Trump, de volgende stap in de democratische decadentie

Trump, de volgende stap in de democratische decadentie

Fun, punchlines en media-aandacht, … Leeuwen schieten mag niet, maar aan verkiezingen deelnemen als exclusieve sport voor miljardairs, daarentegen … Het jachtseizoen is open.

Amerikaanse verkiezingen kosten krankzinnig veel geld. Krankzinnig. De suggestie is al gemaakt: waarom tel je niet meteen het geld in plaats van de stemmen? Dat is efficiënter. Trump, een miljardair die het zich kan veroorloven er dure hobby’s op na te houden, kickt op de aandacht die zijn nieuwe tijdverdrijf hem oplevert.

Maar omdat hij geen politicus is, helemaal niet de ambitie heeft om ooit verkozen te worden en ook nog eens een geboren showman is, vinden de andere Republikeinse kandidaten geen strategie om hem te stoppen. Rand Paul, drie jaar geleden nog de conservatieve running mate van Romney, zegt dat Trump geen eerlijke concurrentie is. Hij komt over als een “whiner”, ‘nen bleiter’ en daar houden ze in Amerika niet van. Als een kandidaat (de gouverneur van Winsconsin) uitroept dat Trump geen regeringservaring heeft, repliceert the Donald dat hij 9 miljard dollar in zijn eentje heeft verdiend.

Procederen tegen een miljardair? Of zwijgen …

En zijn criticus? Die is gouverneur van een staat met zoveel werkloosheid, en zoveel deficit. Dus zegt Trump: als ondernemer was die man al lang failliet. Gelach en applaus. Als Rick Perry de gouverneur van Texas vraagt “Trump for president? Are you serious?”, lacht Trump het weg en zegt hij dat Rick Perry een bril heeft opgezet om er slim uit te zien, maar dat het spijtig genoeg niet helpt. De Trump scoort alweer. Bovendien zijn alle Republikeinen hem ooit bijdragen aan hun campagne komen vragen.

Trump verklapt nu gretig hoe beleefd en nice ze bij hem in de wachtzaal zaten met opgestoken hand, niet eens zo lang geleden. En focust de concurrentie op de ranzige kantjes van privéleven, zoals zijn ex-huwelijk met Ivana Trump, dan krijgt de aanvaller een scheldende topadvocaat aan de lijn: nog één woord en de lasteraar mag er op rekenen dat hij binnen de tien jaar failliet gaat aan processen tegen Trump. Tien jaar procederen tegen een miljardair, of zwijgen … Dan kan je in Amerika maar best je woorden inslikken.

De entertainment-democratie in volle bloei

Trump floreert in de polls. De reden ligt voor de hand. Hij heeft entertainmentwaarde. Saaie politici zijn in de hedendaagse almaar korter wordende nieuwscycli ongewenst. Een bijhorend fenomeen is het constant meer naar voor schuiven van het begin van de race. De tussentijdse verkiezing van het congres was nog geen maand van de kalender, en de volgende verkiezing werd al als brandend actueel gepromoot.

Amerikaanse verkiezingen startten tot de vorige race met “primaries” in Iowa en New Hampshire. De afgelikte heren en dames uit Washington moesten in een boerenstaat door sneeuwstormen van huiskamer tot huiskamer stemmen ronselen. De caucus in Iowa wordt in februari 2016 gehouden. En van daar trok het circus verder nog tot einde november. Tien maanden hoogseizoen voor de verkopers van televisiereclame.

Goed, maar het kan beter, dacht de rechtse zender Fox News. Het Opperste Gerechtshof heeft in een catastrofale beslissing gesteld dat kandidaten zoveel mogen uitgeven als ze willen. En dus zal deze verkiezing qua budgetten nog maar eens alle records kloppen. Daar vond Fox het volgende op: ze organiseren een debat op 7 augustus, deze week dus, een half jaar voor de Iowa Caucus.

En vervolgens organiseren ze om de lol er in te houden een ratrace naar dat televisiedebat, nog eens drie maanden extra entertainment en reclame-inkomsten. Alle media zijn medeplichtig aan het creëren van een sfeertje dat wie er niet bij is in dat ene Fox-debat (1,5 jaar voor de verkiezingen!) het wel mag schudden als kanshebber voor het presidentschap.

24% in de peilingen

Alle andere mediaconglomeraten schreeuwen wel moord en brand: dit is een vervalsing van het democratisch proces, maar ondertussen drijven ze ook dagelijks hun kijkcijfers op met te rapporteren over de genadeloze race onder de kandidaten om bij de 10 te zijn die aan het debat zullen mogen deelnemen. En zo’n situatie is natuurlijk gesneden koek voor iemand als Trump. Iedereen wil hem erbij in het debat, ze willen hem wild om zich heen zien schoppen naar de andere kandidaten.

Gevolg: Trump haalt zonder één zinnig politiek programmapunt momenteel 24% in de peilingen. Zijn eerste achtervolger Jeb Bush haalt nauwelijks de helft. Al snel zakken de percentages van de overige kandidaten (er zijn er momenteel maar liefst 17 in running) naar luttele percentages, terwijl de foutenmarge van zo’n opiniepeiling in de percenten schommelt.

De kandidaten die net niet bij de eerste tien zijn doen de gekste dingen om media-aandacht te krijgen. Mike Huckabee beweert dat Obama door een verdrag met Iran te sluiten de joden vrolijk tot aan de oven leidt. Dat zegt zo iemand letterlijk, in prime time. Alles is goed om toch maar aandacht te krijgen, in de hoop op een half percentje extra in de polls en zodoende misschien een zitje in het Fox-debat.

Het publiek debat over wie het land zal leiden, en op basis van welke basiskeuzes, is ontaard in een aflevering van de Jerry Springer-show. En dit is nog maar het begin …

Gesponsorde artikelen