Waarom 2013 dramatisch was voor Obama

Waarom 2013 dramatisch was voor Obama

2013 was – om het zacht uit te drukken – een rotjaar voor Barack Obama. Van nooit eerder zo geliefd evolueerde hij naar nooit eerder zo onpopulair. Deze acht hindernissen maakten het hem vorig jaar niet gemakkelijk.

1. Money, money, money

2013 begint voor Obama redelijk chaotisch. Hij onderbreekt zijn vakantie op Hawaï om een begrotingsdeal te forceren. Het hele jaar lang lijkt hij een fiscal cliff te moeten vermijden. Eind januari wordt het schuldenplafond tijdelijk verhoogd, begin maart gaan automatische besparingen op de federale begroting van kracht.

Half september laat Obama weten geen toegevingen te willen doen, en op 1 oktober is de shutdown een feit. Gedurende 16 dagen blijven alle niet essentiële overheidsdiensten dicht.

2. Guns & propositions

Obama doet in 2013 een heleboel voorstellen, die zo goed als allemaal afgeschoten worden door het Congres. Zo pleit hij enkele weken na de schietpartij in Newtown gepassioneerd voor een verstrenging van de wapenwet. Half april stemt de Senaat zijn voorstel weg. Een beschamende dag voor Washington, reageert hij.

Wanneer George Zimmerman vrijgesproken wordt voor de moord op de 17-jarige Trayvon Martin legt Obama zijn wapenwet opnieuw op tafel. En hij doet dat nog eens na de schietpartij op de marinebasis in Washington DC en bij de herdenking van het drama in Newtown.

Obama pleit ook voor een grondige hervorming van de migratiewetgeving, voor een versnelde terugtrekking uit Afghanistan en voor meer initiatieven tegen global warming. Voor dat laatste plaatst hij het Congres trouwens voor een ultimatum: ofwel steunt het hem, ofwel doet hij het alleen.

Nog voor hij in december de Cubaanse president Raul Castro de hand schudt, kondigt Obama aan het economische embargo tegen Cuba te willen herzien: “Het is onzin te denken dat de maatregelen die sinds 1961 van kracht zijn, vandaag, in het internet- en Googletijdperk, nog altijd efficiënt zijn.”

3. De fameuze red line

Maar niet alleen in eigen land heeft Obama het in 2013 moeilijk om als een krachtige president over te komen, ook internationaal loopt het niet van een leien dakje. De burgeroorlog in Syrië laat hem overkomen als een leider die geen belangrijke beslissingen kan nemen.

In juni overschrijdt Syrië Obama’s beruchte rode lijn. Hij had eerder namelijk gezegd dat het inzetten van chemische wapens een game changer zou zijn. Maar Obama laat meteen weten Syrië niet binnen te vallen zonder de steun van een internationale conventie of VN-mandaat.

Wat later legt hij de beslissing bij het Congres, nochtans het instituut dat hem constant tegenwerkt. En nog voor het Congres kan stemmen, steunt Obama het Russische voorstel om de chemische wapens onder internationaal toezicht te plaatsen. Uiteindelijk noemt hij eind september de VN-resolutie over Syrië een enorme overwinning.

4. De schandalen

De regering-Obama krijgt ondertussen het verwijt dat ze de ware toedracht van de tragedie in Benghazi, waar op 11 september 2012 vier Amerikanen gedood werden in de ambassade, in de doofpot heeft willen stoppen. Bovendien lekt ook uit dat de belastingdienst de Tea Party extra in het oog heeft gehouden, er rollen koppen bij de IRS.

Een iets kleiner relletje breekt uit wanneer Obama Kamala Harris ‘’de best uitziende procureur-generaal’’ noemt en wanneer uitlekt dat hij tijdens een officiële rondreis in Afrika een privésafari wil maken. Het tripje wordt geannuleerd.

Getty Images

5. Weapons of mass destruction

Het hele jaar lang spreekt Obama dreigende taal tegen Iran omwille van diens kernwapens. In juni beveelt hij nieuwe sancties tegen de Iraanse munt en automobielsector. Wanneer in augustus de gematigde Hassan Rohani president wordt van Iran, is Obama optimistisch. Eind november wordt in Genève een historisch akkoord over het nucleair programma van Iran bereikt. De deal opent volgens Obama een “nieuwe weg naar een veiliger wereld”.

6. Public enemy number 1

In juni, wanneer klokkenluider Edward Snowden onthullingen doet over de Amerikaanse spionageactiviteiten, vertroebelen de internationale relaties helemaal. Obama benadrukt dat het spionageprogramma levens gered heeft. Maar het schandaal escaleert wanneer blijkt dat niet alleen vijandelijke staten, maar ook Europese burgers en diplomaten afgeluisterd werden.

De NSA laat wat later weten dat Obama niet op de hoogte was dat dat bondskanselier Angela Merkel al sinds 2002 afgeluisterd wordt, de krant The Wall Street Journal onthult dat hij dat wel was. Obama zelf reist trouwens altijd met een antispionagetent, die het andere geheime diensten moet onmogelijk maken om gesprekken af te luisteren of met minicamera’s documenten in te zien.

7. Het Russische opperhoofd

De zaak-Snowden veroorzaakt ook grote spanningen tussen Obama en de Russische president Vladimir Putin. Obama is razend dat Putin Snowden niet wil uitleveren en verwijt hem Koude Oorlog-denken. Hij belooft meer openheid bij de NSA, maar zegt ook dat hij de relatie met Rusland moet herbekijken. Waarop Putin Obama in een open brief in de krant The New York Times aanvalt op zijn buitenlandbeleid. Dat zakenblad Forbes wat later Putin, en niet Obama, uitroept tot machtigste man op aarde, moet pijn hebben gedaan.

8. De falende website

Vlak voor de shutdown stemt het Huis van Afgevaardigden nog een belangrijke wet tegen Obamacare. Geld dat voor de zorgverzekering bedoeld was, wordt vrijgemaakt om op korte termijn de begroting te redden.

Vanaf 1 oktober kunnen Amerikanen dan toch intekenen op Obamacare, maar de website waarop dat moet gebeuren faalt. “Niemand is kwader over de website dan ik, wat betekent dat het wordt opgelost”, reageert een ziedende Obama. Half november geeft hij trouwens een beetje toe: Amerikanen van wie de verzekering niet voldoet aan de regels van de nieuwe zorgwet mogen hun oude verzekering nog een jaar houden.

Gesponsorde artikelen