‘God of War’ heeft na al die jaren nog niets van kracht verloren

‘God of War’ heeft na al die jaren nog niets van kracht verloren

We gamen steeds vaker op de PlayStation Vita. Je kan er overal mee aan de slag, en met een druk op de knop speel je verder waar je gebleven was. Een console is natuurlijk maar zo goed als de games die erop verschijnen, en met een combinatie van kleine indiegames, opgefriste klassiekers en nieuwe titels krijgt de Vita steeds meer interessante releases.

God of War Collection bundelt twee dergelijke klassiekers, God of War en God of War II, die oorspronkelijk verschenen voor de PlayStation 2. En die games hebben nog niets van hun charme verloren, zeker niet dankzij het opsmukwerk dat ze aanvankelijk kregen voor de PlayStation 3.

Het verhaal is om te beginnen interessant. Je speelt als Kratos, een superkrachtige vechtjas met wie je naar hartelust kan knoppenrammen om een hele reeks vijanden, sommigen gigantisch, tot moes te kloppen of te hakken. Wanneer je de besturing beter onder de knie krijgt, besef je dat je met het uitgekiende vechtsysteem ook veel meer kan doen dan gewoon button bashen. Kratos voélt gewoon bijzonder sterk aan, waardoor het een plezier is om hem doorheen de op Griekse mythologie geïnspireerde wereld te laten razen. 

Beeld en geluid

Die omgevingen komen komen prima tot hun recht op het kleine scherm van de Vita, al is het beeld – vooral in de eerste game – soms op een vreemde manier wazig, en hapert de framerate wel eens. Maar dat zal waarschijnlijk vooral de gamers opvallen die de HD-remake al speelden op de PS3.

Het pompeuze omgevingsgeluid draagt nog bij tot dat machtige gevoel dat de besturing van Kratos je biedt. Vooral in de tweede game is de soundtrack erg aanwezig, zonder storend te zijn.

Niet betuttelend

Soms valt het wel op dat de oorspronkelijke games al heel wat jaren geleden verschenen, bijvoorbeeld bij de moeilijkheidsgraad. Terwijl je bijvoorbeeld in recente Assassin’s Creed-games al veel moeite moet doen om ergens in te vallen of te sterven, zijn de God of War-titels veel minder vergevingsgezind.

En terwijl heel wat hedendaagse games je bestoken met hints om de gamer vooral niet te frustreren, moet je in deze titels toch geregeld wat trial and error bovenhalen om te weten wat je nu precies moet doen. Het evenwicht zit meestal wel juist, waardoor je echt een voldaan gevoel krijgt wanneer je een situatie doorziet.

Minpunten

Perfect is God of War Collection echter niet. Vooral dat obligate gebruik van het touchpad achteraan is aanvankelijk vervelend, al went het op de duur wel. Zoals gezegd oogt het beeld soms wat wazig, vooral in de eerste game, maar eigenlijk stoort dat niet echt. Het blijven natuurlijk ports van andere platformen, en dat blijf je soms zien.

Verder zijn het vooral kleine dingen die ietwat irritant kunnen zijn, zoals de savepoints die een halve seconde na het bewaren van je spel je opnieuw vragen of je wil saven, of sommige hendels die niet willen meewerken met dat touchpad. 

Conclusie: 7/10

Al bij al hebben we ons prima geamuseerd met God of War Collection. Het is bij een dergelijke nostalgische trip ook boeiend om te zien waar veel andere games de mosterd hebben gehaald. Deze games moet je gewoon gespeeld hebben. En voor de liefhebbers: er zitten tieten in! 

(0 – 2: verschrikkelijk; 3 – 4: slecht;  5 – 6. oké; 7 – 8: uitstekend; 9-10: absolute top)

Gesponsorde artikelen