The Good Dinosaur: een avontuurlijk dino-verhaal waar meer in zat

The Good Dinosaur: een avontuurlijk dino-verhaal waar meer in zat

Na het prachtige Inside Out laat Pixar nu deze op ons los. Het uitgangspunt is origineel, maar is de uitwerking dat ook?

De film stelt zich de vraag hoe de wereld zou zijn als de dinosaurussen niet waren uitgestorven. Ze zouden kunnen praten en een eigen maatschappij gesticht hebben. De ouders van Arlo, het hoofdpersonage van deze film, hebben een boerderij en daar wordt hard gewerkt door Arlo en zijn twee broertjes, tot op een dag het noodlot toeslaat. Arlo wordt meegesleurd door de rivier en belandt in de wildernis. Daar maakt hij kennis met Spot, een mensje…

De animatie is wondermooi en bij momenten heb je echt het gevoel dat je naar een natuurdocumentaire zit te kijken. De figuurtjes daarentegen zijn nogal cartoonesk. Aanvankelijk voelt dat een beetje raar aan, maar dat vergeet je algauw. Alleen is het verhaaltje wat aan de magere kant. Het beperkt zich tot: dinosaurus moet de weg naar huis terugvinden, krijgt hierbij de hulp van een mensje en wordt gehinderd door de natuur en zijn bewoners.

Zolang de film zich focust op de relatie tussen Spot en Arlo, is er geen vuiltje aan de lucht. Dit levert ook de mooiste scènes op, zoals de scène aan de rivier waar Arlo en Spot (die niet met elkaar kunnen praten) elkaar aan de hand van takjes tonen hoe hun gezin in elkaar zit. Ook de actiescènes zien er behoorlijk indrukwekkend uit. Alleen zijn de nevenpersonages te weinig uitgewerkt. Je bent hen veel te snel vergeten. De film kent nochtans een goeie vaart en Arlo en Spot zijn een aandoenlijk duo, maar ergens blijf je met het gevoel zitten dat hier misschien wel meer in zat.

Regie: Peter Sohn

Met: Jeffrey Wright, Frances McDormand, Raymond Ochoa & Jack Bright

Kurt Blogt

Gesponsorde artikelen