Verkiezingen VS: een ezelkoers om te mogen deelnemen aan een moddergevecht

Verkiezingen VS: een ezelkoers om te mogen deelnemen aan een moddergevecht

Amerika maakt zich op om een opvolger van Obama te kiezen. Fox News heeft in haar eentje de regels veranderd, uiteraard in haar voordeel. Zes maanden voor de eerste voorverkiezing voor de Republikeinse nominatie organiseren ze een debat waar maar tien kandidaten mogen aan deelnemen. Welke tien? Dat wordt bepaald door de laatste vijf nationale polls die voor dinsdag 17u worden gehouden.

Met 17 kandidaten haalt iedereen gemiddeld 5,9%, maar natuurlijk is tafelspringer Donald Trump al met meer dan 20% weg. Dus voor de 9 kandidaten die voor de laatste twee plaatsen in het debat strijden, is het een kwestie van tienden van een procent. Een leuke ezelskoers om het publiek iedere dag te vermaken.

Hoe stijg je van 2,5% naar 3% in een dergelijk breed deelnemersveld en op een moment dat miljardair Donald Trump alle aandacht wegsnoept. De beste strateeg lijkt John Kasich te zijn. Hij sprong in de race op het laatste moment, en kreeg dus een beetje media-aandacht (90% van de media-aandacht gaat naar Trump en zijn strapatsen). Kasich sprong meteen naar 3% en zou er dus bij zijn in het televisiedebat.

Maar de anderen die net in of buiten de lucky ten vallen moeten de gekste bokkensprongen maken in de hoop dat het helpt. Koren op de molen voor de media!

De verliezers

Bobby Jindal, de enige Indisch-Amerikaan zal er niet bij zijn. Carly Fiorina, de enige vrouwelijke kandidaat zal er niet bij zijn. Rick Santorum, “the last man standing” tegen Romney bij de vorige Republikeinse nominatie-race: hij zal er niet bij zijn. Rick Perry, nota bene de gouverneur van Texas: hij zal er niet bij zijn. George Pataki, de gouverneur van New York: er niet bij.

Als de voorspelling klopt dat wie niet bij het debat is finaal uitgeteld is voor de race (die over zes maanden pas zou moeten beginnen) is dit een tragisch verlies voor het Republikeins aanbod voor de levensbelangrijke presidentsverkiezingen van november 2016.

De winnaars

De enige winnaars zijn de televisiezenders. Amerikanen zijn gek op zo’n ezelkoers, en de media smullen natuurlijk van zo’n vroege tussensprint. het drijft de televisiereclame op, het maakt van de verkiezing van Obama’s opvolger een mediacircus van bijna twee jaar.

Bij de kandidaten is Trump natuurlijk de winnaar, hij krijgt de volle aandacht van de camera’s en daar is hij dol op. Een beetje winnaar is Scott Walker, omdat hij momenteel in tweede positie ligt, en het dus beter doet dan Jeb bush, de gedoodverfde eindwinnaar van deze ratrace. Bovendien heeft Walker het meeste kans om de stemmen van Trump binnen te rijven, als die het finaal beu is en weer wat anders gaat doen om zich te amuseren.

Een heel klein beetje winnaar is olifantman Chris Christie, de gouverneur van New Jersey. Na zijn bridgegate-schandaal is zijn populariteit gekelderd. Chris had zo maar eventjes de belangrijkste brug van New Jersey naar New York geblokkeerd om een politiek ego-tripje te maken.

Hij is het grootste slachtoffer van Trump omdat Christie ook het imago had van een straight-talker, iemand die zegt waar het op staat, klinkt het niet dan botst het maar. Maar daarin is Trump natuurlijk de meester, en dus is Christie zijn belangrijkste aantrekkingskracht kwijt. Maar hij lijkt nog net bij de tien te landen die mogen mee-debateren.

Jeb Bush houdt zich gedeisd. Hij hoopt dat de commotie ooit terug gaat liggen, en dat hij dan als de “grown up in the room” presidentieel naar voor kan schrijden.

Donderdag het debat … Eén devies: lachen geblazen

Iedereen zal donderdag aan het scherm gekluisterd hangen, likkebaardend hopend op schimpscheuten van the Donald. Maar het is een gevaarlijk spelletje om de Republikeinse kandidaten in een cirkelvormig vuurpeloton op te stellen. Republikeinen haten Obama.

Ze beweren iedere dag opnieuw dat hij de allerslechtste president ooit is. (Obama heeft twee oorlogen beëindigd, Osama Bin Laden gepakt, het land uit de grootste economische catastrofe gered, 20 miljoen Amerikanen ziekteverzekering gegeven, zes jaar lang ièdere maand 200.000 nieuwe jobs gecreëerd, heeft de relaties met Cuba en Iran genormaliseerd, en nog veel meer. Hij was ook in zes jaar in geen énkel groot schandaal betrokken, maar hij is dus de àller-àller-àllerslechtste president ooit!).

Zo mogelijk haten ze Hillary Clinton nog meer dan Obama. Ze houden een echte heksenjacht op haar. In Benghazi zijn Amerikanen gesneuveld toen zij minister van Buitenlandse Zaken was, en zij is niet zelf ter plaatse met een mitraillette opgedoken om de terroristen neer te schieten, dus dat is vier jaar later nog steeds een vreselijk schandaal. Ze heeft eens een bloedklonter gehad van te veel te vliegen als minister, dus heeft ze vermoedelijk hersenschade opgelopen. Ze had voor haar privémails een aparte server, en daar hebben anderen haar mail toegestuurd die eigenlijk op haar officiële e-mail moest belanden! O schande! Tijd dus om terug een echte president te hebben. De enige échte presidenten zijn Republikeinen voor de conservatieven, alle anderen zijn valse usurpators.

Geen gemakkelijke weg naar overwinning

Maar om eindelijk terug het Witte Huis in hun handen krijgen moeten ze (tenzij Jeb het truukje van zijn broer kan herhalen en de verkiezing kan stelen) in november winnen tegen Clinton (of tegen Joe Biden als Clinton nog eens in het zand bijt). Het is niet zo duidelijk hoe ze dat gaan klaar spelen. De reps juichen nu wel als Trump àlle Mexicaanse inwijkelingen als criminelen en verkrachters bestempeld. Maar straks hebben ze de latino’s nodig om te winnen.

Een beetje Republikein vindt Obama geen “echte amerikaan” codetaal voor zwarte. Maar straks hebben ze de zwarte bevolking nodig. Als Fox zijn zin krijgt valt Carly Fiorina af in de Republikeinse race. Met Hillary als tegenkandidaat moeten de republikeinen dan ook nog eens bij de vrouwelijke helft de verkiezingen winnen, of het is bye bye White House.

Vroegere manieren om de Republikeinse opkomst te pimpen zijn er niet. Het homohuwelijk is nu vrij algemeen aanvaard. Meer Amerikanen zijn pro dan contra. Er is geen oorlog bezig die een “rally around the flag” argument aantrekkelijk maakt. Het gaat economisch relatief goed, en in elk geval geleidelijk beter iedere dag. Obamacare, de nieuwe ziekteverzekeringswet waartegen de conservatieven fulmineerden, wordt iedere dag meer populair nu de voordelen voelbaar worden. Het ziet er dus niet naar uit dat er een gemakkelijke weg naar de overwinning open ligt.

De beste kandidaat? Nu nog niet …

Beter dus maar de beste kandidaat het veld in sturen, zou je dan denken. Voorlopig dus niet. Eerst nog wat lachen met Trump, en de professionele dikkenekken die zich kandidaat stellen nog even zien kruipen door het stof en zien ineen krimpen van de pijn aan hun overgroeide ego’s. Dat wordt dus leuk donderdag. Daarna zien we wel weer hoe de circuskaravaan verder trekt. als het maar niet te saai of technisch wordt, want dat is niet leuk om naar te kijken voor Joe Sixpack. Of hoe de televisie de democratie kan kapot maken.

Gesponsorde artikelen