Franciscus, de jongleur van Assisi (Jenne Decleir)

Franciscus, de jongleur van Assisi (Jenne Decleir)

In 2014 herschreef Dario Fo zijn gelijknamig theaterwerk Franciscus, jongleur van Assisi naar aanleiding van de nieuwe Paus. Jenne Decleir brengt dit, in nauwe samenwerking met Dario Fo zelf. Franciscus, de heilige jongleur van Assisi gaat over de heilige Franciscus maar heeft niets te maken met de mythe die na zijn dood ontstond.  Franciscus is een mens van vlees en bloed, praat met de dieren, de zon, de maan en al wat leeft en zingt.Hij heeft een wereld voor ogen van samenhorigheid waarin mensen elkaar respecteren en hij verzet zich tegen macht en winstbejag.

Jenne Decleir, die trouwens meer en meer op zijn vader begint te lijken, laat zich hier zien als een volwaardig artiest. Hij is ook een fan van Franciscus en van Dario Fo, zo blijkt uit de overgave waarmee hij zich op deze tekst smijt. Bovendien blijkt hij ook een meer dan gemiddelde zanger te zijn. Alleen jammer dat hij voor deze teksten kiest. Je kunt je afvragen of Dario Fo nog actueel is, of hij nu nog gespeeld moet worden. Zo actueel leek de voorstelling mij niet, ondanks de aanpassingen, en je kunt je afvragen of je hiermee nog een groot publiek bereikt. Dat bleek ook bij een kleine blik in de zaal. Het publiek bestond namelijk vooral uit 60plussers.

Aanvankelijk kwam hij moeilijk op dreef. Het begin was aarzelend en dat moet hij ook gevoeld hebben toen hij de zaal toesprak en zei dat er ook gelachen mocht worden. Hij herpakte zich echter wondermooi naar het einde toe en zijn laatste twee verhaaltjes waren dan ook bijzonder goed verteld. Schijnbaar probleemloos transformeerde hij van Franciscus naar paus naar broeder naar kardinaal enz. Goed gebracht, maar de teksten konden ons maar bij momenten echt boeien. Daarvoor is de materie te oud en, naar mijn bescheiden mening, niet meer van deze tijd.

Spelcoach: Dario Fo, Caroline van Gastel, Fabrizio Di Giovanni & Maria Chiara Di Marco

Spel : Jenne Decleir

Gesponsorde artikelen