Tales From The Borderlands Episode 1: Zer0 Sum is allesbehalve een nul!

Tales From The Borderlands Episode 1: Zer0 Sum is allesbehalve een nul!

Ik moet bekennen dat ik een beetje schrik had om aan deze eerste aflevering van Tales From The Borderlands te beginnen. Niet dat ik geen vertrouwen heb in het kunnen van Telltale Games, integendeel: de twee seizoenen van The Walking Dead behoren tot mijn absolute favoriete games van de laatste jaren en ook The Wolf Among Us stelde allerminst teleur. Maar toch. Het bronmateriaal van die spellen, comics, leent zich natuurlijk vlot voor het avonturengenre, met de klemtoon op dialogen en complexe relaties en intriges tussen de personages. De Borderlands-reeks, langs de andere kant, staat nu niet meteen bekend om z’n diepgaande dialogen en nog minder om z’n verfijnde subtiliteit. En toch: het werkt. Het werkt zelfs verdomd goed.

Het eerste dat opvalt, is dat het tempo in Tales From The Borderlands een pak hoger ligt in vergelijking met de andere titels van Telltale. De personages praten snel, de dialogen flitsen heen en weer en de tijd om te beslissen wat je wil zeggen is niet erg lang. “Je”, dat is in deze game trouwens voor het eerst niet meer één, maar twee verschillende hoofdpersonages. Het verhaal begint met Rhys, een werknemer van Hyperion en ondergeschikte van wijlen Handsome Jack uit Borderlands 2 die zijn beloofde promotie ziet afgepakt worden door de gladde Vasquez. Vervolgens doet hij wat iedereen zou doen in zo’n situatie: de auto en tien miljoen dollar van z’n baas stelen om diens louche zaakjes op de planeet Pandora te saboteren.

Niet veel later verschuift het perspectief naar dat van de sympathieke oplichtster Fiona, het ander speelbare personage. Fiona en haar handlangers zijn immers ook betrokken bij de schimmige deal die Rhys van Vasquez probeert af te snoepen, en uiteraard loopt door die “toevallige” samenloop van omstandigheden alles in het honderd en begint het avontuur pas echt. Het verfrissende aan Rhys en Fiona is ook dat hun morele keuzes veel opener zijn dan die van Lee en Clementine in The Walking Dead of Bigby in The Wolf Among Us. Op Pandora is iederéén nu eenmaal voor een behoorlijk groot percentage een smeerlap, oplichter of erger, waardoor de druk om de “correcte” keuze te maken veel minder aanwezig is.

Laat je nu niet afschrikken wanneer je nog nooit een Borderlands­­-game gespeeld zou hebben. Voorkennis van de wereld van de planeet Pandora en haar “vault hunters” is handig, maar absoluut niet noodzakelijk om volledig mee te zijn met de gebeurtenissen. Wat wel nodig is, is een gevoel voor humor. Meer nog dan in de games waarop het gebaseerd is, neemt dit spel zichzelf niet overdreven serieus. Games die grappig proberen te zijn, falen daar dikwijls pijnlijk hard in, maar de witty dialoogopties, over-the-top personages en van de pot gerukte situaties in Tales From The Borderlands zorgen ervoor dat je de ganse tijd met minstens een glimlach en vaak een schaterlach voor je scherm zal zitten.

Op technisch gebied is de overgang naar de nieuwe generatie consoles duidelijk merkbaar. Alles ziet er vanzelfsprekend haarscherp uit, maar wat vooral opvalt is hoe vlot alles loopt. Iedereen die een van de vorige titels van Telltale Games gespeeld heeft, zal kunnen beamen dat die af en toe wel eens durfden tegensputteren. En dan druk ik me nog zacht uit. Maar in (de next-gen versie van) Tales From The Borderlands is er hoegenaamd geen sprake meer van haperende beelden, plotse laadtijden en andere kleine mankementjes. De extra rekenkracht van de PS4 en Xbox One zorgen ervoor dat je op geen enkel moment uit de wereld van Rhys en Fiona wordt gehaald door technische strubbelingen.

Net als in The Walking Dead en The Wolf Among Us is het stemmenwerk van cruciaal belang, en ook op dit gebied stelt Tales From The Borderlands niet teleur. De personages die al in eerdere delen hun opwachting maakten (zoals vault hunter Zer0 waar deze eerste episode naar vernoemd is), worden vertolkt door de originele stemacteurs en de excentrieke nieuwkomers worden verzorgd door onder andere Troy Baker (Joel in The Last Of UsBooker in Bioschock Infinite en Jack Mitchell in Call Of Duty: Advanced Warfare), stand-up comedian Chris Hardwick en de onvermijdbare Nolan North. De enige aanmerking die je kan hebben bij de stemmencast, is de vertolking van Vasquez door Patrick Warburton. Niet dat die slecht is, allerminst, maar het probleem is dat Warburton al jaar en dag de stem inspreekt van Joe Swanson in Family Guy. Wie ooit een aflevering van die reeks gezien heeft, zal het unieke stemgeluid van Warburton onmiddellijk herkennen en probeer dan nog maar eens niet aan Joe te denken telkens Vasquez z’n mond opentrekt. Maar goed, detailkritek.

Conclusie: (voorlopig) 8/10

Het is niet gemakkelijk om Tales From The Borderlands nu al een score te geven. Dit is immers nog maar het eerste deel van het volledige spel, en de uiteindelijke kwaliteit kan dus nog alle kanten op. Toch maakt deze eerste episode Zer0 Sum nu al duidelijk dat Telltale Games de lat erg hoog heeft gelegd voor zichzelf. Boeiende personages, een veel vrijer moraliteitsysteem, flitsende en oprecht grappige dialogen, en dat allemaal in een jasje waar technisch niets meer op aan te merken valt. Hopelijk laten de volgende delen niet lang meer op zich wachten!

(0 – 2: verschrikkelijk; 3 – 4: slecht;  5 – 6. oké; 7 – 8: uitstekend; 9-10: absolute top)

Gesponsorde artikelen