Mission: Impossible – Rogue Nation: er mogen nog films volgen als ze even goed zijn als deze

Mission: Impossible – Rogue Nation: er mogen nog films volgen als ze even goed zijn als deze

Tom Cruise heeft zich de Mission: Impossible-franchise eigen gemaakt en verzekert daarmee zijn toekomst (voor zover dat al niet het geval was). Bovendien is hij slim genoeg om een aantal getalenteerde regisseurs en acteurs te winnen voor zijn franchise en daarmee verzekert hij ook het publiek van een amusante avond.

Brian De Palma regisseerde de eerste en deed dat schitterend. John Woo sloeg de bal een beetje mis, maar zowel J.J. Abrams als Brad Bird wisten de kwaliteit van de Amerikaanse 007 hoog te houden. En, het moet gezegd, Christopher McQuarrie (van het zeer genietbare Edge of tomorrow) weet ook nu weer de hoge standaard aan te houden. Kort gezegd, zolang Tom Cruise zijn scientology-propaganda voor zich houdt, mag hij ons gerust bestoken met dit soort popcornfilms.

The Syndicate is real. A rogue nation, trained to do what we do.

Zoals steeds in dit soort films, heeft het verhaal niet veel om het lijf. Het IMF, onder leiding van Ethan Hunt, is ervan overtuigd dat The Syndicate bestaat. The Syndicate is een bende ex-spionnen die hun talenten aanwenden om de wereld om zeep te helpen. Niemand gelooft Hunt maar toch zetten hij en zijn team door en gaan op zoek naar het brein achter The Syndicate, Solomon Lane (een griezelige Sean Harris). Ze worden hierin gedwarsboomd door CIA-baas Hunley (leuke rol van Alec Baldwin) en bijgestaan door de Engelse Ilsa Faust (een venijnige Rebecca Ferguson). Van deze laatste wordt de toeschouwer heel lang in het ongewisse gelaten of zij nu tot de goeden of de slechten behoort. En dat geeft natuurlijk een leuke extra aan het geheel.

Cruise kan goed genoeg acteren en ook zijn medespelers Simon Pegg (als komische sidekick), Jeremy Renner en Ving Rhames zijn geloofwaardig in hun rollen van teamgenoten van Hunt. Waarom Cruise per sé zijn stunts zelf wil doen, is mij een raadsel (behalve dan misschien om zijn eigen macho-ego te strelen en om de hele filmploeg de stuipen op het lijf te jagen), maar het levert natuurlijk wel interessant voer op voor interviewers. De film vliegt echter voorbij aan een razende vaart en de actiescènes zien er fantastisch uit. Het begint al met Cruise die aan een opstijgend vliegtuig hangt (duh?!).

De scène in de Weense opera is heel mooi in beeld gebracht en spannend tegelijk. Bovendien lijkt de film zichzelf nooit helemaal serieus te nemen en wordt de boel voldoende gerelativeerd door vooral Simon Pegg, maar ook Cruise (de mislukte sprong over de auto) en Renner doen hun duit in het zakje. Vervolgfilms staan, zoals genoegzaam bekend, zelden garant voor kwaliteit en op een enkeling na levert een vervolg ook niet zo vaak een meesterwerk op, maar als ze zo goed gemaakt zijn als deze, dan mogen er gerust nog een aantal volgen. James Bond zal toch echt wel zijn best moeten doen om beter te doen dan Ethan Hunt. Misschien kunnen ze in de toekomst ooit nog eens samenwerken… Wie weet?

XXX1/2

Van : Christopher McQuarrie

Met : Tom Cruise, Rebecca Ferguson, Simon Pegg, Jeremy Renner, Ving Rhames, Sean Harris & Alec Baldwin

Desperate times, desperate measures.

Gesponsorde artikelen