Serie om dit weekend te bingewatchen: ‘Just Another Immigrant’ is een soort van ‘Karen Maakt Een Plaat’, maar dan met een komiek en nog grappiger

Showtime

Op Canvas loopt dezer dagen Just Another Immigrant, een docuserie van Showtime over de Britse komiek Romesh Ranganathan die het probeert te maken in de Verenigde Staten. Hij vertrekt zonder plan, met één doel: optreden in The Greek Theater in Los Angeles. Capaciteit: 5.870 zitjes. De deadline die hij zichzelf gaf: 21 december. De reeks is nog te bekijken via VRT NU tot 31 augustus.

Het klinkt een beetje als Karen Maakt Een Plaat maar dan nog extremer. In het Verenigd Koninkrijk heeft  Romesh een reputatie en een eigen show op de BBC en werd hij al eens genomineerd voor een BAFTA. In Amerika betekent hij helemaal niks. Drie maanden geeft hij zichzelf om een reputatie op te bouwen en het bewuste theater vol te laten lopen. Slechts drie maanden. En wat het nog spannender maakt: het voorschot voor The Greek Theater betaalde hij van zijn eigen geld.

De vraag bij dit soort televisie is altijd: is het echt? En zo ja, hoeveel ervan is echt en hoeveel van de humor en de spanning zit in vooraf bedachte situaties en scripts? Zo argwanend hebben shows en films als Borat, Curb Your Enthousiasm en Het Geslacht De Pauw ons al gemaakt. En geef toe, Karen Maakt Een Plaat zou ook beter gewerkt hebben als het in scène gezette comedy was.

Maar om even bij Just Another Immigrant te blijven: Is het allemaal spontaan en echt, dan is het briljant. Zit het vol bedachte grappen dan is het een goed gemaakt product. Voor zover we kunnen nagaan is dit project helemaal echt. In vooraf gegeven interviews is Romesh Ranganathan doodserieus: hij wilde naar Amerika omdat hij er als beginnend komiek altijd van gedroomd heeft om iets in Amerika te betekenen. Omdat zijn eigen voorbeelden eerder Amerikaans dan Brits waren. “Ik heb altijd geweten wie de grote Amerikaanse komieken waren, maar in Amerika weten ze niet wie de Britse komieken zijn.” En dat zegt dan ook meteen iets over hoe zelfingenomen de Amerikanen zijn en hoe de rest van de wereld – Amerikanisering – het allerliefst zo graag op Amerika wil lijken, ten minste als het op populaire cultuur aan komt.

Ook na afloop van de serie zijn geen berichten opgedoken dat het allemaal toch een beetje in scène gezet was.

Waarom kijken?

In de eerste aflevering zien we meteen al dat het niet makkelijk zal worden. Natuurlijk niet, want anders zal je er geen 10 afleveringen aan kunnen ophangen. Maar het belooft wel een pak moeilijker te worden dan wij verwacht hadden en – zo zien we al snel – dan  Romesh verwacht had. Want hoe werk je aan je bekendheid als die er helemaal niet is? Bekendheid is een heel erg plaatselijk ding. Tom Waes mag dan wel bijna twee miljoen kijkers halen in Vlaanderen, stuur ‘m naar de Verenigde Staten en niemand ligt wakker van dat mannetje uit België. Dat is het een beetje.

Showtime

Daarbij komt dat  Romesh geboren is in het Verenigd Koninkrijk, maar wel van Srilankaanse afkomst is en er dus niet blank uitziet. Het zorgt meteen in de eerste aflevering al voor enkele pijnlijke momenten, zoals een taxichauffeur die hem zegt dat hij “nooit op uiterlijk beoordeeld”, maar toch “verwacht had dat hij anders zou klinken.” Lief racisme noemt  Romesh het.

Nog pijnlijker is de promotor die  Romesh even later aanraadt om misschien zijn achternaam toch aan te passen. “Vooraf hebben we afgesproken om dat soort momenten niet te forceren. Maar we hebben ook afgesproken om niet weg te kijken als ze wel gebeurden”, zei Ranganathan daarover.

Het leukste is dan ook niet: weten of ’t hem lukt om de zaal te vullen of niet. Wie een beetje opzoekwerk doet op het internet kan dat snel te weten komen. Het leukste is de weg daar naartoe, die soms gewoonweg pijnlijk is. Want hoe doe je dat, bekendheid verwerven? Romesh probeert het in eerste instantie door contact te proberen leggen met andere komieken, wat een begrijpelijke tactiek is. Hij spot Jim Norton op het football en probeert er op een stalkerige manier contact mee te leggen. Het gesprek dat volgt wanneer ze elkaar opnieuw ontmoeten in een club waar Norton optreedt, is ronduit pijnlijk. Zelf zegt hij daarover in de reeks: “Het beste wat ik kan doen voor mijn relatie met Jim Norton is nooit, maar dan ook nooit meer contact opnemen met hem en me verstoppen als ik ‘m ooit terugzie.” En in het algemeen: “Er zitten momenten in de reeks waarop je denkt: ‘Hier kom ik er niet geweldig uit’, maar je ziet de dingen zoals ze gegaan zijn en de dingen gaan niet altijd op de best mogelijke manier. Het is nu eenmaal zo gegaan. En het zou nooit zo goed zijn geweest als we de dingen in een bepaalde richting hadden proberen duwen.”

Showtime

Het gevaar van deze onderneming is uiteindelijk beperkt. Als het in de Verenigde Staten niet lukt ga je een keer af, er zal een financieel katertje volgen, maar Romesh kan ook steeds opnieuw huiswaarts keren waar hij wél een reputatie opgebouwd heeft. Maar toch lijkt de kans op een afgang erg groot. Het comedycircuit is druk bevolkt in de VS en dus heeft  Romesh al de grootste moeite om enige stage time vast te krijgen in een comedyclub. Zelfs in een comedyclub annex seksshop – het bestaat – raakt hij niet binnen omdat de club is volgeboekt tot het einde van het jaar.

Het wordt er alleen maar beter op wanneer Romesh zijn vrouw Leesa en de kinderen laat overkomen. Zij wil een groot huis huren, hij wil niet toegeven dat ze dat niet kunnen betalen. Hij wil headshots laten nemen, maar voelt zich daar erg ongemakkelijk bij. Zij wil dat hij op zijn eten begint te letten en naar een diëtiste gaat. Zo neergeschreven lijken het doodgewone situaties, maar door zijn droge, ietwat gênante zelf te zijn, maakt hij van deze situaties betere grappen dan hij ze ooit zelf had kunnen verzinnen.

En tot slot: social media managers horen praten over hoe je je merk op Instagram dagelijks moet “herbevestigen” (“sociale media is een dans”) vinden we al een grap op zich. Maar de manier waarop Romesh zegt dat de managers toch niet met hem wilden werken (“Zij namen contact op en besloten dan toch niet te helpen. Ik heb niet de energie die ze eisen om met mij te kunnen werken.”) is zo droog wat het vanzelf hilarisch wordt.

Eerder schreven we: Is het allemaal spontaan en echt, dan is Just Another Immigrant briljant. Wel, Just Another Immigrant is briljant.

De reeks is nog wekelijks te bekijken via Canvas. De uitgezonden afleveringen komen terecht op VRT NU en blijven daar beschikbaar tot 31 augustus.

Gesponsorde artikelen