Lieselotte Thys (Open Vld): “Wij zijn de generatie van de moeilijke beslissingen: niet omdat we willen, maar omdat het moet”

Lieselotte Thys (Open Vld): “Wij zijn de generatie van de moeilijke beslissingen: niet omdat we willen, maar omdat het moet”

Je moet ze in het oog houden, want als ze verder doet zoals ze nu bezig is mogen we nog grootse dingen van haar verwachten. Lieselotte Thys is een jonge, geëngageerde Open Vld’er met een duidelijke toekomstvisie en een goeie portie ‘goesting’. “We hebben lang genoeg stilgestaan, we houden zo krampachtig vast aan de dingen die we kennen, en vergeten de dingen die zouden kunnen zijn.”

Wat is jouw ambitie?

“De invulling van mijn ambitie durft nog al eens te wijzigen, want welke 25-jarige weet nu eigenlijk wat ze wil doen in haar leven? Momenteel wil ik gewoon enorm veel bijleren, een sterk netwerk opbouwen en mij zo goed als mogelijk inzetten binnen mijn allereerste echte job en op die manier mijn weg te vinden in de echte wereld.”

“Maar ik ben altijd een dromer geweest, een eeuwige wereldverbeteraar. Ik heb altijd twee opties in mijn achterhoofd om te proberen van de wereld een betere wereld te maken. Een eerste optie is om te gaan werken bij een internationale ngo zoals Amnesty International, om de politieke agenda te kunnen beïnvloeden, mensenrechtenschendingen te onderzoeken en om mensen via sterke acties bewust te maken van de wereld waarin we leven en de problemen waar we voor staan. De tweede optie is om het beleid mee te gaan bepalen door te gaan werken bij een, bij voorkeur internationale, politieke instelling als adviseur of onderzoeker. Ik probeer die twee opties dan ook altijd wel in het vizier te houden.”

“Echt de politiek ingaan was niet onmiddellijk iets wat ik mezelf zag doen, maar het leven kan soms verrassend uit de hoek komen en plots stond ik op een verkiezingslijst van Open Vld. Na een goed persoonlijk resultaat tijdens de verkiezingen in mei vorig jaar heb ik beslist om me dan ook meer politiek te engageren als voorzitter van Jong Vld Geel en als secretaris bij Open Vld Geel. Mijn concrete politieke ambitie is voorlopig om gemeenteraadslid te worden in Geel. Het huidige beleid is er één zonder al teveel ambities. Begrijp me niet verkeerd, het is goed leven in Geel, maar het kan zoveel beter. Ik geloof dat we het met het huidige Open Vld Geel team goed kunnen doen, maar ik zou mezelf niet zijn als goed niet beter zou moeten.”

“Ik ben als jongerenvoorzitter dus volop op zoek naar ambitieuze jongeren met een frisse blik op onze stad en, vergeef me mijn brutale eerlijkheid, naar een beetje kleur in onze rangen. Open Vld is vaak nog een beetje te veel van hetzelfde, zeker in de Kempen, en we leven nu eenmaal niet meer in een homogene samenleving. We moeten met onze tijd mee, en dat probeer ik zo goed mogelijk te bewerkstelligen. En wie weet kunnen we zelfs het Geelse beleid mee gaan bepalen binnen enkele jaren. De kiezer beslist.”

“Voor de rest blijf ik voorlopig stevig met mijn voetjes op de grond. Er zijn heel veel mensen met heel wat ambities en ik ben er gewoon eentje van. Het is een kwestie van kijken wat er op je pad komt en de kansen die je krijgt met twee handen vastgrijpen. Dat geldt ook voor deze wedstrijd. Tussen al die burgemeesters en parlementsleden en jongerenvoorzitters voel ik me wel goed in de underdog-rol. Ik kan hier mijn boodschap eens proberen te brengen zonder dat er eigenlijk iets van afhangt. Ik heb hier niks te verliezen en alles te winnen dus alvast bedankt om mij deze kans te geven.”

Wat worden de grootste uitdagingen van de volgende generatie die het beleid zal uitstippelen?

“Wij zijn de generatie die de moeilijke beslissingen gaat moeten nemen. Niet echt omdat we dat willen, maar gewoon omdat we moeten. Hoe gaan we verder omgaan met onze aarde, hoe reageren we op de migratiestromen die allesbehalve gaan verdwijnen, hoe gaan we ons verplaatsen, hoe belangrijk blijven onze natiestaten, kan anders denken economische vooruitgang opleveren, hoe ver laten we technologie toe in ons leven, hoe belangrijk zijn de rechten van de mens voor ons, hoe ver gaan we de ongelijkheid in onze maatschappij laten komen, hoe willen we dat onze toekomst eruit ziet? Deze vragen komen op onze schouders terecht, en wij hebben eigenlijk luxe niet om te blijven wachten op studie na studie, en rapport na rapport, en conferentie na conferentie.”

“We hebben lang genoeg stilgestaan, we houden zo krampachtig vast aan de dingen die we kennen, en vergeten de dingen die zouden kunnen zijn. We leven in een tijd waar een beslissing invloed kan hebben niet enkel al de inwoners van ons land maar ook op de rest van de wereld. De wereld is klein, enorm klein. En we zijn meer een meer ‘gedoemd’ om met elkaar samen te werken en te leven. Je hebt natuurlijk ook altijd de optie om dat als een kans zien. We hebben nog nooit op deze manier allemaal met elkaar in contact gestaan, de mogelijkheden zijn eindeloos.”

“Om hierin te slagen, moeten we eerste een visie ontwikkelen voor de toekomst. Het is aan die visie waar we momenteel een gebrek hebben. Huidige beleidsmakers kijken vaak niet veel verder dan hun neus lang is, en dat is meestal tot aan de volgende verkiezingen. Hierin ligt de uitdaging voor de huidige generatie beleidsmakers, een langetermijnvisie ontwikkelen zodat we alle mogelijkheden die we ter beschikking hebben optimaal kunnen benutten. Verder gaan dan verkiezingen en verder kijken dat jezelf en je eigen omgeving. Een uitdaging, dat zeker, maar ik hou wel van een uitdaging.”

Doet de jongste generatie politici op een andere manier aan politiek? Op welke manier denken zij anders over politiek?

“Ik geloof graag dat veel jonge politici uit een puur idealisme aan politiek beginnen te doen. Politiek is iets waar je aan begint vanuit een bepaalde overtuiging of vanuit een zin voor verantwoordelijkheid. Het is, en dat is denk ik nooit anders geweest, echter nog veel te gemakkelijk om je idealisme te verliezen in ‘het systeem’. Maar zoals ik al zei, heeft deze generatie ‘de luxe om jezelf te verliezen in een systeem’ eigenlijk niet meer.”

“Waar de jonge generatie zich onderscheidt, is nu net in die zin voor verantwoordelijkheid waar ik in de vorige vraag over sprak. Die verantwoordelijkheidszin uit pure noodzaak. Wij zullen de eersten zijn die op een heel andere manier in het leven staan. We evolueren naar een heel andere maatschappij dan die we nu gewoon zijn en onze uitdagingen zijn de uitdagingen van deze hele wereld. It’s time to rethink everything. En wie kan dit beter doen dan jonge geesten die met een onbevreesde blik naar de wereld kijken. Het is dus de tijd om de oogkleppen af te doen. De tijd van een probleem niet onder ogen willen zien, of dit niet willen horen of het zelfs niet willen uitspreken is niet meer aan de orde.”

“We zullen op een eerlijke manier aan politiek moeten doen. In deze tijden van whistleblowers en sociale media is de waarheid nooit ver af. We moeten alle kaarten op tafel leggen en op een transparante manier aan politiek doen. We mogen ons niet laten opjagen door sensatiegerichte media maar wel alle moderne communicatiekanalen aanwenden om aan politiek te doen. We mogen niet enkel met ons verstand aan politiek doen, maar ook met ons gevoel. Mij jaagt dit alles geen schrik aan en ik zie het als een verantwoordelijkheid en als een kans om het beter te doen. En hoe meer jonge politici ik leer kennen, hoe meer ik merk dat velen dit gevoel eigenlijk wel delen met mij. Iedereen geeft natuurlijk zijn eigen invulling aan de toekomst, en dat is maar goed ook, maar we gaan sommige dingen toch echt wel samen moeten aanpakken, en ik denk wel dat jongeren dat maar al te goed beseffen.”

Wie zijn die generatiegenoten waarmee u dezelfde drijfveren deelt?

“Iedereen heeft zijn rol te spelen, en iedereen heeft zijn of haar eigen kijk op de toekomst. We zijn allemaal unieke mensen en het zou enorm saai zijn als we over alles hetzelfde zouden denken. Ik doe dus wel graag aan politiek. Het zoeken naar coalities, andere fracties op hun tenen houden, beleid bepalen en krachtige oppositie voeren is iets wat ik mij, en waarschijnlijk alle geselecteerden van dit programma, enorm aanspreek. Ik zal dus ook graag met hen allemaal samenwerken.”

“Ik deel drijfveren echter wel vooral met iedereen die ijvert voor vooruitgang. Ik deel drijfveren met mensen die openstaan voor verschillen in denken en leven. Ik deel de drijfveren van de sterke schouders die er geen probleem van maken om de zwakkere schouders te ondersteunen. Ik deel de drijfveren met ambitieuze mensen die alle kansen grijpen om zelf beter te worden. Ik deel zelfs de drijfveren van de mensen die op straat komen voor een andere wereld.”

Gesponsorde artikelen