Surfrockpionier Dick Dale overleden: een onschatbare invloed op hedendaagse acts

Surfrockpionier Dick Dale overleden: een onschatbare invloed op hedendaagse acts

Dick Dale is overleden. De Amerikaanse surfrockpionier wist met kleppers zoals ‘Miserlou’, de soundtrack van de kaskraker ‘Pulp Fiction’, en ‘Let’s Go Trippin” generaties gitaristen te inspireren om lekker op hun ‘noisemachine’ te rammen. Dick Dale werd 81 jaar.

Het nieuws van de dood van Dick Dale werd voor het eerst gemeld door het muziektijdschrift California Rocker en werd door bassist Sam Bolle bevestigd aan de Britse krant The Guardian. Dale was een pionier van formaat met z’n iconische, razendsnelle staccato-techniek. Hij wou met zijn echoënde gitaar nabootsen wat je hoort tijdens het surfen, een bezigheid die in de jaren 60 razend populair was in de States. Dale was de de zoon van een Libanese vader en zijn oom speelde buikdansmuziek. Die Arabische invloeden, vermengd met een flinke saus Amerikaanse country, leverden het exotisch gitaargeluid van Dick Dale op.

Pulp Fiction

Het bekendste voorbeeld daarvan is ongetwijfeld Miserlou, de soundtrack van de film Pulp Fiction. “Dat Miserlou de opener van de film is, is zo intens”, zei regisseur Quentin Tarantino daarover aan het Amerikaans muziektijdschrift Rolling Stone. “Dan weet je gewoon dat je een epische, goeie ouwe film kijkt. Dat zet de standaard waar de film tegenop moet knokken.”

Belangrijke invloed over genres heen

Die golf die Dick Dale begin jaren 60 op de wereld afvuurde, is heel lang blijven naspoelen. Als de muziekwereld een beetje logisch in elkaar zat, waren we hem al lang vergeten. Zo was de tsjingel-tsjangel surfrock slechts heel kort populair, ongeveer vanaf de dood van rock-‘n-rollpionier Buddy Holly in 1959 tot de Amerikaanse invasie van de Beatles in 1964.

Van Hendrix tot moderne postpunk

Kastaars zoals The Beach Boys en Jimi Hendrix waren fan, maar de invloed van Dale was een decennium later pas duidelijk te horen toen sologitarist Eddie Van Halen voor het eerst op het podium klom met zijn razendsnelle licks. Waar die de mosterd haalde voor zijn vlijmscherpe techniek was voor het kleinste kind meer dan duidelijk. Aan de andere kant van het muzikale spectrum heb je acts zoals The Cramps, die een echoënde gitaar à la Dick Dale combineerden met punk à la Lou Reed.

Maar als we één belangrijke les van Dick Dale hebben geleerd, is het dat een elektrische gitaar niet als een scheurende kettingzaag hoeft te klinken om interessant te zijn. Dat hadden postpunk-acts zoals Joy Division, Public Image Limited, Siouxsie and the Banshees en de Talking Heads maar al te goed begrepen. Hetzelfde geldt voor hun troonopvolgers Interpol, Arctic Monkeys, Franz Ferdinand, Bloc Party, The Killers en zelfs het Belgische Whiserping Sons.

Gezonde levensstijl

Hoewel Dale een kind van zijn tijd was en een directe inspiratie was voor onder andere Jimi Hendrix en The Beach Boys, hield hij er een erge cleane levensstijl op na.

Dale zwoer alcohol en drugs af, zelfs zijn crew en bandmakkers moesten zich nuchter houden. Bovendien at hij nooit rood vlees en studeerde hij 30 jaar lang vechtkunst. Dick Dale tourde dan ook tot het bittere eind.

Reacties

De muziekwereld reageert massaal op het overleden van Dick Dale.

Zo reageert Queen-gitarist Brian May:

De reactie van Dusty Watson:

Ook voormalig R.E.M.-bassist Mike Mills betuigt zijn medeleven:

Dit zijn de 45 beste albums van 2018.

De woorden van rapper Chuck D:

Dit zijn de 45 beste albums van 2018.

Gesponsorde artikelen