Hogere taks op diesel komt eraan, begroting lijkt steeds meer bric-à-brac

Hogere taks op diesel komt eraan, begroting lijkt steeds meer bric-à-brac

Het begrotingswerk vordert langzaam. Waar sommige regeringsbronnen jubelden over “nog maar 400 miljoen te zoeken”  sprak men dat bij N-VA en Open Vld ferm tegen. Zij hadden het over “nog 1,3 miljard” te gaan. Wat wel al duidelijk wordt, is dat het een groot pakket met veel kleine brokken is. Zo worden een aantal maatregelen zoals de verhoging van accijnzen op diesel en tabak zeer waarschijnlijk sneller dan gepland doorgevoerd.

De prijs van brandstof staat bijzonder laag, voor ruwe olie zitten we in een periode dat de prijs niet meer boven de 40 dollar per vat komt. Dat vertaalt zich aan de pomp. Een ideaal moment dus om nog meer accijnzen te leggen op diesel.

Die plannen had de regering al langer. In ons land wordt bijzonder veel met diesel gereden, en dat wil de regering wat terugdringen. Fijn stof en luchtkwaliteit zijn serieuze problemen, meer benzinewagens in plaats van diesel moet dat mee oplossen. Dus wil de regering naar een quasi-gelijkschakeling van de diesel- en benzineprijs aan de pomp. Dat bekent dus een pak ruimte voor hogere accijnzen op diesel.

Alleen was het niet de bedoeling die nu al door te voeren. Maar het tekort op de begroting zou op die manier mee kunnen opgelost worden. Meteen zou ook voor tabak een dergelijke ‘vervroeging’ van een stijging op de accijns het geval zijn. “Dat zijn zeker mogelijkheden die op tafel liggen”, zo bevestigen bronnen uit twee verschillende partijen.

epa

Is het nu 1,3 miljard of 400 miljoen?

Binnen de regering circuleert het cijfer van 1,3 miljard als “nog te zoeken”. Want over het exacte tekort is het al dagen bikkelen. Cruciale vraag daarbij is telkens hoe realistisch het is om sommige inkomsten nog in te schrijven, en sommige ‘winst’ via besparingen als verworven te beschouwen. Daarin kan je, via allerlei kunst- en vliegwerk erg ver gaan. Vandaar dat plots het bedrag van “nog maar 400 miljoen te gaan” in de markt werd gezet gisterennamiddag. Er is immers sprake van een heel pakketje van allerlei kleinere ingrepen die samen behoorlijk veel impact moeten hebben.

Zo verdwijnt het tekort langzaam. De doemberichten over een tekort tot bijna 4 miljard zijn ondertussen helemaal verdwenen. Dat komt door onder meer twee “eenmalige” maatregelen, de kosten van de asiel- en terreurcrisis uit de begroting te houden. Daarmee verdwijnt plots al 1 miljard uitgaven. Daarnaast worden de felle ambities om het totale tekort zo klein mogelijk te houden wat gemilderd. En een pak maatregelen waarover het Monitoringcomité zo pessimistisch was, worden toch weer optimistischer ingeschat door de regering.

Bric-à-brac: deze begrotingscontrole is voorlopig geen fraai bouwwerk aan het worden

Zo begint deze begrotingscontrole steeds meer op een bric-à-brac, een verzameling van een heel pak kleine maatregelen en veel optimisme over de impact van maatregelen. Grote vraag is of er nog structurele maatregelen komen die écht een verschil maken. Die zouden minstens al de beeldvorming kunnen wegnemen dat de begroting met haken en ogen aan elkaar hangt. Want nu plots via allerlei cosmetische ingrepen toch naar een begroting in evenwicht gaan, zit duidelijk niet lekker voor Open Vld en N-VA. Die laatste had een ‘witte lijst’ klaar, met daarop een paar grote, symbolische ingrepen.

Maar is dit het juiste moment? Het blijft een feit dat de échte strijd voor beide partijen binnen een paar maanden komt. Tegen de zomer moeten immers de begrotingen van 2017 en 2018 bekeken worden. En dan is een begroting zonder tekort op het eind een absolute must. Een paar ferme maatregelen zullen dan toch onvermijdelijk op tafel komen. Of duwen Open Vld en N-VA nu al door?

Daarbij denken ze ondermeer aan de langdurig zieken in de sociale zekerheid. Dat aantal is stevig toegenomen, omdat werkgevers en vakbonden het gretig gebruiken, op kosten van de overheid. En ook een tweede indexsprong is een mogelijkheid. Maar dan spreek je over maatregelen die pijn gaan doen, en bijzonder veel kritiek van de vakbonden gaan krijgen.

Bij de MR van premier Charles Michel zit men alvast niet te wachten op nog eens zo’n ingreep en een bijhorend conflict. En ook CD&V wijst nieuwe aanvallen op de sociale zekerheid af. Een klassieke tegenstelling dus, van N-VA en Open Vld enerzijds en MR en CD&V aan de andere kant. Ergens dit weekend moeten ze er normaal gezien uitzijn, is de verwachting. Al kan ook dat veel te optimistisch ingeschat zijn.

Gesponsorde artikelen