Peter Dedecker (N-VA): “België is een tanker die zich zeer moeizaam laat besturen en keren”

Peter Dedecker (N-VA): “België is een tanker die zich zeer moeizaam laat besturen en keren”

“Een koerswijziging realiseren is nodig om ons doel te halen en biedt kansen op resultaten voor onze economie en onze toekomst.” N-VA-parlementslid Peter Dedecker, één van de Leiders voor Morgen, heeft al serieus zijn stempel kunnen zetten op enkele politieke issues, zoals het Arco-dossier. “‘Aim for the moon and shoot some stars’ is een zeer wijs moto dat je telkens moet hanteren in de politiek. En dat deed ik ook in het Arco-dossier.”

Wat is jouw ambitie?

“Het klinkt misschien cliché, maar het is voor mij van het grootste belang om voor onze jongeren en toekomstige generaties een leefbare toekomst te voorzien. Het prille vaderschap (sinds eind 2013) heeft me alleen maar gesterkt in die overtuiging: ik wil mijn dochter en alle andere kinderen een betere wereld nalaten dan diegene die wij gekregen hebben. We kunnen onze jongeren en onze kinderen niet blijven overladen met schulden zoals wij die gekregen hebben en moeten zorgen dat er ook voor hen een leefbare toekomst is met voldoende jobs en welvaart. Daarom moeten we de jobvernietiging van de afgelopen jaren dringend een halt toeroepen en inzetten op concurrentiekracht om opnieuw competitief te zijn met het buitenland en de investeringen terug hier aan te trekken in plaats van net over de grens.”

“Daarnaast moeten we inzetten op de economie van de toekomst, economie 4.0, de digitale economie. Vandaag worden we overspoeld door start-ups uit Silicon Valley die dankzij de schaal van het digitale meteen wereldwijd impact hebben en traditionele sectoren door elkaar schudden en voor grote uitdagingen stellen. Dat vernietigt jobs. Maar studies hebben aangetoond dat voor elke twee jobs die vernietigd worden door een nieuwe digitale speler, er vijf nieuwe gecreëerd worden in de digitale wereld. We moeten dus dringend op die trein springen, onze economie digitaliseren en investeren in ruimte en een aantrekkelijk klimaat om die digitale spelers hier bij ons te creëren en te laten groeien. Met IMEC en iMinds (waar ik zelf werkte tot voor mijn intrede in het parlement) zetten we alvast zeer mooie stappen, maar er is meer nodig.”

Wanneer zal je teleurgesteld zijn? Ben je daartegen gewapend?

“Anders dan in het bedrijfsleven waar beslissingen zeer snel op basis van rationele criteria genomen kunnen worden en de neuzen veelal in dezelfde richting staan, is dat bij politiek allesbehalve het geval. Politiek is een tergend trage stiel met een traag besluitvormingsproces dat niet altijd op ratio maar ook dikwijls op strategische overwegingen gebaseerd is. Zeker in onze consensusdemocratie waar je niet alleen met een heleboel partijen moet zien overeen te komen maar nadien ook nog eens kan gehinderd worden door de sociale partners of andere instanties. Dat hebben we intussen al voldoende ondervonden, en dat tempert natuurlijk de verwachtingen. Je houdt al op voorhand rekening met mogelijke teleurstellingen, wat je daar automatisch voor wapent. België is een tanker die zich slechts zeer moeizaam laat besturen en keren. Een koerswijziging realiseren is nodig om ons doel te halen en biedt kansen op resultaten voor onze economie en onze toekomst. Ik zal pas echt teleurgesteld zijn als zelfs die koerswijziging er niet komt.”

“‘Aim for the moon and shoot some stars‘ is een zeer wijs moto dat je telkens moet hanteren in de politiek. Ik deed dat ook in het Arco-dossier, heb daar ook niet alles binnengehaald wat ik wou binnenhalen, maar heb toch zeer mooie resultaten geboekt: ik heb mijn gelijk gehaald bij de Bijzonder Belasting Inspectie, het ACW kreeg een ferme boete van 9,5 miljoen euro die slechts lichter uitviel dankzij procedurefouten, het ACW zal vanaf nu belastingen moeten betalen op haar interesten bij Belfius en zal ook moeten meebetalen aan de vergoeding van de Arco-coöperanten en dus schuld bekennen. Ik wou meer, mikte op meer, maar kan allesbehalve van een teleurstelling spreken.”

Wat worden de grootste uitdagingen van de volgende generatie die het beleid zal uitstippelen?

“Democratie is nog altijd het minst slechte systeem van bestuur, maar staat steeds meer onder druk. We hebben niet alleen te maken met een grote stroming anti-politiek in onze samenleving van mensen die zich onvoldoende terugvinden in het beleid, maar ook in Silicon Valley vinden we een grote groep aan tech-ondernemers die lak heeft aan democratie, aan trage besluitvormingsprocessen uit de vorige eeuwen. Zij willen vooruit en laten zich niet hinderen. Die technologische spelers gooien niet alleen hele economische sectoren overhoop, maar stellen zich ook steeds meer boven de wet. Denk maar aan Uber dat zich weinig aantrekt van lokale taxireglementering, of Facebook dat het niet zo nauw neemt met privacywetgeving. We zullen daar moeten mee leren omgaan. We zullen ervoor moeten zorgen dat we ons niet laten reduceren tot een cash-koe voor die buitenlandse spelers, maar een klimaat scheppen waarin we ook hier dergelijke wereldwijd sterke spelers kunnen laten ontstaan en groeien en de waarde hier kunnen creëren.”

“Tegelijk moeten we voor een aantal zaken op hoger niveau denken en handelen om onze democratische waarden te kunnen blijven verdedigen. We zullen er moeten blijven voor zorgen dat een democratie het meest geloofwaardige en betrouwbare systeem van besturen wordt en gedragen wordt door iedereen. Dat democratisch deficit moet gedicht worden door een sterke gemeenschapsvorming en politieke representativiteit op dat niveau van gemeenschap, en door de kost van de politiek te drukken. Politiek moet goedkoper worden, meer waar voor je geld. We zullen naar een tweesporensysteem moeten evolueren met een sterk gemeenschapsniveau dicht bij de burger en een sterker hoger niveau om de grootschalige problemen aan te kunnen zonder te veel in lokale details te treden.”

Wie zijn die generatiegenoten waarmee u dezelfde drijfveren deelt?

“Sander Loones, Anneleen Van Bossuyt, Matthias Diependaele, Egbert Lachaert”

Gesponsorde artikelen