Vuile oorlog bij de voetbalbond: voorzitter François De Keersmaecker moet weg, maar sneuvelt Wilmots ook?

Vuile oorlog bij de voetbalbond: voorzitter François De Keersmaecker moet weg, maar sneuvelt Wilmots ook?

François De Keersmaecker, de immer breed glimlachende voorzitter van de Belgische voetbalbond, is onderweg naar de uitgang. De profclubs waren al langer ontevreden, nu kondigen ze zonder pardon ook publiekelijk aan dat ze de voorzitter weg willen. Met het recente ontslag van Steven Martens, de mogelijke exit van De Keersmaecker en de spanningen rond Marc Wilmots lijkt het erop alsof we binnenkort een heel nieuwe voetbalbond krijgen.

De Belgische voetbalbond is een beetje het samengaan van twee totaal verschillende werelden: enerzijds het profvoetbal, big business waar groot geld in omgaat en waar vaak steenrijke en flamboyante zakenmannen de plak zwaaien. En daarnaast een veelvoud aan kleinere clubs in het amateurvoetbal, die ook allemaal afhangen van diezelfde voetbalbond. En daartussen zweeft het belangrijkste uithangbord en de voornaamste inkomstenbron: de Rode Duivels.

Terwijl die laatsten sportief hoge toppen scheren (nu zelfs 3de op de wereldranking) lijkt de bond zelf verscheurd door een vuile burgeroorlog. Na het WK barstte de bom. Er was het verhaal van het hotel dat men vergat te annuleren, waardoor de bond 300.000 euro moest ophoesten. Minstens even pijnlijk: bondscoach Marc Wilmots die kwam eisen dat z’n duivels “meer beenruimte kregen voor de vlucht naar Israël”. Kostprijs: 100.000 euro en vooral irritatie bij verschillende profclubs over het optreden van de bondscoach.

De Keersmaecker bij het grof vuil

Uiteindelijk sneuvelde Steven Martens, nadat mensen uit het kamp van de profclubs systematisch bezwarende info hadden gelekt naar de sportpers. Maar daarmee lijkt de opstand niet gesmoord, integendeel. In De Tijd vandaag windt Ludwig Sneyers, de topman van de Pro League (dat zijn alle Belgische profclubs), er geen doekjes om, hij kondigt aan dat de profclubs unaniem zelf een nieuwe kandidaat-voorzitter gaan aanbrengen. De Keersmaecker was altijd de kandidaat van de amateurs, maar kreeg ook vanuit Franstalige hoek in het verleden relatief veel steun. Het was wel de verwachting dat de profclubs iemand anders zouden sturen naar de bond, maar dat De Keersmaecker zo openlijk bij het grof vuil gezet wordt, komt toch als een verrassing.

De Pro League verwijt De Keersmaecker in feite hetzelfde als wat ze Martens aanwreven: financieel wanbeleid. Het zit de profclubs hoog dat in een jaar waarin België de kwartfinale op een WK haalt, er een verlies geboekt wordt van 200.000 euro. Maar in plaats van dat sportieve succes om te zetten, was De Keersmaecker te royaal voor het management en liet hij wanbeleid toe, is de analyse van de profclubs.

Wie het dan wel moet worden? Dat zegt Sneyers niet. Alleen willen ze nooit meer dat de macht zo sterk bij de CEO komt te liggen. Martens hervormde de bond, deed straffe marketingcampagnes, maar trok de macht ook naar zich toe. En dat willen de profclubs niet.

Het lot van Wilmots

De oorlog komt bovenop de vaststelling dat het ook sportief niet meer fris oogt met de Duivels. De ploeg is zodanig getalenteerd dat ze ook bij mindere prestaties, zoals tegen Israël, drie punten kan pakken. Maar vooral het tactisch onvermogen van Marc Wilmots en z’n eeuwige zelfde clichés werken vermoeiend. De hoop leefde bij de top van de voetbalbond dat een profclub (er was even sprake van Schalke 04) de bondscoach zou komen wegplukken, maar niemand blijkt geïnteresseerd. En zo blijft Wilmots dus zitten, en zit de bond nog steeds met Wilmots. Want de mogelijke ontslagvergoeding weegt natuurlijk, zeker nadat Steven Martens als met een behoorlijk heftige afscheidspremie vertrok. De huidige bondstop wilde niet nog eens de turbulentie van een ontslag van de bondscoach op zich nemen. “Maar als we konden, gaven we hem met een strik cadeau aan al wie het wil”, is bij een bestuurder te horen.

Dat de bondscoach ondertussen het conflict zoekt met sterspelers zoals Eden Hazard, maakt het er niet makkelijker op. Maar vergeet niet: Wilmots blijft zich stevig gesteund voelen door de Franstalige sportpers, en dat is, in combinatie met het machtsvacuüm aan de top van de bond, voorlopig genoeg om in het zadel te blijven zitten. Alleen zou dat, als er effectief nieuwe machthebbers komen, misschien wel eens snel kunnen keren.

Gesponsorde artikelen