Life Is Strange – episode 2: van Dawson’s Creek naar Twin Peaks

Life Is Strange – episode 2: van Dawson’s Creek naar Twin Peaks

Het eerste deel van Life Is Strange was een verademing. Een adventuregame met de voeten op de grond. Geen zombies, geen bizarre personages, maar een in zachte pasteltinten badend verhaal van een simpele tienermeid die ontdekt dat ze de tijd een paar momenten kan terugdraaien. Geen overdreven complexe puzzels, maar de klemtoon op dialogen, rustige indiepopmuziek en sfeerzetting. In episode twee, Out Of Time, wordt hierop verdergeborduurd en begint het echte verhaal zich langzaam te ontplooien.

Al van bij de start wordt het meteen duidelijk dat de toon van episode twee een pak grimmiger zal zijn dan in het eerste deel. De zweverige sfeer staat plots in schril contrast met situaties die geleidelijk aan extremer worden. Hoofdpersonage Max wordt bedreigd met anonieme sms’jes, de teruggetrokken en streng katholieke Kate wordt gepest met een online video waarop ze stomdronken op een fuif van de populaire studenten te zien zou zijn en ook Max’ beste vriendin Chloe zit in veel diepere problemen dan ze aanvankelijk liet uitschijnen. Sombere en weinig opbeurende thematiek dus, en in de loop van deze aflevering wordt het niet meteen luchtiger, integendeel.

Stilaan begint ook de ruimere context van het avontuur door te sijpelen. Waar in de vorige episode maar terloops verwezen werd naar de op mysterieuze wijze verdwenen studente Amber, wordt het meer en meer duidelijk dat haar verdwijning een belangrijke rol zal spelen in het uiteindelijke geheel. Welke die rol is en wat de link is tussen Amber en de plotse tijdreiskrachten van Max, daar is het voorlopig nog naar gissen maar Life Is Strange begint meer en meer aan te leunen bij Twin Peaks dan bij Dawson’s Creek. En dat is een goede zaak, voor alle duidelijkheid. Er zit trouwens een (behoorlijk goed verstopte) knipoog naar de legendarische serie van David Lynch in deze episode, een leuke easter egg voor fans van de serie die bevestigt dat er ons nog heel wat geheimzinnigs te wachten staat.

Op technisch gebied verschilt Out Of Time niet veel van z’n voorganger. De graphics zijn niets spectaculairs, maar door het unieke design en de sfeervolle wereld stoort dat absoluut niet. Meer nog, het verleent het spel een dromerige air die met hyperrealistische graphics nooit dezelfde impact zou kunnen hebben. Ook nog steeds aanwezig (helaas): de vreselijke lip-sync . Probeer je bij de vele dialoogscènes op iets anders te focussen dan de monden van de personages die aan het woord zijn, want het lijkt wel alsof er nog minder moeite gedaan is om de bewegingen te laten overeenkomen met wat er gezegd wordt. Jammer, want het stemmenwerk is nog altijd van topniveau. Net als de meewoedige muziek overigens, dit keer met uitstekend passende songs van onder andere José González en Alt-J.

Wat wel verschilt ten opzichte van Chrysalis, is dat Out Of Time bij momenten meer als een game aanvoelt. In de drie uur die je ongeveer nodig hebt om deze portie van het avontuur uit te spelen, beland je een paar keer in scènes waar timing, snelheid en een scherp oog plots vereist zijn. Daarnaast begint het tijdreizen ook een tol te eisen van Max, wat resulteert in een soort Call Of Duty-achtig effect waarbij het scherm na het terugspoelen van de tijd wazig wordt en (een soort van) bloedvlekken vertoont. Maar wat deze episode vooral doet, is tonen hoe ontzettend belangrijk elke kleine keuze is die je in dit, maar ook het vorige, deel hebt gemaakt. Op het einde van deze aflevering krijgt elke beslissing plots een loodzwaar gewicht in een denderende finale die er ongetwijfeld voor zal zorgen dat je vanaf dan over elke mogelijkheid minstens twee keer zal nadenken.

Conclusie: (nog steeds) 9/10

De tweede episode van Life Is Strange schakelt het mysterie in een hogere versnelling. In elke scène worden er wel nieuwe vragen opgeworpen en niemand in het ogenschijnlijk rustige stadje Arcadia Bay is wie hij of zij op het eerste zicht leek te zijn. Out Of Time bouwt rustig maar gestaag op naar een overweldigend slotakkoord dat het wachten op deel drie nu al veel te lang maakt.

    Gesponsorde artikelen