PVDA-leider Raoul Hedebouw kiest voor Crombez: “John brengt iets bij aan links milieu in Vlaanderen”

PVDA-leider Raoul Hedebouw kiest voor Crombez: “John brengt iets bij aan links milieu in Vlaanderen”

Vandaag was Raoul Hedebouw, federaal parlementslid en nationaal woordvoerder van PVDA, te gast in ons Kibbelkabinet. Hij sprak onder meer over zijn marxistische ideeën en de huidige regering. Maar toch wel het meest opvallende: hij spreekt vol zijn steun uit voor John Crombez in de voorzittersverkiezing van sp.a.

De linkerkant van het Vlaamse politieke landschap is al maandenlang in de ban van de voorzittersstrijd bij sp.a. Zal Bruno Tobback zijn tijd aan het hoofd van de socialisten kunnen verlengen, of haalt uitdager John Crombez het. Als het van Raoul Hedebouw afhangt, dan mag John Crombez zonder twijfel de fakkel overnemen. “Ik hoop dat hij gaat winnen”, zei hij tegen onze vier interviewers.

“Ik heb al regelmatig debat gevoerd met John Crombez, en ik vind dat hij veel bij zal brengen in het linkse milieu in Vlaanderen. Ik vind dat hij meer met het buikgevoel vanop het terrein aan de slag gaat. Een deel van de basis van de partij voelt heus wel dat er nood is aan linksere taal, dankzij de hete adem van de PVDA die in Antwerpen 9 procent is gaan halen”, aldus Hedebouw.

Zal een linksere sp.a dan geen concurrentie zijn voor de Partij van de Arbeid? “Ik vind dat we moeten stoppen met de partij als concurrentie te zien”, zegt de woordvoerder van de PVDA. “We zien dat het sociaal verzet op het terrein nu terug aanwakkert. Ik kan het als linkse gast toch alleen maar goed vinden als de sp.a opnieuw linkser wordt. “

Survival of the fittest?

Hedebouw woont in Luik, maar heeft Vlaamse ouders. Of hij dan Waal of Vlaming is, vindt hij een erg moeilijke vraag: “Wel, ik vloek in’t Nederlands, miljaardenondedju.” Daarnaast is Hedebouw als bioloog één van de weinige wetenschappers in het parlement. Zelf vindt hij het spijtig dat er niet meer zijn, aangezien een wetenschappelijk beeld van de maatschappij erg belangrijk is: je kan een betere analyse van oorzaken en consequenties maken.

Maar hoe kan je als bioloog, een wetenschap die toch steunt op de theorie van de survival of the fittest van Darwin, dan zo het communisme aanhangen? “Positieve selectie gaat niet enkel over het individu. Er zijn veel soorten waar samenwerking een positieve selectie is geweest in onze geschiedenis. De mens zou niet geraakt zijn waar ie nu stond zonder samenwerking. Maar dan moeten we wel de juiste keuzes maken om vooruit te gaan.”

Maar volgens Hedebouw moeten dan wel mensen uit alle lagen van de samenleving samenwerken aan de toekomst, en die keuzes niet enkel in de handen van de happy few leggen. Zo vindt hij dat er niet genoeg arbeiders in de Kamer zetelen. “Bij ons zijn er drie in alle regeringen samen. Maar als een derde van het parlement aan de band zou werken, dan zou het debat over (brug)pensioen heel anders gevoerd worden. Nu voel ik bij collega’s dat het debat heel theoretisch met cijfers gevoerd wordt, maar het zou anders zijn als het debat door mensen met een pijnlijke rug gevoerd wordt.”

Moet de arbeider dan aan de macht zijn?

“Nee, niet alleen de arbeider moet aan de macht zijn. Maar nu zie je dat de grote sectoren in handen zijn van een kleine minderheid, en zij nemen de beslissingen. Wij vinden dat zij die kapitaal produceren, dat zijn arbeiders en bedienden, dat zij wel macht zouden moeten hebben. En dat gaat dan over meer dan 90 procent van de bevolking.

Daar botsen Hedebouws idealen uiteraard met die van N-VA: “Die partij wil een shock doorvoeren en het middenveld aan de kant schuiven.” Maar een probleem heeft hij niet met die partij. “Ik heb respect voor iedereen in het parlement, behalve voor Vlaams Belang. Ik geef die mensen geen hand. Mensen die racisme in de samenleving voeden, dat gaat erover voor mij.” Maar de huidige regering vindt hij wel degelijk asociaal, terwijl hij liever het geld gaat halen waar het zit: bij de rijken.

“Is dat dan niet utopisch, die mensen gaan toch nooit willen betalen?”, werd hem voorgelegd. “Dat is dan spijtig. Ik wil hen eerst vriendelijk een procentje van hun fortuin vragen, en daarna kunnen maatregelen in de regering genomen worden. Ons heeft ook niemand gevraagd of we een indexsprong fijn zouden vinden. Drie van de regeringspartijen hadden dat niet eens in het verkiezingsprogramma staan.”

Gesponsorde artikelen