The Assassin: geen kungfu, wel filmische poëzie

The Assassin: geen kungfu, wel filmische poëzie

Na zeven jaar stilte vers chijnt Hsiao-Hsien Hou terug op het wereldtoneel, en met ‘The Assassin’ bevestigt de Chinese grootmeester e ens te meer zijn ijzersterke reputatie. Eerder dit jaar nog in Cannes, waar  hij een nominatie voor de Gouden Palm en de prijs voor beste regisseur in de wacht sleepte, en nu op het Film Fest Gent.

The Assassin’ neemt ons mee naar het oude China, waar een vrouwelijke huurmoordenaar de opdracht krijgt een opstandige heer te doden. Wie een film vol intriges en gevechten verwacht, kan beter naar ‘Crouching Tiger, Hidden Dragon’ kijken, want ‘The Assassin’ is – ondanks de titel – enkel in naam een kungfu-film. Er vallen wel enkele stoten en trappen, een zeldzame zwaardslag ook, maar in wezen is ‘The Assassin’ filmische poëzie.

Wat de meeste mensen zal afschrikken, of de zaal doen verlaten, is het bijzonder trage tempo, dat enkel kan vergeleken worden met een druppel dauw, die al dan niet ooit van het blad zal komen gerold. ‘The Assassin’ hypnotiseert en bedwelmt, tot in slaap wiegen toe. Van een plot is vrijwel geen sprake, enkel wat op het scherm te zien is, telt. In mindere handen zou het niets minder dan pretentie lijken, maar Hou schildert met zijn uitgesponnen shots en prachtige beelden een wondermooie visuele ervaring, die geheel passief moet worden beleefd.

Flinterdunne personages

Beeld en geluid dienen steeds met elkaar in harmonie te zijn, en Hou slaagt hierin met vlag en wimpel. Het geluid klinkt klaar en puur, en ondersteunt vlekkeloos het hele gebeuren. De muziek komt dan weer in spaarzame momenten over gezweefd, om de trance compleet te maken.

De personages zijn – net als het verhaal – zo flinterdun als de gordijnen waar ze zich vaak achter bevinden. Toch vallen ze niet in een simpel cliché te bevatten. De moordenares (Qi Shu) is een wandelend e nigma, een kluwen van schaduwen waarachter ze haar verdriet verbergt. De heer (Chen Chang) is dan weer een bruusk maar goedhartig man, niet de zoveelste kwaadaardige dictator die moet verslagen worden. Elk karakter heeft twee kanten, die zowel botsen als omhelzen.

Wie naar ‘The Assassin’ gaat kijken, hoeft niet eens de ogen te sluiten om zich te verplaatsen naar een prachtige droomwereld. Een meesterwerk van Hsiao-Hsien Hou, en een betoverende visuele ervaring.

© 2015 – C.H.I.P.S. StampMedia – Olivier Tytgat

Gesponsorde artikelen