Guantánomo Bay advocaten klagen Washingtons ‘International Spy Museum’ aan, wegens te controversieel

Het International Spy Museum in Washington, is nog maar pas open, maar kreeg al een hele resem advocaten aan deur. De advocaten, vergezeld van een voormalig CIA-analist, waren gekomen na een Twitter uitbarsting, over het museum hun controversiële tentoonstelling over het gebruik van folteringen zoals waterboarding ten tijde van 9/11. Vince Houghton, de hoofdhistoricus van het International Spy Museum, daagde de critici uit om de tentoonstelling zelf te komen bekijken.

Afgelopen donderdag verzamelde een handvol advocaten van het militaire tribunaal in Guantánamo Bay, zich voor het gloednieuwe International Spy Museum in Washington.

Bezoekers mogen zelf op een knop drukken of ze voor of tegen het folteren van terroristen zijn. 57% stemde voor.

Bezoekers van het museum worden op het einde van hun rondleiding gevraagd, of de Amerikaanse overheid terroristen mag martelen om informatie uit hun los te krijgen. Er is dan een ja-of een nee-knop waar je op kan drukken. Maar liefst 57 procent antwoordde ja. Hierop kwam veel commentaar op sociale media. Zeker omdat het museum zogezegd kindvriendelijk is.

Hier zie je een reactie op Twitter:

Bekentenis na foltering, geldig of niet?

De hoofdhistoricus van het museum, Vince Houghton, daagde de critici dan maar uit om de tentoonstelling zelf te komen bekijken. De Guantánamo-groep waren de enige die de uitdaging aangingen. Hun cliënten werden gemarteld nadat ze ongeveer 16 jaar geleden werden gevangengenomen door de Amerikaanse overheid en ondergaan nu hoorzittingen over hun vermeende rol in 9/11. Het centrale twistpunt bij de hoorzitting is of verklaringen die ze na hun marteling hebben afgelegd geldig zijn.

Leven of dood

De advocaat Alka Pradhan vertegenwoordigt Ammar al-Baluchi, een Pakistaan die terechtstaat voor het meehelpen organiseren van de aanslagen van 9/11. Pradhan vertelt aan de Britse krant The Guardian: “We zijn elke maand in Guantánamo Bay en wachten op een eventuele rechtszaak. Er zal uiteindelijk wel een rechtszaak komen, maar daarin speelt hoe mensen over de folteringen denken en of het al dan niet waar is, wat ze na het folteren hebben gezegd, een grote rol. Het gaat letterlijk over leven of dood.”

In de tentoonstelling zie je duimschroeven, een houten bed dat werd gebruikt voor waterboarding, een elektriciteitsspanningsdoos en een brancard die gebruikt wordt bij het toedienen van een dodelijke injectie. De omringende muren zijn voorzien van foto’s waarop er mensen gemarteld worden en historische verklaringen. De Guantánamo-groep heeft problemen met bijna elk aspect van de tentoonstelling.

Eerst en vooral is de balans tussen al dan niet folteren niet aan de orde. Museumbezoekers worden normaal gezien ook niet gevraagd om ja of nee te stemmen over het plegen van andere historische gruweldaden. Ook zijn ze geen fan van de videos van ex-CIA-officieren die uitleggen waarom ze waterboarding hebben gebruikt. Ze vinden dat ze het precies goed praten, terwijl de Amerikaanse rechtbanken duidelijk hebben gesteld dat het onder marteling valt en dus niet meer mag gebruikt worden als techniek. Het is nog niet duidelijk of de advocaten verdere stappen zullen ondernemen.

Hier kan je binnenkijken in het gloednieuwe museum:

Zero Dark Thirty, is een Amerikaanse thriller die gaat over de zoektocht naar Bin Laden door de Amerikaanse overheid. En toont hoe ze via foltering informatie loskrijgen die hun uiteindelijk naar Osama Bin Laden leidt. In de film krijgen ze de gevangene Ammar al-Baluchi aan het praten door hem te hangen aan kettingen aan het plafond. Dit is niet echt gebeurd, maar in de film tonen ze dus wel aan, dat je via foltering levensbelangrijke informatie kan loskrijgen.

Hier zie je de trailer:

Een rapport van het senaat denkt daar nochtans anders over. Zij concludeerden dat marteling helemaal niet tot levensreddende informatie leidde, de meest waardevolle informatie uit gevangen, wordt gehaald uit conventionele en wettelijke ondervraging.

Gesponsorde artikelen