Het klimaatakkoord, een lang vergeten belofte

Het klimaatakkoord, een lang vergeten belofte

Na een ambitieus klimaatakkoord in Parijs waren de verwachtingen hoog. Eindelijk zou het klimaat een rol spelen bij het voeren van beleid. Al snel kwam de teleurstelling. Wat een ambitieus, positief en toekomstgericht plan was, is ondertussen een lang vergeten belofte. Waar hoop was op een verlaagde CO2-uitstoot, is Uplace gekomen, waar hoop was op meer groen is Essers gekomen en waar hoop was op een logischer mobiliteitsbeleid zijn tariefverhogingen bij het openbaar vervoer gekomen.

Uplace

Dat Uplace noch nodig, noch gewenst is hoeft niet meer aangehaald te worden. Naast Bart Verhaeghe staat niemand nog achter het project. Het zal niet alleen files veroorzaken, het is ook slecht voor de KMO’s in de aangrenzende steden en gemeenten. Ondanks het negatieve advies van de raad van state beslist de Vlaamse regering om het gewestelijk ruimtelijk uitvoeringsplan (GRUP) goed te keuren.

Het is een onverdedigbaar project, zelfs Vlaams minister van omgeving, natuur en landbouw Joke Schauvliege kan het project niet verdedigen. Wanneer haar in een interview voor Knack gevraagd wordt of ze hoopt dat Uplace er komt antwoord ze het volgende: “Dat is iets anders. Ik winkel zelf niet graag in shoppingcentra. Maar ik respecteer wat de Vlaamse regering heeft beslist.”

Essers

Ook dat het bedrijf Essers een bos mag kappen om uit te breiden terwijl er genoeg leegstaande terreinen zijn tart alle verbeelding. Ondanks de vele kritiek uit diverse hoeken beslist de Vlaamse regering toch om het bedrijf te laten uitbreiden. Wanneer een groep studenten onze omstreden minister Schauvlieghe met het nodig cynisme ontvangen op de UGent zegt Schauvliege dat de kritiek makkelijk en populistisch is. De studenten begrijpen volgens Schauvliege niet hoe ingewikkeld het probleem is.

Nochtans, aan opbouwende kritiek was geen gebrek. Zowel binnen als buiten het parlement kwamen voorstellen voor maar liefst 18 domeinen waarvoor geen bomen moesten gekapt worden. De Vlaamse regering kiest ervoor de bomen toch te kappen. “Everything is changing. People are taking their comedians seriously and the politicians as a joke.” (pun not intended) Dat is wat Will Rogers ooit zei. Wanneer cabaretier Wouter Deprez het Essers-dossier in de media krijgt, maakt hij het de Vlaamse regering en Vlaams minister Schauvliege erg moeilijk om zich te verdedigen. Zijn kritiek is moeilijk weg te lachen omdat hij er in tegenstelling tot mevrouw Schauvliege wel in slaagt volledig te zijn, alternatieven te zien en vooral logisch te denken.

Dat het bos niet speciaal is en dat het is aangelegd, wordt gebruikt als argument om het toch te mogen kappen. Echter, als we die logica volgen kunnen we zowat elke boom in dit land omhakken. Elders zal nieuw bos worden aangelegd maar we weten al langer dan vandaag dat de waarde van zo’n nieuw aangelegd bos pas over enkele tientallen jaren de waarde van het gekapte bos zal evenaren. Bij een eerdere uitbreiding van het bedrijf werd al eens een stuk bos gekapt, Europese topnatuur werd vervangen door enkele jobs. Bij deze uitbreiding beloofde het bedrijf geen verdere uitbreidingen meer aan te vragen. Iets wat uiteraard niet afdwingbaar is, maar het weigeren van een nieuw voorstel had op z’n minst gepast geweest.

Mobiliteit

Op 1 februari dit jaar verhoogden de tarieven voor zowel de trein als de bus. Alsof een tariefsverhoging niet onlogisch genoeg is, wordt er ook verder bespaard. Men kan het populistisch noemen, maar het is moeilijk anders te beschrijven dan als ‘meer betalen, minder krijgen’. De prijzen voor de trein liggen bij NMBS inderdaad aanzienlijk lager dan bij andere Europese treinreismaatschappijen. Dat NMBS een gigantische kost is voor ons land valt dus zeker niet te ontkennen.

Echter, het budget dat wordt gespendeerd aan subsidies voor bedrijfswagens ligt astronomisch veel hoger dan het budget voor subsidies voor treinabonnementen. Voor elke honderd euro die we spenderen aan de bedrijfswagens spenderen we er welgeteld zeven aan treinabonnementen. Daarenboven zal het nakomen van het klimaatakkoord inderdaad inspanning vergen. Het zal ons zeker en vast geld kosten, of we het nu willen of niet.

Zoals eerder vermeld komt er naast de tariefsverhoging ook een fikse besparing. Als er één iets is dat je niet moet doen om mensen te motiveren het openbaar vervoer te nemen dan is het wel het aanbod verkleinen. Als het niet alleen goedkoper wordt om met de wagen naar het werk te gaan maar ook sneller, dan zijn er naast ecologische motieven – laat ons eerlijk zijn, daarop kunnen we helaas ook niet te veel rekenen- geen redenen meer om de trein te nemen.

Willen we het klimaatakkoord halen, dan is het niet bepaald logisch mensen uit de trein te halen en in een wagen onze overvolle autostrades op te sturen.

Maakt u zich echter geen zorgen. De wereld gaat heus nog een hele poos mee, wat we nu vooral moeten doen is jobs creëren.

Gesponsorde artikelen