Nieuwe verkiezingen zijn onmogelijk: dit is hoe crisis in Wallonië en Brussel opgelost kan worden

Nieuwe verkiezingen zijn onmogelijk: dit is hoe crisis in Wallonië en Brussel opgelost kan worden

Zware politieke crisis in Franstalig België: het cdH blaast alle bruggen op met de PS. Dan zou je verwachten dat er nieuwe verkiezingen komen … Alleen, dat kan niet. Want zowel het Waals als het Brussels parlement zijn verkozen voor de volle vijf jaar. Eigenlijk zijn er maar twee opties dan. Een coalitie met MR en PS of een coalitie met MR, cdH en DéFI en/of Ecolo.

Het is echt wel ongezien wat cdH en hun impulsieve voorzitter Benoît Lutgen doen: zomaar midden in de regeertermijn alle regeringen opblazen die ze hebben met de PS. Want dat zijn er, ondanks het feit dat het een kleiner gebied is dan Vlaanderen toch heel wat. Want naast het Brussels gewest en het Waals gewest (elk een regering) is er ook nog de Waals-Brusselse federatie (de gemeenschap). Drie regeringen dus eigenlijk, al is die laatste wat uitgesmeerd over de twee eerste regeringen.

En de parlementen die daaraan vasthangen zijn zogenaamde ‘legislatuurparlementen’. Dat is anders dan de Kamer. Als de federale regering valt, dan gaat de eerste minister naar de koning om z’n ontslag aan te bieden. Die kan dan vragen aan iemand anders om een regering te vormen, maar meestal zijn er op dat moment geen opties, en schrijft men gewoon nieuwe verkiezingen uit. Alleen, dat kan niet voor de deelstaten.

Per niveau een nieuwe meerderheid zoeken

Het cdH kan dus in principe ook niet de regeringen verlaten. Het enige wat ze kan doen is een ‘constructieve motie van wantrouwen’ laten stemmen: een nieuwe meerderheid stemt eerst de oude regering weg, en kiest dan een nieuwe.

Zo’n motie kan dus pas wanneer een nieuwe regering klaar is, inclusief de namen van een nieuwe kabinet. Zo ver is het nog lang niet. Dus eerst moeten er nieuwe gesprekken komen, en per niveau een nieuwe meerderheid gevonden worden.

Evident is dat niet. In grote lijnen is er telkens maar één alternatief, als cdH en PS het niet meer samen doen. Dat zou dan de MR samen met de PS zijn. Maar zo’n scenario is vandaag ondenkbaar voor de liberalen. Want die zijn daarin hoe dan ook de nummer twee, en moeten ze mee met de PS die hun politieke vijanden zijn. Behoorlijk onwaarschijnlijk dus.

Wat is dan precies het alternatief? Wel dat verschilt nogal per parlement:

  • In het Waals parlement hebben MR en cdH héél nipt een meerderheid. Met de groenen van Ecolo erbij is die wel ruim. In dit parlement zit DéFI (het vroegere FDF, een kleine Franstalig gezinde links-liberale partij) niet.
  • Het Brussels parlement: hier is, als je de PS uitsluit, altijd een coalitie nodig van MR én DéFI. Daarnaast kan dan ofwel cdH aansluiten ofwel Ecolo, beide kan natuurlijk ook altijd.
  • De Waals-Brusselse gemeenschap: hier is een meerderheid van MR, cdH én DéFI noodzakelijk, ofwel moet ook hier Ecolo depanneren.

De simpelste puzzel vandaag is dus een coalitie van MR en cdH, aangevuld met DéFI in Brussel en de Waals-Brusselse gemeenschap. Deze is erg nipt, maar sluit uit dat ook Ecolo nog moet aansluiten. Vraag is of DéFI dat zal willen: mogelijk voelen zijn zich meer comfortabel als ook de groenen, die geen ‘klassieke’ partij zijn, deel worden van de crisis.

Paar maanden van onderhandelen?

Een simpele oplossing is er dus niet, zonder de PS. Maar het alternatief is dus wel degelijk mogelijk. Al lijkt het er sterk op dat zeker Benoît Lutgen niet meteen dat alternatief doordacht heeft, of een plan in z’n hoofd klaar had. De impulsiviteit van een coalitie opblazen maakt nu plaats voor de complexiteit van een coalitie vormen met drie, mogelijk zelfs vier partners.

Waarschijnlijk volgen nog een paar maanden van onderhandelen, voor Wallonië en Brussel weer echt functionerende regeringen hebben. Bovendien speelt het tijdselement: de coalitie loopt nog door tot 2019, maar tussendoor is er in 2018 nog een verkiezing, voor de gemeenten. Veel gaat die nieuwe regering niet kunnen doen dus.

Gesponsorde artikelen