Infamous: Second Son: veel rook, een beetje te weinig vuur

Infamous: Second Son: veel rook, een beetje te weinig vuur

Infamous: Second Son opent met een valse noot. Het is te zeggen, met een oubollige minigame die later nog terugkomt in de vorm van – gelukkig optionele – sidequests waarbij de controller verandert in een verfspuitbus. Het hoofdpersonage Delsin Rowe is namelijk een soort Banksy light, maar dan eentje die plots ontdekt dat hij superkrachten heeft. Gelukkig tonen de jongens en meisjes van Sucker Punch na deze beangstigende flashback richting Wii-partygames wat ze wél kunnen: een oogverblindend prachtige wereld neerzetten. 

Het derde spel in de Infamous-reeks toont voor het eerst waar de PlayStation 4 echt toe in staat is op grafisch gebied. De weidse omgevingen waarin je alle kanten opkan zijn enorm gedetailleerd en voelen bovendien ook echt en levendig aan. Na de proloog waarin Delsin zijn bovennatuurlijke gave ontdekt, speelt de hoofdmoot van het spel zich af in Seattle en het is een genot om te zien hoe de hele stad verkend kan worden zonder laadschermen of technische sputteringen. Voor een console die nog maar enkele maanden oud is, toont Second Son nu al dat de mogelijkheden op grafisch gebied nog heel wat lekkers in petto hebben.

X-Men

Ook het uitstekende stemmenwerk van onder andere rijzende ster Troy Baker (Booker uit Bioshock Infinite en Joel uit The Last Of Us) draagt ertoe bij dat de personages realistisch en geloofwaardig overkomen, al heeft het verhaal dan niet zo heel veel om het lijf. Jaren na de gebeurtenissen uit Infamous 2 heeft de regering een speciale dienst opgericht om de zogenoemde Conduits, de X-Men van dienst, op te pakken en veilig weg te houden van de rest van de maatschappij. Enter Delsin Rowe die uiteraard in conflict raakt met Augustine, de leidster van deze superagenten, en gaandeweg superkrachten moet verzamelen om de uiteindelijke confrontatie aan te gaan. Dertien in een dozijn, met andere woorden, en het hele Occupy-sfeertje dat er omheen wordt gehangen komt helaas niet genoeg uit de verf.

Zwart-wit

Nog spijtiger is echter dat de makers blijkbaar al hun tijd gestoken hebben in de grafische kant en vergeten zijn om ook de gameplay naar de nieuwe generatie te verheffen. Second Son speelt immers zo goed als exact hetzelfde als de vorige twee delen uit de reeks, het onnozele graffiti-minispel niet meegerekend. Kort samengevat: door de verhaalmissies af te werken, verzamel je upgrades voor je krachten en maak je keuzes tussen ‘goede’ en ‘slechte’ acties die resulteren in lichtjes aangepaste cutscenes. Dit moraliteitssyteem is spijtig genoeg nog steeds even zwart-wit als in de PS3-delen. Je hebt enkel de keuze tussen een overduidelijk goede en een al even onsubtiel aangekondigde slechte actie, een soort morele grijze zone die het spel direct een pak diepgaander zou maken is er niet.

Neon en video: super?

De besturing is soepel en intuïtief, maar dat was ze natuurlijk drie jaar geleden ook al. Een nieuwigheid is dat waar Cole McGrath in deel een en twee slechts over de elektriciteit beschikte, Delsin tijdens het spel meerdere krachten verzamelt. Je begint met een rookkracht die je onder andere in staat stelt om gebouwen te beklimmen door ventilatieroosters en vuurballen op vijanden af te vuren. Later vergaar je ook nog de kracht van neon (ja, neon) en video (aanvaard het nu maar gewoon).

Het is jammer dat de verschillende krachten in wezen perfect inwisselbaar zijn. Of je nu een neonstraal of euh… videobeeldenstraal afvuurt, het resultaat is hetzelfde. De effecten ogen weliswaar knap en spectaculair, maar van diepgang in het gevechtssysteem is er helaas geen sprake. Delsin heeft ook de allergie voor water van zijn voorganger geërfd, bizar genoeg. In Infamous en Infamous 2 werd er nog een begrijpelijke draai gegeven aan het feit dat je niet kon zwemmen, elektriciteit en water gaan nu eenmaal niet zo goed samen, maar er is geen enkel excuus waarom Delsin bij het minste contact met water terug naar de wal geteleporteerd moet worden. 

Conclusie: 7/10

Infamous: Second Son is het perfecte spel om te demonstreren wat de PlayStation 4 allemaal kan op grafisch gebied, helaas is de gameplay nog niet meegeëvolueerd naar de nieuwe generatie.

(0 – 2: verschrikkelijk; 3 – 4: slecht;  5 – 6. oké; 7 – 8: uitstekend; 9-10: absolute top)

Gesponsorde artikelen