Vande Lanotte (sp.a) heeft tien dagen om één binaire vraag op te lossen: met of zonder N-VA?

EPA

Johan Vande Lanotte (sp.a) is bezig aan een aartsmoeilijke opdracht. Op zo kort mogelijke tijd wil hij ontcijferen of er een mogelijkheid is om PS en N-VA samen te krijgen in een communautaire discussie. De PS wil geld voor de deelstaten, de N-VA meer autonomie: een klassieke opstelling. En niemand wil dat er rond de pot gedraaid wordt. Dus hoopt iedereen dat de Vlaamse socialist snel duidelijkheid brengt.

Deze week verscheen het informateursduo Didier Reynders (MR) en Johan Vande Lanotte (sp.a) een eerste keer in het openbaar: ze kwamen verslag uitbrengen bij de koning, en hielden daarna een eerste persmoment in een gigantische zaal van het Egmontpaleis, een prachtige locatie waar de FOD Buitenlandse Zaken haar internationale conferenties houdt.

Op het persmoment zelf viel niets te leren, behalve dat zowel Vande Lanotte als Reynders nog niets van hun gladheid en gevoel voor humor verloren hebben.

Of misschien toch; er was één boodschap die zeer helder door beiden de markt is ingezet, en die op de verschillende partijhoofdkwartieren bevestigd wordt: geen tijd verliezen alsjeblieft. Alle partijvoorzitters hebben eerst aan de koning, en daarna ook aan de informateurs aangegeven dat ze geen zin hebben in een oefening ‘afkoelen’ of ‘ererondjes lopen’.

Hoewel ze dus informateur heten in titel, zijn ze in de praktijk veeleer verkenners of ontmijners. Er moet concreet gewerkt en afgetoetst worden met de voorzitters, eerder dan allerlei organisaties, administraties en personaliteiten te ontvangen. Dat laatste doet een informateur normaal gezien volgens de klassieke traditie van de Wetstraat: het handje schudden, de doorstep-interviews voor en na het bezoek aan de informateur, het hoort er allemaal bij.

vrt

Gesprek tussen PS en N-VA?

Niet deze keer. Want de vraag die voorligt, voor het duo, is vrij binair. “Kan er tussen PS en N-VA een gesprek georganiseerd worden, ja dan neen?” Dat gesprek moet meer dan waarschijnlijk over het communautaire gaan. Het is geen geheim dat de PS over de financieringswet wil spreken: de deelstaten in Franstalig België kreunen onder een tekort aan middelen. En de N-VA eist niets minder dan het confederalisme. Maar uiteraard kunnen ook zij zich best wel warmen aan een nieuwe staatshervorming, als het een “vette vis” zou bevatten. Al wil vast niemand het tegenwoordig zo nog verwoorden bij de Vlaams-nationalisten.

epa

Vande Lanotte als go-between

Het is vooral naar Vande Lanotte dat gekeken wordt: hij leerde in 2010 De Wever beter kennen, en tussen beide is een vertrouwensrelatie. De Wever schreef ook het voorwoord voor een boek van Vande Lanotte. Maar uiteraard is en blijft hij wel in de eerste plaats socialist, die jarenlang met de PS werkte, en hun topmensen door en door kent. Hij kan dus de perfecte go-between zijn tussen de Keizerlaan (het PS-hoofdkwartier) en de Koningsstraat (de zetel van de N-VA) om te zien hoe ver iedereen kan en wil springen.

Reynders zit er eerder voor spek en bonen bij. Maar de liberalen zijn nu eenmaal de tweede grootste politieke familie in de Kamer, zij hadden ook het recht om een plekje te claimen. Meteen heeft de MR via Reynders een oogje in het zeil.

vrt

Plan B zonder N-VA

Echt lang hoeft heel deze studieronde dus niet te duren. Als PS en N-VA aan één tafel gebracht kunnen worden, kan het snel gaan. Maar als Vande Lanotte na tien dagen merkt dat het hopeloos is, moet naar een ‘plan B’ overgegaan worden. Dat is een brede coalitie, zonder de N-VA. Die haalt dan niet de symbolische meerderheid aan Vlaamse kamerzetels. Maar zowel Gwendolyn Rutten (Open Vld) als Wouter Beke (CD&V) stelden al “dat dat niet wenselijk is”. Met andere woorden, liever niet, maar als het echt moet…

Er is tenslotte toch één duidelijk teken dat Vande Lanotte op dit moment het vertrouwen van iedereen geniet: de N-VA en PS versnellen niet in de deelstaten. Zolang geen van beiden de forcing voert in Vlaanderen of Wallonië, blijft alles federaal bespreekbaar. Eindeloos blijft die toestand niet duren, dat gelooft niemand. Maar voorlopig heeft Vande Lanotte zichzelf tien dagen gegeven. En indien hij lukt in z’n opdracht, helderheid bieden, wat ook de uitkomst is, dan heeft hij meteen honderd dagen gewonnen voor de Wetstraat en bij uitbreiding het land.

Gesponsorde artikelen