Okkupeerder doet niet aan grenzen en mengt alles met alles: het Nederlands met het Frans en hiphop met jazz, elektronica en rock

Okkupeerder doet niet aan grenzen en mengt alles met alles: het Nederlands met het Frans en hiphop met jazz, elektronica en rock

Dezer dagen lopen we tegen iedereen die het horen wil te toeteren over Okkupeerder, want het zestal uit Gent en Brussel heeft een schitterende EP’ uit, ‘Ergens Onderweg’ en ze mixen hiphop, jazz, elektronica en rock met sociaal geëngageerde teksten in het Nederlands én het Frans. Daardoor krijgt Okkupeerder nu de stempel ‘perfect Belgisch’. Wij belden eens met Wietse Van Daele, één van de twee rappers, om eens te horen wat hij daar allemaal van vindt.

Wietse Van Daele: Tegenover dat stempel ‘Belgisch’ staan we redelijk neutraal. Er zit geen groot masterplan achter of zo, Okkupeerder bestaat eerder toevallig uit personen die de twee belangrijkste landstalen spreken. We willen geen campagne voeren voor België, maar we zijn er ook niet tegen, snap je?

Eigenlijk komt het erop neer dat we ons niet willen laten begrenzen. Ik zing het ook in In De Mix: “commautaire is geen barrière.” En dat trekken we ook door in het muzikale. We brengen een mix van hiphop, jazz, elektro en ook een beetje rock en we merken dat het wel een uitdaging is om optredens te boeken en aandacht te krijgen. We zijn iets minder snel te categoriseren, iets minder snel te duiden en dat vinden mensen blijkbaar nog altijd toch nog wat moeilijk.

Jullie zijn met z’n zessen nu. Hoe kennen jullie elkaar?

Van Daele: Goh, redelijk toevallig allemaal. Brussel is een interessante stad en onze drummer en oprichter Jan Heirman is van daar. Ik ben drie jaar geleden met Jan in contact gekomen via een bevriende muzikant. Jan was op dat moment al met twee anderen bezig met een project dat jazz en hiphop kruiste. Ik was toen als rapper zelf net op zoek naar een nieuwe uitdaging en zo ben ik daarbij betrokken geraakt.

Wie zijn zo je eigen muzikale voorbeelden?

Van Daele: Die kan je binnen de hiphop vinden, maar ook daarbuiten. Als ik de namen die nu in mijn hoofd opkomen overloop dan stel ik vast dat het zelf ook allemaal muzikanten en mensen zijn die ook zelf die mengelmoes van stijlen aanhangen die wij bij Okkupeerder ook beogen. A Tribe Called Quest bijvoorbeeld, of Kendrick Lamar. Of zo’n Anderson .Paak die je ook maar moeilijk in één hokje kan stoppen. Maar ook Snarky Puppy of Robert Glasper.

Kwaadheid kanaliseren

De teksten zijn knap en kritisch. Er zit duidelijk een sociaal geweten in Okkupeerder. Zitten jullie politiek gezien allemaal op dezelfde lijn?

Van Daele: Wel, ik moet zeggen dat ik vind dat dat soort inhoudelijke debat nog wel iets te veel ontbreekt in de band. Ik heb dat soort lange diepgaande gesprekken al wel gevoerd met Giovanni Baudonck, de andere rapper en tekstschrijver in Okkupeerder en wij zitten alleszins helemaal op dezelfde lijn. Maar uiteindelijk denk ik ook dat ook de anderen onze ideeën wel zullen onderschrijven, ze kruipen toch nog allemaal het podium mee op. (lacht)

Dat we die debatten niet of te weinig voeren heeft puur te maken met tijdsnood. Als we bij elkaar raken moeten we die tijd echt gebruiken om te repeteren. Maar het gebeurt soms dat één van de anderen na een half jaar of zo komt zeggen “Hé, dat zinnetje: ik had het niet eerder opgemerkt, maar heel cool wat je daar zegt.” (lacht) Iedereen is in Okkupeerder heel erg gefocust op zijn eigen ding, maar ik denk wel dat we politiek min of meer in hetzelfde straatje liggen.

Als ik de naam Okkupeerder hoor denk ik aan ‘to occupy’ en daarbij aan Occupy Wall Street, de verontwaardigingsbeweging van een aantal jaar geleden alweer. Is verontwaardiging ook het gevoel dat aan de basis ligt van de teksten?

Van Daele: Ik zie mezelf niet als de grootste activist, ik loop niet vooraan in betogingen, maar door die teksten te schrijven heb ik voor mezelf wel een manier gevonden om mijn kwaadheid te kanaliseren. Kwaadheid die voortkomt uit verontwaardiging, ja. En anderzijds wil ik ook wel wat aan bewustwording werken, maar het is een moeilijk evenwicht. Het is balanceren tussen dingen willen meegeven en beginnen preken.

Selectief half blind

Ik word op een bepaalde manier blij van jullie muziek, ook al zit het vol miserie. Er zit hoop en optimisme in. “Ooit worden we 1” (uit Démi) bijvoorbeeld kan je naïef noemen. Maar je kan er ook écht in geloven.

Van Daele: Uhu, ik vind het veel te makkelijk om zomaar op alles te beginnen schieten, zonder meer. Iedereen werkt op zijn manier naar een ideale wereld toe, denk ik, en dit is onze manier. Ik wil misschien ook nog echt wel benadrukken dat wij geen ongelukkige mensen zijn, ondanks de miserie waarvan we ons bewust zijn.

Er heerst vaak het gevoel dat het vandaag slechter gaat met de wereld dan ooit tevoren. We worden overspoeld door nieuws en het is vaak negatief. Heb je begrip voor mensen die zeggen “Foert, ik volg het niet meer”? “Selectief half blind” noem je dat zelf in Démi, dat komt ongeveer op hetzelfde neer.

Van Daele: Ik kan dat zeker begrijpen. Ik doe dat zelf ook. Het is heel zwaar om altijd alle miserie binnen te krijgen. Als je het hele gewicht van de wereld op je schouders gaat torsen wordt het heel moeilijk om nog te relativeren. Om nog gelukkig te zijn. En om nog te geloven dat kleine dingen het verschil maken. Ik ben ervan overtuigd dat je nog het best werkt aan een betere wereld in je eigen omgeving. Daar doen wat je kan. Voor je eigen stoep vegen. Als je alleen maar overspoeld wordt met alles wat er misloopt in heel de wereld dan geloof je ook niet meer dat die kleine dingen het verschil maken. Maar ook daar is het zoeken naar een evenwicht. Het is een overlevingsstrategie, maar ik wil me ook niet afsluiten voor alles.

Er zit ook humor tussen alle verontwaardiging. De leukste vind ik: “De teller van de naft van mijn rammelbak zakt sneller dan de Dow Jones” uit Floes.

Van Daele: Het is vooral een metafoor om aan te stippen dat ikzelf ook niet vrij te pleiten ben van alles. Ik rij effectief nog in zo’n oude rammelbak. Naar het klimaat toe is dat niet zo vriendelijk. Ik wil alleen maar zeggen: ikzelf ben mee verantwoordelijk. Ik ben ook geen heilige en af en toe ook een beetje hypocriet.

Er is nu een tweede EP klaar, ‘Ergens Onderweg’ heet dat. Het komt ook fysiek uit, op 29 maart. Ik ben nu heel benieuwd naar meer, is er al zicht op wanneer er een full album zou verschijnen?

Van Daele: Na ‘Kaap De Goede Hoop’ is dit inderdaad al onze tweede EP. Net als de meeste bands zijn we onze nummers al een beetje beu vanaf het moment dat ze definitief op cd gebrand worden, wij zijn er immers al een tijdje mee bezig. We zijn dus voortdurend bezig aan nieuwe nummers en verwachten dat er tegen de winter wel een album klaar zou moeten zijn. We doen ons best!

De EP ‘Ergens Onderweg’ is nu al digitaal beschikbaar en is ook fysiek te krijgen vanaf vrijdag 29 maart. Live stelt de band hun ep. Live zijn er nu al data bekend voor Leuven (vanavond), Mechelen en Gent. Bekijk alle live data op hun Facebookpagina.

Gesponsorde artikelen