Volgende brexit-perikel: minister Amber Rudd neemt ontslag en stapt uit partij

Amber Rudd neemt ontslag als minister van Werk en Pensioen
EPA

Amber Rudd, Brits minister van Werkgelegenheid en Pensioenen en zwaargewicht in de regering, neemt ontslag en stapt uit de partij. Dat doet ze omdat ze niet akkoord gaat met de ideeën van premier Boris Johnson en al helemaal niet met de manier waarop hij zijn doelen wil bereiken. Ze noemt zijn werkwijzen “politiek vandalisme” en een “aanval op fatsoen en democratie”.

Boris Johnson krijgt de ene nederlaag na de andere te verwerken in de aanloop naar de uitstap van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie. De laatste in het rijtje? Minister van Werk en Pensioenen en zwaargewicht in de Britse regering Amber Rudd neemt ontslag als minister én stapt uit de conservatieve partij.

Wie is Amber Rudd?

Theresa may ontslag
Theresa May na haar ontslag als premier – EPA

Amber Rudd zette haar eerste stappen in het werkleven als journaliste. Samen met voormalig eerste minister Theresa May maakte ze haar opmars in de wereld van de politiek. In 2010 werd ze minister van Binnenlandse Zaken en acht jaar later nam ze de post van minister van Werkgelegenheid en Pensioenen op.

De minister heeft nooit onder stoelen of banken gestoken dat ze tegen de brexit was. Integendeel: ze steunde de campagne die het Verenigd Koninkrijk in de Europese Unie wilde houden. Toen het dan toch zo ver kwam, maakte ze duidelijk dat de Britten een akkoord nodig hadden voor dat gebeurde en ze zette druk op Theresa May, die toen nog premier was, om daarvoor te zorgen.

Toen Boris Johnson eerste minister werd, veranderde Amber Rudd van mening, of toch voor een deel. Een brexit zonder deal moést een optie blijven, want alleen op die manier zou het Verenigd Koninkrijk druk kunnen zetten op Europa om er toch nog een deal door te krijgen voor 31 oktober.

Te rechts en niet democratisch

In haar ontslagbrief legt ze uit waarom ze dan precies haar ambt neerlegt en uit de partij stapt. Kort gezegd gaat ze niet akkoord met het beleid van premier Johnson. Iets langer gezegd, vond Rudd dat de regering té rechts aan het worden was. Ze kreeg namelijk de indruk dat een no deal-brexit niet meer alleen een dreiging naar de EU was, maar ook een echte optie.

Bovendien ging ze niet akkoord met de manier waarop Johnson zijn tegenstanders en eigen partijleden behandelt. Rudd noemde de beslissing om meer dan twintig mensen uit de conservatieve partij te zetten “politiek vandalisme” en een “aanval op fatsoen en democratie”.

Boris Johnson vs. het Britse parlement

Boris Johnson laat parlement pauzeren om brexit te forceren
Huidig premier Boris Johnson – EPA

Rudd is duidelijk niet de enige die niet akkoord gaat met de denkpistes van premier Johnson. Het parlement keurde met een duidelijke meerderheid een wet goed die de eerste minister verplicht om de EU om uitstel te vragen als hij in oktober geen meerderheid van het parlement van een brexit zonder deal kan overtuigen.

Boris Johnson accepteerde dat niet zomaar en riep het parlement samen om te stemmen over vervroegde verkiezingen. Het resultaat van die stemming was duidelijk: geen verkiezingen, want het is voor Johnson enkel een manier om een uitstap zonder akkoord te kunnen verzekeren. De optie waar de premier nu over aan het nadenken zou zijn is een motie van wantrouwen indienen tegen de huidige regering, dus tegen zichzelf. Op die manier zou hij tóch vervroegde verkiezingen kunnen afdwingen.

Gesponsorde artikelen