Reccino Van Lommel (Vlaams Belang): “De multiculturele dogma’s die men door ons strot wil duwen, blijken absoluut niet haalbaar”

Reccino Van Lommel (Vlaams Belang): “De multiculturele dogma’s die men door ons strot wil duwen, blijken absoluut niet haalbaar”

“Ik kom vandaag steeds meer mensen tegen die spijt hebben van hun stem voor N-VA. Vroeg of laat zullen we hen terug aan ons kunnen binden, omdat Vlaams Belang nu eenmaal het enige volwaardige alternatief is”, zegt Reccino Van Lommel. De jonge Vlaams Belanger gelooft rotsvast in zijn partij en al zeker met de vele jonge gezichten. “De nieuwe generatie binnen onze partij zal het nationalisme met evenveel passie en vuur blijven verdedigen.”

Wat drijft jou in de politiek?

“Op mijn 17de (nu 12 jaar geleden) werd ik actief vanuit een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Vanuit mijn solidariteitsbeleving naar de medemens wil graag de omstandigheden voor de Vlamingen verbeteren. Vanuit mijn brede interesse voor economie en politiek geloof ik dat een onafhankelijk Vlaanderen de enige weg is die Vlaanderen kan inslaan om welvaart en welzijn voor eenieder te garanderen.”

Wat wordt volgens jou het politieke issue van jouw generatie?

“Gebrek aan democratie binnen Europa. Hoe langer hoe meer slorpt de Europese Unie de autonomie van de lidstaten op, waardoor er geraakt wordt aan het subsidiariteitsbeginsel. En nog erger is dat Europa de deelstaten van die lidstaten, zoals Vlaanderen, zelfs helemaal niet erkent. Ook de euro als munt zal hoe langer hoe meer onder druk komen te staan, omdat deze eenheidsmunt in stand houden ons steeds meer geld zal kosten. Griekenland is hier een perfect voorbeeld van, al zullen er nog landen volgen op termijn. In feite wordt er een nieuwe transferstroom op poten gezet naar landen die het economisch veel slechter doen als wij.”

“Naar mijn mening zijn volgende 3 zaken een belangrijk politiek issue van mijn generatie:

Onhoudbare sociale zekerheid, waaronder het sociale profitariaat, de transfers van Vlaanderen naar Wallonië, de verarming van bevolking, de vergrijzing en de vervreemding die een bom legt onder ons sociale zekerheidsstelsel.”

Onrust en ontevredenheid tussen verschillende bevolkingsgroepen, zoals tussen Vlamingen en Franstaligen. De vraag naar autonomie zal verder toenemen. De incubatietijd tussen staatshervormingen wordt steeds kleiner. Ook zullen de deeldemocratieën op termijn hun tol gaan eisen. Daarnaast ben ik ongerust over de toenemende spanningen tussen allochtonen en autochtonen, omdat de multiculturele dogma’s die men de Vlamingen door de strot wil duwen, absoluut niet haalbaar blijken.”

Gebrek aan democratie binnen Europa. Hoe langer hoe meer slorpt de Europese Unie de autonomie van de lidstaten op, waardoor er geraakt wordt aan het subsidiariteitsbeginsel. En nog erger is dat Europa de deelstaten van die lidstaten, zoals Vlaanderen, zelfs helemaal niet erkent. Ook de euro als munt zal hoe langer hoe meer onder druk komen te staan, omdat deze eenheidsmunt in stand houden ons steeds meer geld zal kosten. Griekenland is hier een perfect voorbeeld van, al zullen er nog landen volgen op termijn. In feite wordt er een nieuwe transferstroom op poten gezet naar landen die het economisch veel slechter doen dan wij.”

Is er binnen je partij een verschil in ideeën tussen de jongste generatie en de oudere generaties? Op welke domeinen? Dus: waar deel je de analyse van je oudere partijgenoten, waar wijkt ze er vanaf?

“In eerste instantie gaan verjonging en vernieuwing hand in hand met de steun en de ervaring van de oudere generatie. Toch dringt een andere stilistische benadering van potentiële kiezers zich op. De oudere generatie was voor onze partij van onschatbare waarde, want die generatie doorbrak taboes in Vlaanderen, denk maar aan het vreemdelingenprobleem dat boven ons hoofd groeide, de toenemende onveiligheid en de Vlaamse onafhankelijkheidsgedachte. Zij waarschuwden jaren geleden reeds voor de uit religie voortspruitende terreur en staken hun kop niet in het zand in tegenstelling tot vele andere politici. We moeten eerlijk durven zijn en stellen dat onze boodschap op een eigentijdse manier gebracht moet worden. Vele Vlamingen delen wel onze boodschap, maar de stijl kan best in een nieuw kleedje gestoken worden, al moeten we radicaal blijven. Nodeloos choqueren heeft geen zin. Daar zit ook een belangrijk verschil met de nieuwe generatie. Zeker als je kijkt naar het vreemdelingenprobleem. Het Vlaanderen van 2015 is niet meer het Vlaanderen van 1985. Zoals Tom Van Grieken terecht stelde, zullen we het inderdaad moeten doen met de vreemdelingen die hier nu zijn, al moeten we kritisch durven blijven op dat vlak en de massa-immigratie blijven bekampen.”

Op vele thema’s zijn we het eens met de oudere generatie. Ons programma an sich zit sterk in elkaar en daar zijn we eensgezind over. De nieuwe generatie binnen onze partij zal het nationalisme met evenveel passie en vuur blijven verdedigen. Wij beseffen maar al te goed dat een toekomst zonder wortels geen toekomst is.”

“Wij zijn een belangrijke deel van de generatie 20’ers, 30’ers en 40’ers verloren die we met onze jonge generatie terug kunnen winnen door een nieuwe frisse wind te laten waaien. Toch mogen we ons niet enkel blindstaren op interne oorzaken van ons verlies. N-VA was een externe factor die als een sirenezang vele Vlaamse kiezers voor zich wist te winnen, terwijl ik vandaag steeds meer mensen in het straatbeeld tegenkom die spijt hebben van hun stem voor N-VA. Ik maak me sterk dat we hen vroeg of laat opnieuw aan ons kunnen binden, omdat Vlaams Belang nu eenmaal het enige volwaardige alternatief is.”

Wie zijn de generatiegenoten waarmee je dezelfde drijfveren deelt?

“Barbara Pas, Chris Janssens en Tom Van Grieken.”

Gesponsorde artikelen