Hitman Episode 1: stealthy schot in de roos

Hitman Episode 1: stealthy schot in de roos

Het zag er lange tijd niet zo goed uit voor Agent 47. Met het vijfde deel, Absolution, stuurde IO Interactive de reeks een meer richting actie in plaats van complexe stealth-gameplay en dat viel niet bij alle fans in even goede aarde. Het heeft vier jaar en een opmerkelijke koerswijziging gekost, maar de nieuwe Hitman is een terugkeer naar de topvorm van weleer. 

Het opvallendste nieuws eerst: ja, Hitman is plots van een volledige release geëvolueerd naar het steeds meer oprukkende episodische formaat. Over de voor- en nadelen daarvan is de laatste weken al meer dan genoeg digitale inkt gevloeid maar het belangrijkste om weten, is dat de episodische structuur van Hitman niet te vergelijken valt met pakweg The Walking Dead.

Waar je bij die laatste en de andere reeksen van TellTale Games telkens een lineair brokje van het verhaal afwerkt en daarna niets meer te doen hebt behalve wachten op het volgende deel, kiest Hitman voor een totaal andere aanpak. Elke aflevering (plus twee tutorial missies) dropt je in één setting, met één doelwit om uit te schakelen. Dat klinkt beperkt, maar het aantal verschillende manieren waarop je te werk kan gaan is enorm en bovendien schotelt het spel je een ellenlange lijst uitdagingen voor om zo creatief en sneaky mogelijk te werk te gaan. Je zal elk level met plezier keer en keer opnieuw willen spelen, gewoon om alle alternatieve sluipmoordmogelijkheden te ontdekken.

En Hitman maakt direct duidelijk dat het de bedoeling is dat je die manieren zelf ontdekt. Het spel opent met een korte introductie waarbij Agent 47 gerekruteerd wordt door The Agency, de schimmige organisatie van huurmoordenaars. De proloog bestaat uit twee trainingsmissies die teruggrijpen naar eerdere Hitman-games en die op een paar indicaties na al meteen aangeven dat er niemand je handje zal vasthouden. Voor spelers die zich voor Absolution nog nooit aan de reeks gewaagd hadden, is dat ongetwijfeld even aanpassen, want dit is allerminst een all-out, guns blazing actiefestijn, integendeel.

Hitman vraagt -zeker op de hogere moeilijkheidsgraden- tactiek, stealth en bovenal geduld. De sleutel tot een perfect uitgevoerde, niet te detecteren moord is observeren, wachten, nog wat wachten, en op precies het juiste moment toeslaan. Niet simpel, maar wanneer het lukt, voel je weer helemaal die euforische roes van weleer terugkomen. Om dat te bereiken, heb je gelukkig wel een paar hulpmiddelen ter beschikking. Zo kan Agent 47 zijn instinct gebruiken om te ontdekken wie van de omstaanders door zijn vermommingen kan kijken en waar het doelwit zich bevindt.

Ook stoot je af en toe op zogenaamde ‘opportunities’, gesprekken tussen NPC’s die toevallig over de zwakke plekken van het slachtoffer gaan. Voor de puristen: geen paniek, die hulpjes kunnen worden uitgeschakeld als je het jezelf écht moeilijk wil maken.

De hoofdmissie dan. Het eerste level van deze Hitman speelt zich af in een museum in Parijs, waar het de bedoeling is om twee zwaar bewaakte spionnen uit te schakelen tijdens een modeshow. In vergelijking met de twee introductiemissies valt meteen op dat de spelwereld plots een pak groter is, waardoor de mogelijkheden schier eindeloos lijken. Bij elke spelbeurt ontdek je nog nieuwe manieren van aanpak, en zelfs hele stukken van het museum waar je voordien nog niet geweest was, afhankelijk van je vermomming en strategie.

Technisch valt het vooral op hoe vlot Hitman grote aantallen personages op het scherm tovert. Grafisch is het spel misschien bij momenten niet van absoluut topniveau (al kan je het zeker niet lelijk noemen), maar wanneer je al die verschillende figuren elk hun eigen ding ziet doen, kan je niet anders dan onder de indruk zijn van de levende wereld waarin je je bevindt. Ook de AI is quasi perfect, met bewakers die kordaat en vooral realistisch reageren wanneer je jezelf verdacht maakt.

Naast een eerste level dat je verschillende keren kan en zal willen herspelen, bevat deze Hitman ook een paar online-functies. Zo is Contracts ongeveer het enige onderdeel van Absolution dat heeft overleefd. In deze modus kan je zelf moordopdrachten aanmaken en delen met andere spelers.

Escalation is ongeveer hetzelfde, met dat verschil dat het hier gaat om scenario’s die IO Interactive zelf op de community loslaat en die, zoals de naam al doet vermoeden, steeds lastiger worden om uit te voeren. Tenslotte duiken er op tijd en stond zogenaamde ‘elusive targets’ op online. Doelwitten waarvoor je maar één kans krijgt om ze uit te schakelen, met uiteraard de nodige beloningen als het je lukt. Meer dan genoeg content dus om het wachten op de volgende episode mee te overbruggen.

Conclusie: (voorlopig) 8/10

Deze eerste aflevering van de nieuwe Hitman is voor de fans van het eerste uur een welkome terugkeer naar de stijl van vroeger. Hoewel de trage, tactische manier van spelen nieuwkomers zou kunnen afschrikken, moet iedereen met een beetje interesse voor stijlvolle, creatieve en intelligente games Agent 47 toch zeker een kans geven. IO Interactive laat bovendien een frisse wind waaien door het episodische format, met een uiterst herspeelbaar deel dat tegelijk al meteen doet uitkijken naar de volgende locatie waar The Agency ons naartoe zal sturen.

(0 – 2: verschrikkelijk; 3 – 4: slecht; 5 – 6. oké; 7 – 8: uitstekend; 9-10: absolute top)

Gesponsorde artikelen