Iedereen wil Wilmots weg: maar waarom durven de analisten van Extra Time dat niet gewoon luidop te zeggen?

Iedereen wil Wilmots weg: maar waarom durven de analisten van Extra Time dat niet gewoon luidop te zeggen?

Waarom mag Marc Wilmots zonder veel tegenwind deze topgeneratie Rode Duivels van wanprestatie naar wanprestatie blijven leiden? Wat rechtvaardigt dat zowat elke analist zachtjes kritiek in de kantlijn geeft, maar het woord ontslag nooit in de mond neemt? Het vreemde schimmenspel van prikjes geven, van gecodeerde kritiek, van steken onder water houdt al een tijdje aan. En niemand zegt waarop het staat: deze trainer moet gewoon weg.

Voetbal is en blijft de belangrijkste bijzaak ter wereld. En zeker als de Rode Duivels spelen. Extra Time is daarbij een van die VRT-programma’s op eenzame hoogte: een tafel, een leuk gesprek, de juiste gasten, en een goede sfeer op set. Er mag al eens gezond gediscussieerd worden, zonder dat de host helemaal tilt slaagt of absoluut de regie opeist.

Na het dubbelluik van de Rode Duivels tegen Bosnië en Cyprus was het dus een editie om duimen en vingers van af te likken. Twee matchen slechts te bespreken, dan kan je eens echt in de diepte gaan. En ook de line-up van analisten was perfect: zowel Marc Degryse als Wesley Sonck zijn het soort experts die weten waarover ze praten, en die iets zinnigs bijdragen. Het hoeft niet altijd de Nederlander-van-dienst zijn, die formule is ondertussen toch ook echt op z’n retour – wie heeft ondertussen nog geen overdosis Jan Mulder? En zegt die man dan zo originele dingen over voetbal. I think not.

Bosnië en Cyprus dus, daarover was wel één en ander te zeggen. Want het was gewoon niet goed. Kevin De Bruyne zei het zelf: z’n slechtste match ooit met de Rode Duivels. Een droevige vaststelling, zeker als die van de topspeler zelf komt.

Aan tafel werd die analyse eigenlijk alleen maar bevestigd. Wat vreemd dus dat niemand, op geen enkel moment, durfde op tafel te leggen waar het echt om gaat: het ontslag van Wilmots. Als de Rode Duivels straks naar het Europees Kampioenschap trekken, is de kans groot dat ze helemaal geen prijs halen. De reden? De trainer. Iedereen weet het, maar niemand zegt het.

“We mogen toch verwachten dat ze beter voetballen”

De uitzending begon voorzichtig, alsof iedereen eerst die portie schadenfreude over Nederland nodig had, voor het eigen leed aan te snijden. Maar wat er vervolgens gezegd werd over de Rode Duivels was pijnlijk. “Hoe komt het dat ze zo slecht voetballen?”, mag gerust als rode draad voor de rest van de uitzending gelden. De antwoorden waren duidelijk.

Het slechte presteren van Eden Hazard was een element. Want die voelt zich niet goed in z’n vel. “Hij moet z’n hart eens luchten, er zit hem iets dwars”, zei Marc Degryse. Misschien dat z’n coach een tactisch onbenul is, zou dat kunnen? En ja, Hazard werd er tegen Cyprus niet afgehaald. Zoals tegen Israël, toen Wilmots besliste z’n sterspeler wel aan de kant te zetten na een onbegrijpelijke wissel. “Er ligt iets op z’n maag, er schort iets”, zo herhaalde Degryse. Wij decoderen maar.

“We mogen toch van die ploeg verwachten dat ze beter voetballen”, zo stelde Degryse. “Maar hoe komt dat dan Marc?”, vroeg Frank Raes. “Het gaat over heel de campagne. En eigenlijk ook heel het WK, met uitzondering van de match tegen de States”, zo deed Filip Joos er nog een schepje bovenop. “Er wordt geen progressie gemaakt, er wordt geen beter voetbal gebracht”, ging Degryse verder.

En toen werd het te gevaarlijk blijkbaar. Want Frank Raes vroeg: “Is dat de schuld van de coach?”. Om er meteen snel aan toe te voegen: “Of van de spelers?”. En hopla, op z’n politiek correcte vraag sprongen meteen Degryse maar ook Peter Vandenbempt “dat het beiden waren”. Zo sla je natuurlijk elke analyse dood. “Het is aan hen om het op te lossen”, stelde Degryse. Vreemd, normaal verwacht je toch van een trainer dat hij de boel leidt, en dat hij in eerste plaats aansprakelijk is voor het geleverde spel, zeker tactisch.

“Het moment is aangebroken om iets te zeggen”

“We menen te weten dat er veel spelers zijn die ongelukkig zijn met de manier van voetballen. Dan vind ik wel dat het moment is aangebroken om het tegen de bondscoach te zeggen”, zo waagde Vandenbempt zich toch verder. “Durven ze dat”, vroeg Sonck. “Er zijn toch spelers die belangrijker zijn dan Marc Wilmots, die gewicht hebben in de nationale ploeg?”, stelde Vandenbempt. Veel circumstantial evidence, maar niemand die een frontale aanval op de coach plaatste.

Even verder in de discussie, een heel pijnlijke opmerking, die blijkbaar iedereen deelde: hoe kan het dat Axel Witsel op ‘de zes’, de positie van verdedigende middenvelder, blijft spelen? Waarom doet de trainer daar niets aan? Zowat iedereen was het erover eens: de vedette van Zenit Sint-Petersburg deugt niet op die positie. En niemand begrijpt waarom de trainer hem daar laat staan.

De kritiek was dus wel snoeihard, je hoefde zelfs niet eens je best te doen om goed te decoderen. Want de immer scherpe Peter Vandenbempt merkte het terecht op: tijdens de match tegen Cyprus hadden Eden Hazard en De Bruyne hun coach flink in z’n hemd gezet. Die laatste moest in het centrum gaan spelen, toen Dries Mertens erop kwam voor Marouane Fellaini. Maar die instructie werd feestelijk genegeerd door de sterspelers. “Luisteren ze dan niet naar hun trainer”? Neen dus, zo gaf Vandenbempt toe. “Dat zijn toch dingen die je allemaal in vraag moet stellen”, besloot Degryse. Pijnlijker kan eigenlijk niet.

Totale wanboel bij de spitsen

De spitsen dan: Romelu Lukaku die aan de kant moest tegen Cyprus, Christian Benteke die niet fit moet spelen en niets klaar krijgt, Divock Origi die nog geen minuut bij Liverpool gespeeld heeft en dan een helft mag meedoen. “Dat zijn toch rare beslissingen”, bleef Degryse alweer braaf.

Een coach die tactisch niet deugt, die z’n ploeg niet deftig zet, die genegeerd wordt door z’n spelers, en die niets extra kan geven aan deze gouden generatie, wat zit die daar nog te doen? Uiteraard zijn er allerlei redenen: interne argumenten bij de voetbalbond, financieel bijvoorbeeld, of om de lieve vrede bij een organisatie in burgeroorlog te bewaren. Die verklaren het ‘waarom’ van een niet-ontslag, maar dat maakt eigenlijk de rekening van de voetbalanalisten niet. Die moeten het spel beoordelen, wat Wilmots maakt van deze ploeg. En dat is gewoon barslecht. Zeg dat dan gewoon luidop: weg met die coach.

Maar dat gebeurt niet. De voorzichtigheid blijft, de handrem op. Filip Joos, toch een verstandige mens in het hele wereldje van het voetbal, riep de Gazzeto dello Sport in om Wilmots nog ergens wit te wassen: “Wilmots tekent het goed”, hij zet die ploeg goed, schreef de krant blijkbaar. “Zo zie je maar. Ik zeg niet dat ze gelijk hebben, integendeel. Maar het kopzicht, of er middenin zitten is een groot verschil, zo zie je maar.” Tijd dat diegenen die er middenin zitten eens durven luidop te zeggen wat iedereen al lang weet. Hij deugt gewoon niet.

Gesponsorde artikelen