Waarom de Belgische voetbalbond mee schuldig is aan de corrupte boel bij de FIFA

Waarom de Belgische voetbalbond mee schuldig is aan de corrupte boel bij de FIFA

Het internationaal voetbal is meer dan ziek. Een corrupte kliek leidt de FIFA al jaren. Wie nu nog gelooft dat deze mensen propere handen hebben, is naïef als een kind of klinisch dood. De keuze voor Rusland en Qatar als WK-locaties zijn de uitwassen van een compleet verloederde boel. De Belgische voetbalbond verkoopt ons allerlei verhaaltjes rond “pleintjesvoetbal” en “Allen één voor de Duivels”, maar zwijgt als vermoord als het daarop aankomt. Zoiets heeft een naam: schuldig verzuim voor Steven Martens en co.

Deze week gebeurde er voor het voetbal iets echt interessant. Neen, niet Sepp Blatter die aankondigt dat hij droomt van een “interplanetair voetbaltornooi“. Dat toont enkel aan hoe ver weg die man is. Neen, aan de vooravond van het FIFA-congres van deze wereldbeker kwam de UEFA, de Europese tak van de FIFA, samen.

Onderwerp: Sepp Blatter, de 78-jarige baas van de FIFA, die zichzelf voor een zoveelste keer wil opvolgen aan het hoofd van de Wereldvoetbalbond blokkeren. De Europese landen riepen hem gezamenlijk op om eindelijk af te treden. De schaamte over de walm van corruptie, mismanagement en machtsmisbruik aan de top is bij de Europese leden zo groot, dat die Blatter zachtjes aanmanen plaats te maken.

Waar is België?

Meest vocaal van al waren Greg Dyke en Michel Van Praag, de voorzitters uit respectievelijk Engeland en Nederland. “Als je ergens 16 jaar zit, moet je je afvragen of je nog iets toevoegt. Het imago van de FIFA is achteruitgegaan na alles wat er de laatste jaren is gebeurd. Weinigen nemen de FIFA nog serieus en hoe je het ook draait of keert: Blatter is de eindverantwoordelijke”, vertelde Van Praag deze week aan de Volkskrant. 

Van de Belgische voetbalbond geen woord over Blatter of de FIFA. Over voorzitter François De Keersmaecker konden we lezen dat hij afgelopen weekend een dief overmeesterde in zijn huis. Maar wat zijn positie is over dieven die een wereldkampioenschap voetbal weggraaien met petrodollars, daarvoor geeft De Keersmaecker helaas niet thuis.

D’Hooghe, de man die voetballen bij 50 graden goedkeurde

Er waren anderen die hun zegje wel eens wilden doen in de Vlaamse media. Uiteraard was er ex-voorzitter en huidige bobo Michel D’Hooghe, die zich weer van zijn fraaiste kant liet zien. Hij is voorzitter van het Medisch Comité van de FIFA. Toen de bende op het bespottelijke idee kwam om in de zomer bij 50 graden Celsius te gaan voetballen in het ministaatje Qatar, hebben we D’Hooghe nooit horen spreken over medisch bezwaren. Op de vraag of hij geen probleem ziet voor de FIFA na al die bewijzen van corruptie die opduiken, antwoordde hij gisteren in Het Nieuwsblad: “Ik spreek niet over de aantijgingen in de Engelse kranten. (…) Het is niet toevallig dat die beschuldigingen weer uit Engelse hoek komen.”  

“Alweer woorden die verdraaid zijn in de pers”

Dat het wereldkampioenschap in Qatar, waar ondertussen al honderden bouwvakkers zijn omgekomen in vreselijke omstandigheden, er door corruptie is gekomen en daarom een vergissing is, dat wilde D’Hooghe niet gezegd hebben. Neen meneer, integendeel. Blatter heeft dat on tape wél verklaard, maar zo had D’Hooghe dat duidelijk niet begrepen. “Alweer woorden die in de pers werden verdraaid. Blatter zei dat het onverantwoord zou zijn om in de zomer in Qatar te spelen.” 

Schieten op de pianist, in deze de (Britse) pers, is een klassiek verhaaltje dat D’Hooghe al jaren toepast. Veel schrijnender vond ik persoonlijk dat Steven Martens, de CEO die de vernieuwing van de bond en haar positieve verhaal moet belichamen, dit zomaar napraat. 

“Natuurlijk een heksenjacht”

Vrijdag zat hij in Terzake te blinken met het verhaal van De Pleintjes, een documentaire over hoe sommige Rode Duivels opgroeiden met pleintjesvoetbal, vaak in kansarme wijken, en nu schitteren als sterren. Of hoe voetbal het leven van mensen kan verbeteren, hen hoop en structuur kan geven, iets positief in hun leven. Allemaal juist, voetbal als stuwende, optimistische kracht. 

En dan gaat Martens totaal uit de bocht. Op de vraag wat hij vindt van de beschuldigingen van corruptie zegt hij: “Ik denk natuurlijk dat het ook een heksenjacht is. Ik denk dat we er uiteindelijk het fijne niet van weten. En ik durf me er niet over uitspreken of het effectief zo is. Wat heel duidelijk is, is dat de Engelse media er vol op is gevlogen. (…) Het zijn slechte verliezers, ze waren ook kandidaat en lagen er in de eerste ronde uit. Ik denk dat dat zeker een rol speelt.”

Zegt u nu dat u denkt dat Qatar wel reglementair het WK gekregen heeft?”, vraagt presentator Lieven Verstraete. “Ik denk dat we ons daar niet kunnen over uitspreken. Dat het een hele beeldvorming is, dat het heel moeilijk is er ons erover uit te spreken. Ik zeg niet van wel, ik zeg niet van niet. Ik denk dat het ook heel moeilijk is om dat te doen.”

Martens en D’Hooghe, klonen van Blatter?

Daar zakt je broek toch van af? Elke normale bestuurder zou in deze omstandigheden één antwoord moeten klaarhebben: “We gaan dit tot de bodem moeten uitzoeken, en indien er ook maar iets van aan is, gaan we maatregelen nemen zodat corruptie en belangenvermenging snel tot het verleden behoort”. Niet dus bij Martens. 

Neen, de verdedigingslijn van D’Hooghe en Martens lijkt verdacht sterk op die van Blatter zelf, die het op de congressen van de Afrikaanse en Aziatische takken van de FIFA had over het “complot van de Britse pers” en hen zelfs beschuldigde van “racisme”. Op die congressen kreeg hij overigens opnieuw ruime steun voor zijn kandidatuur, om zichzelf nog eens op te volgen na 16 jaar onwelriekend bestuur.

Om door de grond te zakken van schaamte, na alle elementen die ondertussen naar boven gekomen zijn. Zoals de stukken van de New York Times over hoe Mohamed bin Hammam te werk ging om dat WK binnen te rijven. Of over de vreselijke werkomstandigheden, de honderden dode werknemers, die als moderne slaven behandeld worden in Qatar. Een hele harde reportage van France24. 

“Steven Martens is niet beschikbaar”

Maar ach, Steven Martens zal vast wel vinden dat de Amerikaanse en Franse pers ook slechte verliezers zijn. Of heeft hij een andere lamme uitleg klaar? Newsmonkey vroeg een interview, een mogelijkheid om even telefonisch een paar vragen te stellen aan Martens. “Steven Martens laat weten dat hij hiervoor niet beschikbaar is. Nog hele dag in congres. Ook morgen geen tijd.” Da’s genoteerd. Maar kom niet meer af met heel het “maatschappij-opbouwend verhaal” rond de Rode Duivels voor er een paar duidelijke antwoorden gegeven zijn. Ofwel scharen Martens en De Keersmaecker zich achter het idee van de stal totaal uitmesten, ofwel moeten ze zelf op de mesthoop. 

De denkfout van de Belgische voetbalbond

Want Martens, D’Hooghe en al wie bij de Belgische voetbalbond werkt, maken een gigantische denkfout als ze ervan uitgaan dat dit “business as usual” is. Met het hernieuwde enthousiasme rond de Rode Duivels hebben ze ons een prachtige boodschap gegeven: dat we allemaal deel uitmaken van dat project, dat het iets gemeenschappelijk en positief is, met één doel.

En dat niet de bond, maar wij, als collectief, allemaal een stukje eigenaar zijn. Wat overigens ook klopt: een commerciële club kan zeggen dat ze spelers gekocht hebben, geïnvesteerd hebben en dus winst willen. Landenteams kunnen dat niet, en de internationale voetbalbond kan dat zeker niet: ze hebben nul euro geïnvesteerd, zijn zogezegd non-profitorganisaties. En hun kapitaal, hun spelers, hebben ze dankzij dit land en niets anders.

Hypercommercialisering 

Hoe kan je die lijn van positivisme en het collectieve doortrekken en tegelijk zo fout omgaan met geld? Dit stuk gaat niet over de hypercommercialisering van de Duivels, maar een klein kind ziet dat dat fout gaat. Het vliegtuig, de hele santenboetiek van de merchandising: het is de snelste manier om iets wat zo precair was opgebouwd meteen weer kapot te maken. Commerciële overkill. Martens en co zouden Twitter eens moeten checken om te proeven van wat mensen denken van al die commerciële deals.

Het gaat hand in hand met het schaamteloze, kop-in-het-zandgedrag rond de FIFA zelf. Het feit dat Martens en co totaal niet communiceren over Blatter en heel deze toestand is totaal inconsistent met alles wat ze ons verkopen qua normen en waarden, qua idealen, qua beeld dat hun eigen team wil uitdragen. België en zijn voetbalbond zijn lid van die corrupte boel, tijd dat iemand zijn mond opendoet en verantwoordelijkheid neemt. Want zwijgen staat in deze gelijk aan schuldig verzuim.

epa

Gesponsorde artikelen