Verslag van de officieuze eerste nacht van de Gentse Feesten: de vernedering van de Vlasmarkt

Verslag van de officieuze eerste nacht van de Gentse Feesten: de vernedering van de Vlasmarkt

Hoe bereid je je het best voor op tien dagen Gentse Feesten? Met een Pre-Feest natuurlijk. Vannacht liep de Vlasmarkt al aardig vol, ondanks de onmogelijkheid van intermenselijke relaties en het totale isolement waarin wij allen opgesloten zitten.

Soms verzeil je op een scharnierpunt in je leven en dan rijzen er allerlei existentiële vragen. Zoals: knoop ik mezelf nu meteen op, of ga ik toch maar weer tien dagen aan een stuk op de Vlasmarkt staan? Tien dagen Vlasmarkt is duur, maar van te hangen zieltogen aan een koord word je ook niet vrolijk. Doe dan toch maar de Vlasmarkt.

Geklungel

Mijn ingewanden tintelen van verwachting wanneer ik naar de Vlasmarkt marcheer. Vorig jaar ben ik er niet geraakt – een journalistiek wereldreisje gooide roet in het eten, waardoor mijn drang naar vertier dit jaar dubbel zo groot is als anders.

Eerste vaststelling: de dj-toren voor de Charlatan is weer eens in omvang toegenomen. Straks wordt dat spel zo groot dat héél de Vlasmarkt plus het ego van Marc Coucke eronder kunnen. Vaststelling nummer twee: het Botramkot is in het blauw geschilderd! Is de Gilde van Botramsmeerders collectief overgestapt van de Socialistische naar de Liberale Kiesvereniging?! “Neen,” sust oppersmeerder Nicolas Marichal, “dat zijn de kleuren van de Buffalo’s, hé!” Juist ja, was ik alweer vergeten: de Gantoise is landskampioen.

Het Botramkot is een caravan uit de gammelste periode van de jaren zestig en Nicolas en zijn adjuncten sukkelen om het ding waterpas te krijgen. Dat de lijnen van het wit-blauwe vichy-motief nogal scheef geschilderd zijn, maakt de klus er niet gemakkelijker op. In al zijn aandoenlijkheid is dit geklungel een eerbetoon aan de eerste Feesten van Walter De Buck in 1970, toen waterpas gewoon betekende dat de muzikanten niet met hun klieken en hun klakken van het podium gleden bij het minste beetje regen.

“Het Botramkot was zo smerig dat we ’t helemaal hebben uitgekuist. We hebben uufflakke van tien jaar geleden teruggevonden”, walgt Edmond Cocquyt Jr., de niet-benoemde nachtburgemeester.

Verkrampt geluk

Nicolas zucht en schudt meewarig het hoofd: “Ons kot is nu zo proper dat ik gegeneerd ben.”

Traditioneel worden er aan de vooravond van de Gentse Feesten vlaspoppen geknoopt op de Vlasmarkt. Jawel, met écht vlas, uit Zulte. Op de Nationale Feestdag zullen langharige hippies de popjes in het publiek gooien, maar eerst zijn er Chinese vrijwilligers nodig om de strengen vlas om te toveren tot kleine stromannetjes. “We hebben ooit geprobeerd om de poppen te laten maken door mongolen, maar dat was te moeilijk voor hen”, zegt Edmond, die de werken superviseert terwijl hij gewillig poseert voor iedere camera die passeert.

Voor de foto grijpt hij zijn dochtertje vast om haar in zijn nek te zetten – het kind begint spontaan te huilen. “Ik ben een familieman”, glimlacht Edmond vol verkrampt geluk.

Dwazigheden

Ook zijn vader, Edmond Senior, verschijnt ten tonele om de opbouw te inspecteren. Junior steekt snel zijn sigaret weg, want papa houdt niet van tabak. Ook niet van alcohol trouwens: een gin-tonic is voor hem prima met alleen maar tonic. Wanneer Senior de Vlasmarkt weer verlaat, neemt hij me even terzijde. “Houd mijn zoontje tegen als hij te veel dwazigheden uitkraamt”, bromt hij. “Ik heb er maar een scheef oog op.”

Enkele seconden later roept junior: “Tim, hoe ver is mijn pa al?”

“Ik zie hem niet meer”, antwoord ik.

“Oef”, zegt de Gentse nachtburgemeester, en hij steekt een sigaret op.

Gerald Claes, vliegwiel van de Charlatan en motor achter het hele gebeuren op de Vlasmarkt, lijkt in zijn nopjes. “Alles staat gereed, de juiste sfeer is er, het kriebelt. Awel, dan doen we vanavond al open”, kondigt hij aan.

“De Pre-Feesten zijn het geestigst, de rest is voor de toeristen”, oordeelt een man die de Pre-Feesten zo geestig vindt dat hij snel naar huis fietst.

Verminking en plundering

In een hoekje van de Vlasmarkt geeft Clay Vervaene de vrijwilligers van het Sfeerbeheer instructies. Het Sfeerbeheer zijn de jongens en meisjes die al te dronken feestvierders ervoor behoeden dat ze zichzelf of anderen bezeren. Clay zegt dat hij overhoop ligt met de flikken: de blauwe smurfen hebben de helft van zijn team afgekeurd. “Wat wil je met zo’n verzameling veroordeelde criminelen en ontsnapte recidivisten?”, monster ik de ongure Sfeerbeheerders.

“Maar allez, ik volg de lerarenopleiding voor het lager onderwijs”, protesteert één van de afgekeurde Sfeerbeheerders. “Als ík al niet mag omgaan met jongeren?”

Clay is niet van plan om in te binden en ik ben zeer benieuwd wat dat gaat geven. Zullen de flikken met een georkestreerde actie de gewraakte Sfeerbeheerders komen arresteren? Waarna de voltallige Vlasmarkt zich in een minder georkestreerde actie tegen de flikken zal keren? Zullen er rellen losbarsten, met verkrachting, verminking en plundering als onvermijdelijke bijkomstigheden? Ik zal niet nalaten het volk op te stoken tegen de gewapende hand der wet, want oproer levert prima fotomateriaal op.

Schone meiskes

In de Charlatan ga ik kijken naar het allereerste optreden van deze Feesten: Bratzlavsky. Volgens zanger-gitarist David Bratzlavsky gaan zijn liedjes over totale isolatie, vernedering en de onmogelijkheid van intermenselijke relaties. Gelukkig zijn Davids teksten Franstalig, zodat die thematieken niet tot mij doordringen. Het Frans ketste af op mijn inwendige taalbarrière.

Wat helaas ook tegen mijn taalbarrière klettert: het getater van een vrouwmens dat de groep probeert te overstemmen. Aan haar accent te horen komt ze uit het Waasland. Of ze heeft een spraakgebrek en komt eigenlijk uit de Kempen. In ieder geval: ze zou beter haar kop in een emmer zeepsop steken en diep inhaleren. Tijdens een rustig moment in de laatste song bijt violist Renaud Ghilbert in de microfoon: “Maar zwijg ne keer, jong!” Applaus in de zaal. Iedereen wenst het wijf veel isolement en vernedering toe.

Buiten, op de Vlasmarkt, zijn de Chinese vrijwilligers van Nicolas en Edmond nóg altijd bezig met vlaspoppen knopen. Nicolas staat ervan versteld. “Dat hebben we nog nooit meegemaakt. Er staan zelfs mensen aan te schuiven om mee te helpen. En kijk eens wat voor schone meiskes! Wat ook raar is: er doen veel buitenlanders mee. Vooral Polen. Ge ziet dat dat echte werkers zijn.”

Verstrikt

Eveneens aanwezig: Nederlanders. Helemaal afwezig: Walen en Franstalige Brusselaars. “Die weten dus echt niet wat de Gentse Feesten zijn, hé”, zegt Nicolas, die werkt bij de toeristische dienst voor jongeren Use-it. “Het tweede grootste straatfestival van Europa, met 2 miljoen bezoekers: ze hebben er nog nooit van gehoord.”

De laatste quote van de nacht gun ik aan Quinte Ridz, onder Gentenaars bekend van op de Vlasmarkt en bij de rest van Vlaanderen van hiphopcollectief ABN. “Mijn leven is een kluwen van dezelfde herinnering”, orakelt Quinte. Over tien dagen zal ik bij hem polsen of de Gentse Feesten klaarheid hebben gebracht of dat hij nu nog erger verstrikt zit in dat kluwen.

Het is half vier, meldt mijn gsm. Ik beslis naar huis te gaan, want de Feesten zijn nog niet écht begonnen. Ik wil de magie van het ochtendgloren bewaren voor morgenochtend. Dan pas mogen de eerste zonnestralen mijn isolement en vernedering wegbranden.

Het vermoeden bestaat dat Nicolas Marichal een mosterdpot heeft laten tatoeëren op zijn rug

Edmond Cocquyt poseert met dochter en sigaret: een echte familieman

De plakkusjes van Edmond wekken ook dit jaar afgrijzen op

De snor van Edmond op nacht 0: nu nog proper en verzorgd

Joris Claes kiest voor mannelijkheid met zijn vlassige knevel

Traditionele haartooien uit de seventies worden zeer geapprecieerd op de Vlasmarkt

De eerste Carapils van de Vlasmarkt: onsmakelijk en niet al te fris

Carapils is een mode-attribuut voor stijlbewuste nachtburgemeesters

Edmond Cocquyt Sr. komt er zich van vergewissen dat de Vlasmarkt het oord van verderf blijft

Onder het wakend oog van vrouwen met dikke loezen geniet een knaap van een welverdiend pintje

Dikke loezen hebben een gunstig effect op de geestelijke ontwikkeling, dat is algemeen bekend

Dunne Philippe kijkt een beetje sip: nog tien nachten en de Feesten zijn weer voorbij

Met sinistere blik toont Edmond een kundig geknoopt vlaspopje

Sfeerbeheerder Clay Vervaene maakt zich op voor een clash met de pretbedervers van de Gentse politie

Renaud Ghilbert trekt zijn zonnigste smoeltje

Deze speeltjes moeten het personeel van de Jos tien dagen lang gemotiveerd houden

Barvrouw Evy is trots op haar collectie motivatiespeeltjes

BAF! Met een klap valt de avond, treedt de schemering in en begint de nacht

Vlaspoppen knopen is nog ingewikkelder dan het lijkt

Vlasmarktje, loop maar vol, het feest staat te popelen om los te barsten

Toeristen denken dat vlaspoppen knopen een attractie is en staan geduldig aan te schuiven

Zelfs fotografen van onafhankelijke media ontsnappen niet aan de verlokking van het vlas

Dunne Philippe en Edmond Jr. bij het gerenoveerde Botramkot

De Gentse Feesten, dat is ook gezellig popjes knopen

De nachtburgemeester leunt moe van het superviseren tegen het Botramkot

David Bratzlavsky zingt over vernedering, isolement en de onmogelijkheid van intermenselijke relaties

Nicolas keurt een vlaspop met hanenkam

Nicolaas is schuldig aan het reinigen van het Botramkot: geen respect voor aangekoekte lagen uufflakke

Halfvol is de Vlasmarkt eigenlijk op z’n gezelligst

De roadie van Bratzlavsky zorgt voor sfeer met subliminale bastonen

Nicolas kraait van plezier: de Feesten zijn begonnen!

De Feesten zijn met moeite begonnen, en Adrien kan zijn ogen al bijna niet meer openhouden

Een dolenthousiaste fotograaf flitst heel zijn geheugenkaart vol – en er volgen nóg tien nachten

Zijn alle vlaspoppen geknoopt? Dan wordt er gearmworsteld

Van de jaar zal Edmond Jr. iedere bezoeker welkom heten met een plakkusje

Zelfs traditioneel geklede mohammedanen kunnen niet weerstaan aan de verleiding van de Vlasmarkt

Een rockgitarist met traditionele haartooi: hoezo de jaren tachtig zijn voorbij?!

Gesponsorde artikelen