Hermes Sanctorum (Groen): “Wat onze generatie verbindt, is het besef dat het anders moet dan tot nu toe”

Hermes Sanctorum (Groen): “Wat onze generatie verbindt, is het besef dat het anders moet dan tot nu toe”

Milieu, energie en duurzame mobiliteit, de drie belangrijkste dossiers waar Vlaams parlementslid Hermes Sanctorum (Groen) zich expert van kan noemen. Als bio-ingenieur die doctoreerde op dioxines weet hij natuurlijk ook waarover hij praat. Hoewel hij ervan overtuigd is dat “het zo niet verder kan”, laat de Herentenaar z’n hoofd niet zakken. “99 procent van je strijd gaat verloren, maar dat betekent niet dat je geen impact hebt”, zegt hij in zijn interview voor Leiders voor Morgen. 

Wat drijft je in de politiek?

“Fundamentele bezorgdheid is mijn grootste politieke drijfveer. Een bezorgdheid dat als je de zaken laat betijen, dat het niet de goede richting uitgaat. Het vereist menselijke (politieke) energie om een samenleving in de goede richting te sturen. Economie houdt niet vanzelf rekening met natuur en omgeving, bedrijven hebben een kader nodig om duurzaam én creatief te kunnen zijn. Werk en kinderen gaan niet vanzelf samen, er is een politieke hand nodig om werk kwaliteitsvol te maken en kinderopvang of goede scholen te voorzien. Ik geloof met andere woorden heel sterk in de politieke maakbaarheid van de samenleving.”

“Stilstaan bij die drijfveer is belangrijk, want die staat dagelijks onder druk. Politiek is voor een deel theatraal en 99 procent van je strijd gaat verloren. Maar dat maakt het niet minder oprecht of dat betekent niet dat je geen impact hebt. Als je op tijd even stilstaat bij waarom je in de politiek bent gestapt, hou je het vol zonder cynisch te worden.”

Merk je dezelfde drijfveren bij generatiegenoten over partijgrenzen heen?

“Politiek als de wil om een samenleving te kneden, is zo diep menselijk dat het generaties overstijgt. Het is van alle tijden. Voor de een is het meer een machtsspel, voor de ander overwegend een manier om de wereld te veranderen. Dat klinkt relativerend ten aanzien van mijn eigen generatie, maar het is de waarheid. De twintig volgende generaties zullen met gelijkaardige politieke uitdagingen geconfronteerd worden als vandaag of 2.500 jaar geleden in het oude Athene. Wat mijn generatiegenoten wel verbindt, is de vaststelling dat we niet verder kunnen doen zoals we tot nu toe bezig waren. De ene vult de oplossing in op een ecologische of sociale manier, de andere vindt dat integratie van migranten is mislukt. Hoe ver de politieke standpunten ook van elkaar mogen liggen, de rode draad is dat het zo niet verder kan.”

Wat wordt volgens jou hét politieke issue van jouw generatie?

“Ik zou graag beginnen met te zeggen waarover het volgens mij niet gaat: pensioenen. Uiteraard is het debat over pensioenen en de betaalbaarheid ervan belangrijk. Maar ik geloof niet dat een meerderheid van jonge dertigers daar echt mee bezig is. De meesten aanvaarden dat er langer zal gewerkt worden of zien er zelfs iets positief in.”

“De politieke uitdaging is volgens mij de vooruitgang heruitvinden. Sinds de gouden jaren zestig is alles gegroeid: economie, bevolking, levensverwachting, vrije tijd, technologie. Maar sinds de economische crisis leeft binnen mijn generatie de idee dat de achteruitgang zich heeft geïnstalleerd. De gangbare zinsnede “we zullen de eerste naoorlogse generatie zijn die het minder goed zal hebben dan de vorige”. Dat is defaitistisch, maar ook onwaar volgens mij. Groei zit hem vandaag in verschuiving in plaats van vergroting. De explosie aan eenpersoonsbedrijfjes die via internet allerlei unieke producten aanbieden, als reactie op de industriële eenheidsworst. Jonge, hoogopgeleide mensen die een microbrouwerij of een bioboerderij succesvol uitbaten, terwijl traditionele varkensboeren failliet gaan. 3D-printbedrijven die Chinese massaproductie wegconcurreren, omdat ze aan een tiende van de prijs werken en tien keer sneller kunnen leveren. Mensen terug laten geloven in een nieuwe vooruitgang en tonen dat ‘beter’ niet noodzakelijk ‘groter’ moet zijn.”

Is er binnen je partij een verschil in ideeën tussen de jongste generatie en de oudere generaties? Op welke domeinen? Dus: waar deel je de analyse van je oudere partijgenoten, waar wijkt ze er van af?

“Als ik met iemand als Mieke Vogels spreek, die toch een vorige politieke generatie belichaamt, dan merk ik gelijkenissen en verschillen op. We delen fundamenteel de analyse van mens en samenleving, anders zouden we geen lid zijn van dezelfde partij. De verschillen zitten hem vooral in stijl en benadering. Vogels is opgegroeid in een post-‘68-sfeer, waarbij een moreel juk werd afgeworpen. Dertigers van vandaag zijn een stuk zakelijker. Zestigers zien de wereld meer afgelijnd, misschien omdat ze zijn opgegroeid in een bipolaire wereld van Koude Oorlog. Mijn generatie bekijkt alles vanuit verschillende hoeken en kanten, overeenkomend met de complexe wereld waarin we leven.”

Gesponsorde artikelen