Michaël Devoldere (N-VA): “Sociale attitudes tegenover psychische problemen moeten evolueren om taboes te doorbreken”

Michaël Devoldere (N-VA): “Sociale attitudes tegenover psychische problemen moeten evolueren om taboes te doorbreken”

“Politici beschikken over een megafoon die ze ook moeten gebruiken om verzwegen verdriet te verwoorden.” En de kans om die megafoon te gebruiken wil jonge N-VA’er Michaël Devoldere, één van onze Leiders voor Morgen, met beide handen grijpen. “Politici moeten de evolutie om taboes te doorbreken in gang zetten en indien mogelijk versnellen.” 

Wat wordt volgens jou hét politieke issue van jouw generatie?

“Welzijn. We worden steeds ouder: senioren levenskwaliteit blijven bieden is een titanenwerk. Maar ook psychische problemen en suïcide zijn onderschatte problemen die veel meer aandacht nodig hebben. Zorg kost handenvol geld, en dat geld kan alleen komen van een levendige economie. Maar financiering is maar één deel van het verhaal. De sociale attitudes tegenover psychische problemen in het algemeen en suïcide in het bijzonder zullen moeten evolueren om het taboe te doorbreken. Politici moeten die evolutie in gang zetten en indien mogelijk versnellen.”

Wat is jouw ambitie?

“Een eigentijds politieke partij in Vlaanderen moet eigentijdse problemen aanpakken. Eenzaamheid, depressie, suïcide. Natuurlijk kan de politiek dit soort zaken niet oplossen vanuit het parlement of vanuit de regering. Maar politici beschikken over een megafoon die ze ook moeten gebruiken om verzwegen verdriet te verwoorden. Het is mijn ambitie om ook in de toekomst deel uit te maken van een partij die de ongemakkelijke waarheden over Vlaanderen durft uit te spreken.”

Wanneer zal je teleurgesteld zijn? Ben je daartegen gewapend?

“Ik zal teleurgesteld zijn als mijn partij zwijgt over serieuze problemen. Zwijgen is een van de ergste dingen die je kan doen als politicus. En er wordt vaak gezwegen, omwille van electorale berekening, omwille van angst, schroom of onwetendheid. De dag dat mijn partij er bewust voor kiest om stil te blijven over problemen die Vlaanderen verteren, is de dag dat ik teleurgesteld en verslagen zal zijn. Wie daar volledig tegen gewapend is, is misschien al te ver heen.”

Is er binnen je partij een verschil in ideeën tussen de jongste generatie en de oudere generaties? Op welke domeinen? Dus: waar deel je de analyse van je oudere partijgenoten, waar wijkt ze er van af?

“Ik ervaar binnen de N-VA geen generatiestrijd. De N-VA is een jonge partij met een jonge geest. Ook de oudere generaties rijden voor de jongere generaties. Zo is het in stand houden van ons sociaal systeem een prioriteit voor de volledige N-VA. Iedereen werkt hard aan een sociale zekerheid die ook morgen nog betaalbaar is. Wel is het zo dat oudere partijgenoten het voordeel van hun geheugen hebben: zij herinneren zich beter de nederlagen uit het vroeger. Sommige jonge partijgenoten – ikzelf incluis – hebben alleen goede dagen gekend en moeten nederigheid nog wat meer leren.”

Gesponsorde artikelen