Tweede keer in Kamer signaal over toekomstige coalitie: N-VA alweer geïsoleerd, over begroting

N-VA-kopstukken Jan Jambon en Theo Francken
epa

Is een stemming in de Kamer over een voorlopige begroting het eerste zicht dat we krijgen op een embryo van een coalitie? Aan de top in de Wetstraat is het windstil, maar in het parlement zijn de voortekenen niet bepaald goed voor N-VA. Voor de tweede keer staan ze geïsoleerd.

Neen, spannend is het voorlopig niet in de onderhandelingen federaal. De N-VA wacht met de vorming van de Vlaamse regering tot er federaal duidelijkheid is, maar ondertussen zit Bart De Wever (N-VA) natuurlijk ook in Colombia, op reis om Antwerpen internationaal te vertegenwoordigen op een congres. En straks is Johan Vande Lanotte (sp.a), de informateur, gewoon ook even op vakantie. Om maar te zeggen, het kabbelt heel, heel rustig verder.

In de Kamer gebeurt er ondertussen wel wat. Noodgedwongen, want het land bolt verder. En dus moet er een voorlopige begroting worden goedgekeurd. Dat lukte gisteren ook, maar vooral de meerderheid die daarvoor gevonden werd, is interessant. Want het waren N-VA en Vlaams Belang die tegen waren, al de rest stemde wel in, PVDA onthield zich.

Die constellatie van PS, MR, GroenEcolo, Open Vld, sp.a en CD&V, is meteen paars-groen-CD&V, de coalitie waar onder meer Elio Di Rupo (PS) het vanaf dag één van de onderhandelingen over heeft. In dat scenario staat de N-VA dus aan de kant, samen met het Vlaams Belang.

“Een Dewael-coalitie”

Het is de tweede keer in korte tijd dat in de Kamer zo’n ad hoc coalitie tot stand komt. Want bij de stemming over een nieuwe kamervoorzitter kreeg Patrick Dewael (Open Vld) exact dezelfde partijen achter zich. Enkel Vlaams Belang stemde mee met N-VA om Valerie Van Peel (N-VA) kamervoorzitter te proberen te maken. Toen riep Paul Magnette (PS) meteen na de stemming de Vlaamse partijen CD&V, Open Vld, Groen en sp.a op om een “Dewael-coalitie” te maken voor de regering.

Het is dus een tweede teken aan de wand voor de N-VA. En het is vooral een bewijs dat de menselijke relaties tussen de Vlaams-nationalisten en haar twee centrumrechtse voormalige coalitiepartners verzuurd zijn. Want CD&V was eerst van plan wel mee te stemmen met de N-VA voor Van Peel, maar bracht daarna toch maar Dewael mee in het zadel. En deze keer, over de begroting, is het N-VA’er Theo Francken die keihard botst met de Open Vld van Maggie De Block.

De Block vs Francken

De Block, die bij de val van Michel I de portefeuille van Asiel en Migratie heeft overgenomen van Francken, kwam volgens de N-VA 40 miljoen extra vragen voor de opvang van asielzoekers. Daar kon voorganger Francken onmogelijk mee instemmen. Hij had het over “opnieuw een crisis in de opvang, die slecht gemanaged wordt”. N-VA had al op voorhand voorspeld dat De Block haar geld wel zou krijgen van de ‘linkse partijen’. Het was dus meteen een erg symbolisch dossier, waarop N-VA samen met Vlaams Belang de rechterflank van Open Vld nog eens vol aanviel. De Block zelf kon daar onmogelijk mee leven, ze noemde het ‘foute info’, “er wordt helemaal geen extra geld gevraagd”.

Bovendien irriteerde het Open Vld behoorlijk dat Francken opnieuw pleitte voor een limiet op het aantal asielaanvragen per dag, wat hij ook eind 2018 al deed. De Raad van State vernietigde zo’n quotum, het had geen wettelijke basis. De Block heeft van in het begin gezegd dat ze “een departement in chaos” aantrof, en heeft het gevoel dat ze die chaos nog steeds aan het opruimen is.

Een andere maatregel waar de N-VA het bijzonder moeilijk mee had was het toekennen van een premie voor tweetalige Brusselse ambtenaren, vooral politiemensen. Die krijgen een premie, maar daar staat geen behoorlijke test tegenover. Vandaar dat Jan Jambon (N-VA) op Binnenlandse Zaken het dossier jaren tegenhield. Nu sluist de minderheidsregering het er wel door, tot grote ergernis van de N-VA.

Een bits schouwspel dus, wat er vooral op wijst dat nog niet meteen koek en ei is tussen Open Vld en N-VA. Maar tegelijk drong de liberaal Egbert Lachaert, fractieleider voor Open Vld, er nog eens op aan dat N-VA en PS “gaan samenzitten” om te onderhandelen over een nieuwe regering. De liberalen dromen van een Bourgondisch kabinet, van socialisten, liberalen en N-VA. Dat is voor hen een veel confortabeler scenario dan een paarsgroen experiment, wat als veel ‘linkser’ wordt gezien.

Gesponsorde artikelen