Waarom tolerantie voor een graaicultuur? Wilmots eist “extra beenruimte” voor Rode Duivels, 100.000 euro kost

Waarom tolerantie voor een graaicultuur? Wilmots eist “extra beenruimte” voor Rode Duivels, 100.000 euro kost

Het viel een beetje tussen de plooien van al het nieuws over het ontslag van Steven Martens, de CEO van de voetbalbond. Maar Marc Wilmots, de bondscoach, eiste en verkreeg van de voetbalbond een luxevliegtuig om naar Israël te vliegen voor een interland. Reden? “Extra beenruimte.” Kost? Ach, zo’n 100.000 euro, die niet naar het amateurvoetbal kan.

Het stond ergens tussen de plooien van de kranten: de Rode Duivels krijgen een extra duur vliegtuig, om in alle luxe (“extra beenruimte” stond er letterlijk) naar een interland in Israël te vliegen eind maart. Geen haan die er naar kraaide.

Of hoe verontwaardiging gigantisch selectief kan zijn: bankiers en ondernemers à la Marc Coucke zijn tegenwoordig vogelvrij. We moeten allemaal Thomas Piketty lezen, want herverdeling is het nieuwe zwart. Maar ondertussen zitten we met z’n allen te kijken naar het voetbal, moeten we ons ‘Allemaal Duivel’ voelen, terwijl het betaald voetbal een beroepscategorie is geworden die alle greep met de werkelijkheid verloren heeft.

Die totale scheeftrekking is al veel langer bezig. Als een club zoals Manchester City, eigendom van een groepje oliesjeik uit een niet-democratisch land, beslist om Vincent Kompany 13.260.000 euro per jaar te betalen, is dat hun goed recht. Het gaat tenslotte om hun geld.

Maar om het bedrag even in perspectief te zetten: in ons land werd de succesvolle CEO van BPost, Johnny Thijs, gedwongen om een jaarloon van 650.000 euro te aanvaarden, als maximum fee. Thijs weigerde, en Bpost was hem kwijt. Als je de maatschappelijke waarde van beide wil afmeten aan hun loon, ben je eraan voor de moeite. Maar dat is een discussie die hier wat naast de kwestie is.

Een nationale voetbalbond moet wegblijven van de spilzieke bling bling

Want het financieel beleid is niet zo vrijblijvend bij de KBVB, de Belgische voetbalbond. Die organisatie staat weliswaar met één been in het professionele voetbal, maar het andere staat bij de honderdduizenden amateurs, jonge spelertjes, scheidsrechters en fans. Die zijn allemaal stakeholder, zowel emotioneel als financieel. Dus zouden er minstens andere financiële wetten moeten gelden bij de KBVB. Die van elementair fatsoen, van corporate governance, van gezond boerenverstand bij financieel beleid. En vooral weg van het spilzieke, van de ridicule bling bling die het professionele voetbal kleurt.

En dus, als een man als Wilmots eist dat een groepje gigantisch goed betaalde voetballers een luxevliegtuig krijgt, met een meerkost van 100.000 euro, dan graait Wilmots rechtstreeks in de zak van die jeugdvoetballers. Dat dit niet zomaar een accident de parcours is, bewijst het circus dat vooraf ging aan de beslissing van de voetbalbond. Vrijdag tijdens de raad van bestuur van de KBVB kwam Wilmots speciaal afgezakt om dat vliegtuig, mét extra beenruimte, te eisen. Omdat een aantal leden niet wilden toegeven, forceerde de bondscoach zelf een stemming, die hij met 6-2 won. Er is dus doelbewust gekozen voor deze optie.

Wilmots komt zomaar een raad van bestuur binnenlopen en eist 100.000 euro

De hele financiële context van de KBVB stinkt uren in de wind. Het onfraaie verhaal van een geboekt en niet afgezegd hotel voor de spelersvrouwen tijdens het WK, een foutje van 300.000 euro, was pijnlijk. Een ontslagvergoeding voor CEO Steven Martens van 250.000 euro is erg veel geld. Net zoals de winstpremies van de Rode Duivels gigantisch waren tijdens het WK. Het duidt erop dat de getikte bedragen van het professioneel voetbal zijn binnengesijpeld bij de voetbalbond. 

Welke boodschap geef je op die manier aan al die jeugdspelers, aan heel het verhaal dat voetbal het maatschappelijk weefsel moet versterken. Want 100.000 euro lijkt dan een peulschil, een bedrag dat sommige van die Duivels op eigen houtje in één week verdienen, het is en blijft veel geld. Geld dat ze hadden kunnen investeren in opleiding, in begeleiding, in ondersteuning. Maar beenruimte ging voor.

Gesponsorde artikelen