolder 

Final Fantasy XIII: Lightning Returns zwalpt tussen ernst en kolder 

De Romeinse cijfers zeggen het al: Final Fantasy is een gamefranchise die al een hele tijd meegaat, met de nodige ups en downs. Dat kan je ook zeggen van Lightning Returns, dat enerzijds groots en dramatisch overkomt, maar anderzijds verzandt in onnozelheden waarvan je je afvraagt hoe de makers die in godsnaam hebben verzonnen.

De game start veelbelovend, met prachtige beelden uit een bruisende stad. Hoofdpersonage Lightning, een bevallige vrouw met roze haar, is vijfhonderd jaar na de gebeurtenissen in Final Fantasy XIII-2 terug om de mensheid te redden. De wereld gaat namelijk vergaan, en God heeft besloten dan maar een nieuwe te fabriceren. Lightning is dan de uitverkoren Verlosser die zieltjes moet redden van de verdoemenis. Niet met haar volle goesting trouwens: ze doet God maar een pleziertje omdat hij haar dode zus dan weer tot leven gaat wekken.

Vlees noch vis

Nu, we hebben niets tegen een beetje bombast, en een verhaal mag wel een beetje abstract zijn, maar hier overdrijven ze toch. Lightning Returns is bovendien niet consequent, want naast dat serieuze verhaal bevat de actie/roleplayinggame ook een hoop kolder en trivialiteiten. Terwijl je vrij kan rondlopen in de stad en enkele omringende gebieden, kan je naast de hoofdqueestes namelijk ook zijmissies aannemen. En die laatste gaan dan vaak over bijzonder banale onderwerpen als een kok zoeken voor een restaurant. De gezochte chef in kwestie heet dan Gordon Gourmet, hahaha heb je hem? Hal-lo meneer de restauranthouder, de wereld is wel aan het vergaan, je hebt geen kok meer nodig! Voor sommige missies is het ook totaal niet duidelijk wat je moet doen, waarna je ze dan per ongeluk blijkt volbracht te hebben door lukraak wat rond te lopen en mensen aan te spreken.

Nog een voorbeeld: een zangeres is haar geliefde kwijt, die op zijn beurt zijn liedjesteksten voor haar heeft verloren aan een monster en haar zonder die nummers niet onder ogen durft komen. Dan kan je die gaan terugbrengen, waarna de zangeres haar vriend in elkaar slaat omdat hij zo lang weg was. Jaja, gelachen dat wij gedaan hebben. Maar alle gekheid op een stokje: de combinatie van die loodzware ernst over Het Vergaan Van De Wereld met die onnozele grappen werkt wat ons betreft gewoonweg niet of zelden in Final Fantasy XIII: Lightning Returns. Dat wil ook weer niet zeggen dat we nooit gelachen hebben. Sommige dingen zijn wel goed gevonden, maar komen gewoon heel raar over in het geheel. En ja, misschien is dat een kwestie van smaak.

Actie

De actie gaat ons wat beter af, want die verloopt in Lightning Returns meer als in een actiespel en niet turn-based zoals in eerdere Final Fantasy-titels. Terwijl je in derdepersoonsaanzicht door de wereld loopt, kom je monsters en andere snoodaards tegen. Je kan – en moet! – ze vaak ontwijken, maar natuurlijk ook gewoon bevechten, wat dan gebeurt in een apart scherm. Je kan Lightning uitrusten met verschillende vaardighedensets en outfits, compleet met een hoop schilden, magische spreuken en zwaarden. Wisselen tussen die sets gaat erg vlot, waardoor je tijdens de confrontaties snel de juiste wapens voor bepaalde vijanden kan bovenhalen. 

Alle aanvallen hebben een meter die leegloopt (maar ook weer volloopt), waardoor je slim moet omspringen met je krachten en je niet zomaar lukraak kan rammen. Uiteraard zijn de wapens en spreuken ook upgradebaar, en kan je allerlei drankjes kopen om bijvoorbeeld je gezondheid te herstellen. En het geld voor dat winkelen verdien je dan weer door bijvoorbeeld monsters een kopje kleiner te maken.  

Klok

Interessant is verder dat je maar een beperkt aantal dagen hebt om de wereld te redden, en dat het spel je daar steeds aan herinnert met een alomtegenwoordige aftelklok. Zo moet je goed uitkijken welke gevechten je aangaat of best vermijdt, want voor elk verloren duel heeft de wereld een uur minder. En je compagnon die je vanop afstand volgt herinnert je daar op een bijzonder neerslachtige wijze aan. En terwijl je dan zit te vloeken over die domme move die je de overwinning heeft gekost, kijk je even verder uit op een kwetterende vrouw in een vogelkostuum. Final Fantasy XIII: Lightning Returns is een vréémd spel. 

Een andere consequentie van die klok is dat je je tijd wel goed moet indelen. Niet alleen kost het je tijd om opdrachten te volbrengen of afstanden te overbruggen, soms moet je op welbepaalde uren ergens aanwezig zijn. Dat geeft wel een zekere dynamiek aan het verhaal, maar anderzijds werkt het soms ook gewoon vervelend, en lijkt het er vooral ingestoken zodat je de game nog eens opnieuw zou willen spelen.

Kleurloos

Waar de game weer een steek laat vallen is bij de uitwerking van Lightning, die in tegenstelling tot heur haar enorm kleurloos is. En de hippe zonnebrillen en andere dingetjes die je ervoor kan kopen verhullen niet dat ze monotoon en cynisch praat, waardoor ze niet meteen sympathiek overkomt. En die saaie piet die van hoog in de wolken berichtjes doorstuurt is niet veel beter, wat je allemaal niet echt aanspoort op te gaan in het verhaal. Naast veel WTF hadden we vaak dus ook zoiets van méh.

De rode draad in Final Fantasy XIII: Lightning Returns lijkt dus wel wisselvalligheid, en dat merk je ook bij de omgevingen en het geluid. Sommige plaatsen zien er werkelijk magnifiek uit, zeker wanneer je bedenkt dat we het hier hebben over een game die verschijnt op de Xbox 360 en PlayStation 3, maar andere lijken lijken eerder inspiratieloos vormgegeven. En het geluid doet soms ook sjieke dingen, maar geregeld werkt het toch gewoon fel op onze zenuwen.

Game monkey says: 6/10

Final Fantasy XIII: Lightning Returns bevat goede ideeën, die niet altijd even goed zijn uitgewerkt. De makers proberen een heel serieus plot te koppelen aan kolder, maar het resultaat is dat veel zaken geforceerd overkomen en de game overdreven melodramatisch wordt. En toch heeft het spel zeker zijn charmes, zoals het goed uitgewerkte vechtsysteem of die momenten dat de humor wel werkt. De game heeft alleszins karakter, en zal een deel van de gamers wel kunnen bekoren. Een ander deel kiest beter een andere titel.

(0 – 2: verschrikkelijk; 3 – 4: slecht;  5 – 6. oké; 7 – 8: uitstekend; 9-10: absolute top)

Gesponsorde artikelen