Het drama van de Belgische Voetbalbond: op het eind wint Wilmots blijkbaar altijd

Het drama van de Belgische Voetbalbond: op het eind wint Wilmots blijkbaar altijd

Pijnlijk slecht volkstheater bij de KBVB, de Belgische voetbalbond. Zij aan zij moesten ze allemaal gaan poseren voor de persconferentie, terwijl voorzitter François De Keersmaecker een uitleg gaf die veel weg had van stand-up comedy. De conclusie: bondscoach Marc Wilmots krijgt nog altijd overal z’n zin, en dat is eigenlijk het slechtste nieuws van al.

Laat ons wel wezen: veel inspiratie of leiderschap valt er niet te bespeuren bij de huidige ‘top’ van de voetbalbond. Of het nu De Keersmaecker of z’n ‘rivaal’ Joseph Allijns is, het lijkt dezelfde vreemde besluiteloosheid, bijna hulpeloosheid.

Ook zo gisterenavond: een marathonvergadering op de voetbalbond, want de bondscoach had heel de top vernederd door er zonder pardon de aanstelling van Enzo Scifo door te duwen bij de beloften. Dat was tegen de zin van de top, Wilmots had dat niet zomaar te beslissen. En bovendien: Scifo plus z’n assistent kunnen geen woord Nederlands. Toch een beetje vervelend, wanneer meer dan de helft van de jongens Nederlandstalig is.

Een ‘Belgische’ vedette die geen woord Nederlands kan

De bondstop maakte zich dus op voor een ‘harde confrontatie’. Want ook de reisjes van de technische staf, met honderden euro’s aan hotelkosten en taxirekeningen, dat zou eens flink aangepakt worden. Dat diezelfde bondstop toestond om 100.000 euro uit te geven voor “extra beenruimte” voor een vlucht naar Israël was minder een probleem. Want uiteraard is extra beenruimte niet iets dat de Rode Duivels met hun karig loon zelf zouden kunnen betalen, dus moest die 100.000 euro maar uitgegeven worden met geld van de voetbalbond. De jeugdwerking van de amateurclubs, die zo 100.000 euro minder hebben, kan dat geld uiteraard zonder problemen missen.

Het liep allemaal op een sisser uit: Wilmots kreeg z’n beloftencoach, net als de vorige keer z’n extra beenruimte. Qua trainerservaring en palmares overvleugelt Scifo z’n nieuwe ‘baas’ Wilmots uiteraard ruimschoots: ronkende namen van clubs zoals Moeskroen, Tubeke en Bergen worden nu toegevoegd aan het prominente palmares van Wilmots zelf, dat zich beperkt tot Sint-Truiden en enkele weken interim Schalke 04. Trainers van internationaal topniveau dus, hebben we nu bij onze Rode Duivels.

Dat Scifo, nochtans jarenlang een ‘Belgische’ vedette, nauwelijks een woord Nederlands kan, was daarbij niets meer dan een stok om Wilmots weer in z’n kot te drijven. Een jonge generatie Belgen heeft minder moeite met al dat taalgedoe, en is vaak zelf tweetalig. Op zich is tweetaligheid ook geen vereiste meer, hoeveel trainers kunnen slechts gebroken Engels, Frans of Nederlands? Het gaat hem vaak meer om de symboliek: een mondje meepraten in een andere taal om toch maar aan te duiden dat je moeite wil doen. Dat Scifo op 49-jarige leeftijd nu dan een taalbad moet gaan nemen, en in het verleden nooit betrapt is geweest op één enkele poging Nederlands, is vooral beschamend voor de man zelf.

Maar Wilmots vernederde de bondstop verder, door tijdens de cruciale vergadering gisteren plots publiek Scifo te bellen, om dat taalbad te regelen. “Hallo Enzo, jij gaat dus op taalcursus?” (in het Frans weliswaar), en De Keersmaecker vond het weer allemaal goed.

Weinig lichtpunten in het verhaal

Heel de kwestie duidt erop dat niemand aan de top, de bondsvoorzitter op kop, in staat is om Wilmots de harde waarheid te zeggen. Dat hij als coach gewoon te kort schiet.

De man die z’n ploeg recent nog zag verliezen tegen Wales, maar uiteraard nog de expliciete steun van de Franstalige pers geniet, blijft z’n zin gewoon doordrukken. Dat er tussendoor nog een vreemdsoortige en uiteindelijk vooral pijnlijke vrijpartij tussen Wilmots en Schalke 04 ontstond, was alleen maar olie op het smeulend vuur. De man is geen onverdienstelijke motivator, maar als coach schiet hij tactisch en qua voetballend inzicht schromelijk tekort.

Alleen, er wordt aan de top van de voetbalbond niet aan zuiver beleid gedaan. De bondsvoorzitter zit in het zadel door een vreemdsoortige coalitie van de amateurbond, met Franstalige belangen en de steun van de Franstalige pers. Evengoed schuren de profclubs en zeker de ‘rivaal’ Joseph Allijns, gevaarlijk dicht aan tegen sommige kranten aan Nederlandstalige kant. Het zorgt voor een zieke cocktail van verdeeldheid, van onkunde, en gebrek aan daadkracht, waar Wilmots manifest van profiteert. Niemand durft hem aan de deur te zetten, en hij blijft zo een generatie Rode Duivels van goudwaarde de toegang tot het allerhoogste niveau van internationaal voetbal ontzeggen.

Er zijn weinig lichtpunten in het hele verhaal. Bewijze de houding en het commentaar van Marc Coucke. Aan leiderschap ontbreekt het de man niet. Maar hij nam ontslag na de stemming waarbij François De Keersmaecker een paar weken geleden werd herkozen, uit protest. Hij wilde toen een “krachtig signaal” geven. Maar bij het oude mannenclubje is dat niet aangekomen, zoveel is duidelijk.

Gesponsorde artikelen