Sander Loones (N-VA): “Erg hoeveel tijd, energie, middelen en menselijk kapitaal het Belgische maatschappijmodel opslorpt”

Sander Loones (N-VA): “Erg hoeveel tijd, energie, middelen en menselijk kapitaal het Belgische maatschappijmodel opslorpt”

“De verspilling en het morsen met onze belastingcenten is een overheid in de 21ste eeuw onwaardig.” N-VA-ondervoorzitter en mogelijke opvolger van Bart De Wever, Sander Loones, hekelt dat de Belgische overheid zo veel geld krijgt als nu. “En uiteindelijk krijgen we daar een overheid voor terug die – zeer zacht uitgedrukt – niet optimaal werkt.” 

Wat drijft jou in de politiek?

“In één woord samengevat: verspilling. Het blijft me verbazen hoeveel tijd, energie, middelen en menselijk kapitaal het Belgische maatschappijmodel opslorpt. En uiteindelijk krijgen we daar een overheid voor terug die, zeer zacht uitgedrukt, niet optimaal werkt.”

“Wij hebben een overheidsbeslag dat boven de 50 procent van het bbp ligt. Daarmee zijn we bij de koplopers in Europa en de wereld. Je zou verwachten dat daar een vijf sterren dienstverlening tegenover staat. Andere landen doen het beter, met minder, en kunnen bezwaarlijk sociale kerkhoven worden genoemd. De verspilling en het morsen met onze belastingcenten is een overheid in de 21ste eeuw onwaardig. Die verspilling is natuurlijk een gevolg van het labyrint aan instellingen in dit land. Instellingen die niet een efficiënt bestuur garanderen, maar eerder de blokkering organiseren. De verschillende democratieën in België, elk met hun eigen socio-economische realiteit, smeken om maatwerk, niet om Belgische eenheidsworst.”

“Nog meer ergert mij de verspilling van menselijk kapitaal. Waarom worden ouderen in onze samenleving zo snel afgeschreven en aan de kant geschoven? In plaats van steeds opnieuw het warm water uit te vinden, zouden we beter putten uit hun – al te vaak onaangeroerde – berg aan kennis en ervaring. En niet alleen het maatschappelijk potentieel van de ouderen, maar ook van allochtonen wordt al te dikwijls verkwanseld.”

“Daarbij is er de toenemende verspilling van waarden en menselijkheid rond maatschappelijke thema’s als migratie, interculturalisering, veiligheid. Een steeds groter mercantilisme in combinatie met een overheid die de hemel belooft, perkt de speelruimte voor de gemeenschap in en heeft als gevolg dat mensen alsmaar meer hun verantwoordelijkheden uit de weg gaan.”

Doet de jongste generatie politici op een andere manier aan politiek? Of op welke manier denken zij anders over politiek?

“Ik ervaar de politieke stijl van de huidige jongere en van de jongste generatie politici als minder conformistisch. Met een lossere no-nonsense aanpak en stijl proberen we in de eerste plaats doelgerichter te werk te gaan.”

“Door te vertrekken vanuit de evidentie van onze overtuigingen en inzichten, vermijden we de eigen ideologie te verabsoluteren en te verheerlijken. Onze overtuigingen vormen een vanzelfsprekende basis, een fundament, die de drang om ons constant te verantwoorden inperken, en tegelijk de drang versterken om zaken op te pakken en de handen pragmatisch uit de mouwen te steken. Meer dan ooit, is deze generatie politici ook doordrongen van het besef dat we niet op een eiland leven. “The world is our oyster“. Door sneller over het muurtje te kijken en internationaal te benchmarken, kiezen we voor kruisbestuivingen.”

Wat wordt volgens jou hét politiek issue van jouw generatie?

“Schulden moeten worden afbetaald. Tegelijk moeten we erin slagen om beleidsruimte te creëren om eigen accenten te leggen en het beleid van de 21ste eeuw te kunnen vormgeven met recepten uit de 21ste eeuw. Hoe zorgen we er dus voor dat de toekomstige generaties niet enkel een incasso-generatie wordt, maar een herstelgeneratie.”

“Daarbij komt de vergrijzing en de kloof die dreigt met de nog actieve bevolking. Een uitdaging wordt het verzekeren van wederzijds begrip en van een betere symbiose tussen de generaties. Want als we de weg van de verandering snel willen bewandelen, moeten we alleen gaan; als we ver willen geraken en duurzaam willen veranderen, zullen we samen moeten gaan.”

Wat worden de grootste uitdagingen van de volgende generatie die het beleid zal uitstippelen?

“De burger is niet alleen kiezer, maar ook beleidspartner die klantvriendelijk en efficiënt geholpen moet worden. En dus moeten we afstappen van reglementitis en proceduritis die inefficiënties installeren. Maar moeten we allen samen radicaal kiezen voor gegarandeerde samenspraak. In dichte betrokkenheid met een nieuw ruimer middenveld, laten we de traditioneel verzuilde samenleving achter ons.”

Is er binnen je partij een verschil in ideeën tussen de jongste generatie en de oudere generaties?

“Niet direct. Het politiek denken van jong en oud binnen de N-VA start vanuit een gemeenschappelijke ideeën- en waarden-sokkel. Mogelijk zit er wel een nuanceverschil in het politiek handelen. Wij vertrekken daarbij eerder uit ‘evidenties’. De historische verworvenheden in de Vlaamse ontvoogding worden minder/niet meer als verrassend maar eerder als vanzelfsprekend beschouwd. Waardoor een eerder defensieve invulling (rechten als resultaat van een lange strijd) plaats kan ruimer voor een offensieve invulling (vanzelfsprekend in de wereld staan).”

Gesponsorde artikelen