Overleeft Donald Trump een Death Star-attack van Jeb Bush?

Overleeft Donald Trump een Death Star-attack van Jeb Bush?

Het anti-establishment-discours van Donald Trump heeft nog niets van zijn spektakelwaarde ingeboet. Het gezond verstand van de rechtse kiezers staat nog altijd op nul. Populistische slogan-remedies scoren voluit. Maar overleeft the Donald een ‘Death Star Attack’? En wie wint er bij als Trump het niet overleeft?

Wie wordt de republikeinse presidentskandidaat volgend jaar? Trump ligt alvast mijlen op kop in de polls. Zijn tegenstrevers die hoopten dat de vuurpijl van zijn narcisme snel zou opbranden, komen bedrogen uit. Trump blijft stijgen, terwijl de gedoodverfde winnaar, Jeb! (uitroepteken zonder achternaam) nog een schamele 7 procent van de Republikeinen achter zijn banier kan verzamelen. De anderen doen het niet veel beter, enkel Ben Carson, een onbekende en minzame kinderneuroloog van Afrikaans-Amerikaanse afkomst, doet het nog enigszins goed. Ook ex-Hewlett Packard-CEO Carly Fiorina, de enige vrouw in het gezelschap, boekte enige vooruitgang. Maar dat zijn niet toevallig ook de twee kandidaten die zich net als Trump tegen alle beroepspolitici kanten. De populistische bui is in de States nog niet overgewaaid.

Low energy-Jeb vs high energy-Donald

Trump hakt natuurlijk op alles en iedereen in, maar toch met nog enig extra plezier hakt hij op Jeb! Ondanks de dynamiek die het freudiaans verdacht uitroepteken laat vermoeden, maakt Jeb een lome indruk. Koren op de molen van de hyperactieve Trump die Bush aanhoudend en minachtend een ‘low energy’-kandidaat noemt.

Het contrast met Trump kan inderdaad niet groter zijn. Het lijkt of Trump zelf voortdurend aan een cocktail van amfetamines en steroïden zit. Hij duikt hectisch overal op met uiteraard de media in zijn kielzog. Hij draagt er daarbij zorg voor altijd de lachers op zijn hand te hebben. De pers kan er op rekenen dat er steeds een spectaculaire quote of gebeurtenis te rapen valt voor de intro van het avondjournaal. Trump zuigt alle media-aandacht naar zich toe, en krijgt al die uren prime time-televisietijd gratis. Hij gebruikt al die gratis zendtijd gretig om vernietigende sneren uit te delen.

Voorlopig heeft nog niemand een methode kunnen bedenken om die auto-destructieve kermis af te remmen. Het publiek wil geamuseerd worden en wil net een kandidaat die tègen àlles is. Ze willen een kandidaat die anderen de schuld geeft, een kandidaat die gemakkelijke oplossingen belooft, oplossingen die bovendien niets kosten. Trump voelt dat perfect aan. Het ziet er dus naar uit dat hij nog een tijdje de ezelskoers zal aanvoeren.

Vragen voor Trump

De andere kandidaten hopen dat na de ‘bikini-fase’ er een meer ernstige ronde met echte politieke vragen zal volgen. Ze gaan er van uit dat Trump dan door de mand zal vallen. Hoe gaat hij juist die elf miljoen illegaal werkende Mexicanen (vrouwen en kinderen eerst) uit het land zetten? Op basis van welk verdrag moet Mexico op eigen kosten een muur bouwen over de hele lengte van de grens met de VS? Het Amerikaanse ministerie van defensie geeft nu al meer uit dan de zeven volgende grootste legers ter wereld samen. Hoe gaat Trump door het legerbudget nogmaals te verhogen de militaire slagkracht verbeteren?

Het Iran-verdrag afschieten is gemakkelijk gezegd, maar gaat Trump dan -het enige alternatief- de VS in een nieuwe grondoorlog in het Midden Oosten storten? De Chinezen economisch lik op stuk geven dito: gemakkelijk gezegd, maar hoe pak je dat concreet aan??

Trump spreekt zich plots uit tegen abortus en het homohuwelijk, zoals de republikeinse doctrine vereist. Maar hoe verklaart hij dan de tientallen nieuwsclips uit de oude doos waarin hij met animo net het tegenovergestelde standpunt verdedigt? Het is duidelijk dat Trump nog niet aan de aankomstlijn is van het republikeinse race.

Een Death Star in de steigers

Een van de voorspelbare hindernissen die Trump moet overleven is een ‘Death Star‘-aanval. De gedoodverfde Republikeinse kandidaat vier jaar geleden was Mitt Romney. Zijn campagne beschikte over tig-maal meer geld dan alle concurrentie samen. Eens je gevaarlijk werd voor Mitt’s eindoverwinning werd het ultieme massavernietigingswapen “poen” ingezet. Er volgde een mediabombardement en als de rook optrok en het stof ging liggen, bleek er weinig over te blijven van de ongelukkige tegenkandidaat die in het vizier was genomen.

Zo’n Romney-aanval werd, naar analogie met de Star Wars film, het opduiken van de ‘Death Star‘ genoemd. De tegenstrever werd verpulverd in een plotse hevige en dodelijk gerichte bundel van media-aanvallen. Nu wordt Jeb Bush geacht zo’n Death Star in de steigers te hebben staan. Er wordt nog aan gewerkt, maar Bush beschikt in ieder geval al over meer dan honderd miljoen dollar oorlogskas. En nog meer geld kan worden aangesleept als de nood hoog wordt. Op een bepaald moment zal daarmee een mediatiek oorlogswapen in stelling kunnen worden gebracht tegen Trump. Gaan de commerciële zenders dan blijven gratis reclame maken voor de clowneske Trump, of likkebaardend naar de miljoenen lonken die Bush bereid is te spenderen om het publiek imago van Trump te verpulveren?

De Pledge: toegift of meesterzet?

Trump, die nooit last had van een minderwaardigheidscomplex, is zeker dat hij de nominatie binnenhaalt. Een blijk daarvan is zijn belofte deze week dat hij elke eventuele andere winnaar loyaal zal steunen. Dat houdt ook in dat hij belooft niet als onafhankelijke kandidaat te zullen opkomen tegen de genomineerde Republikein.

Trump exegeten interpreteren die toegefelijkheid van Trump als een bewijs dat hij zéker is dat hij de ‘nominee‘ zal worden. Dan is zijn ‘pledge’ van deze week immers geen toegift, maar een strategische meesterzet. Ook de tegenkandidaten hebben nu immers gezworen dat ze hèm zullen steunen als hij de uiteindelijke nominee wordt.

Champagne bij de Democraten

Als dat inderdaad lukt, wordt er bij de Democraten meer dan één krat champagne open getrokken. Want men gaat er daar van uit dat er nooit een meerderheid van de Amerikanen achter extreem-conservatieve ideeën kan staan. Men rekent uit dat je nooit kan winnen als je vrouwonvriendelijk bent en tegen de latino’s en zwarten ingaat.

Een profiel dat Trump zich nu, om de bange blanken nu aan zich te binden, met overtuiging aanmeet. Als Trump nadien in de algemene verkiezing die extreme ideeën terug opgeeft, verliest hij de steun van uiterst rechts, en is hij evengoed een vogel voor de kat. Dus kruisen de democraten hun vingers in hoop dat het Trump wordt. Liever Trump dan een ‘verkiesbare’ tegenstrever zoals Marco Rubio of Jeb! die ook hun netten in het centrum van het politieke spectrum zouden kunnen uitwerpen.

Als twee honden vechten …

Maar de elementaire logica is nog steeds dat uiteindelijk Bush het zal halen. Hij houdt zich nu gedeisd tot de hype rond Trump wat is overgewaaid, maar hij wacht op een geschikt moment om genadeloos aan te vallen met zijn financiële slagkracht. Vraag is natuurlijk hoe beschadigd Bush na een Death Star-veldslag met Trump zelf achterblijft. Ook Trump heeft immers veel geld, en ook hij kan vernietigend uithalen.

De kans is niet denkbeeldig dat als Bush met Trump klaar is, hij zelf uit de gading van de Republikeinen is gevallen. Dan kan een derde hond met het been kan gaan lopen. Het wordt nog spannend bij de Reps dit najaar. De Democraten, Hillary voorop, hebben hun eigen problemen. Maar het moddergevecht bij de tegenstander laat toch toe te dromen van een derde opeenvolgende ambtstermijn in het Ovale Kantoor. Maar de race is nog niet gelopen. Nog 15 maanden te gaan!

Gesponsorde artikelen