N-VA zet alles op alles: Bart De Wever kandidaat Vlaams minister-president

N-VA zet alles op alles: Bart De Wever kandidaat Vlaams minister-president

De N-VA gooit werkelijk alles in de strijd straks bij de verkiezingen in mei. Niemand minder dan Bart De Wever is hun kandidaat Vlaams minister-president. De Antwerpse burgemeester wil er alles aan doen om zijn partij in de Vlaamse regering te houden, als leidende factor. Want alleen zo kan de N-VA haar confederale logica doordrukken. Jan Jambon (N-VA) wordt het federale boegbeeld en trekt de lijst voor de Kamer van N-VA in Antwerpen.

Bij de N-VA is er “een wereld vóór Marrakech” en “een wereld ná Marrakech”. Sinds de partij niet meer in de federal regering zit, zijn ze “wakker geworden in een ander tijdperk”. Want de breuk met de voormalige coalitiepartners Open Vld en CD&V lijkt voorlopig wel totaal: als het ook maar even kan, zullen zowel Wouter Beke (CD&V) als Gwendolyn Rutten (Open Vld) niet meer met de ‘ruziemakers’ van N-VA verder gaan. En ook aan Franstalige kant oorlogstaal naar de N-VA toe: premier Charles Michel (MR) herhaalde dit weekend nog dat hij door z’n beslissing van naar Marrakesh te gaan “aan de juiste kant van de geschiedenis stond”.

Dus is het alle hens aan dek bij N-VA, die een harde campagne wil gaan voeren. Daarbij gaan ze voluit om “onze identiteit”, en “onze culturele, economische, sociale en fysieke veiligheid”, die moet “beschermd worden”.

Het absolute boegbeeld: De Wever

Er is uiteindelijk daarbij maar één mogelijk boegbeeld: Bart De Wever zelf. Ondanks het feit dat de Antwerpse burgemeester net z’n eigen coalitie in de koekenstad opnieuw voor 6 jaar in het zadel zette, gooit de N-VA-voorzitter zich helemaal in de strijd.

“Ik zal de Vlaamse lijst in de kieskring Antwerpen trekken, en verbindt daar zeer uitdrukkelijk mijn kandidatuur aan als Vlaams-minister president. Als de kiezer dat wenst natuurlijk”, zo zegt De Wever op zijn persconferentie.

Daarbij jaagt hij een oude droom na: Vlaams minister-president worden. Nu Geert Bourgeois (N-VA) definitief afscheid neemt als Vlaamse MP, en hij de Europese lijst gaat trekken, komt er daar immers een gat vrij. Er was enige tijd speculatie over wie zijn opvolger moest zijn. Ben Weyts (N-VA) schoof daarbij Jan Jambon (N-VA) naar voor, tot voor kort de federale vice-premier van N-VA. Maar die blijft waar hij zit, want dat is voor hem ook het meest geloofwaardige niveau: de Kamer. Hij trekt meteen de lijst in Antwerpen en wordt het federale boegbeeld van de N-VA. Hij toont daarbij ook enige ambitie, al was die niet zo expliciet: “Mijn partijvoorzitter fluistert me in dat ik ook moet zeggen dat ik kandidaat-premier ben”, zo voegt Jambon na z’n aankondiging dat hij lijsttrekker is, een beetje knullig toe. Kandidaat, met de handrem op dus.

De N-VA zet namelijk vooral in op het Vlaams parlement, en wil daar ‘alles op alles’ spelen. De Wever trekt dus die lijst, en is expliciet kandidaat minister-president. De N-VA ziet het Vlaamse niveau ook als datgene waar de sleutel zit: op federaal niveau kan je makkelijk coalities maken tegen een Vlaamse meerderheid in, en dus valt de N-VA daar makkelijker opzij te zetten. Voor het Vlaamse niveau is dat veel minder evident. Scoren De Wever en co daar meer dan 30 procent, dan wordt het bijzonder moeilijk om zonder de N-VA een coalitie te maken. Zeker als het Vlaams Belang ook goed scoort: het cordon sanitair maakt dat het speelveld voor iedereen verkleint.

Op naar een confederale logica?

Meteen kan dan ook de confederale logica gaan spelen. Als De Wever sneller een Vlaamse coalitie kan maken, en daar een regering vormen, kan van daaruit dan federaal onderhandeld worden om een eventuele “afspiegelingsregering” te vormen: een weerslag van wat er in de deelstaten is gemaakt. Laat dat nu net ook Elio Di Rupo (PS) zijn strategie zijn: eerst snel een Waalse regering maken, met PS en aanverwanten, en vervolgens van daaruit over het federale onderhandelen.

Dat laatste is uiteraard nog stevige toekomstmuziek. Eerst moet er nog een campagne gevoerd worden en moet op 26 mei de kiezer beslissen. Maar met z’n aankondiging zet De Wever wel meteen de campagne naar z’n hand. Hij dwingt meteen ook de anderen om kleur te bekennen: wie is hun kandidaat minister-president? Enkel Hilde Crevits (CD&V) komt in aanmerking, zij is vandaag vice-minister-president voor de christendemocraten. Open Vld heeft niet echt een kandidaat, tenzij Bart Somers (Open Vld) zich ook nog eens lanceert. Het blijft een schaakspel, maar De Wever heeft een eerste, forse openingszet gedaan.

Gesponsorde artikelen