Wat hebben we geleerd uit The Voice 2014?

Wat hebben we geleerd uit The Voice 2014?

Als semi-professionele pantoffelheld kijk ik al enkele jaren gedwongen naar The Voice van Vlaanderen. Terwijl mijn vriendin zich verliest in haar haat jegens al te knappe kandidates en de zogenaamde spanning van de stoelendans, kan ik veelal ongestoord observeren. Maar wat heeft al dat observeren me nu eigenlijk geleerd, over of tijdens deze editie van The Voice?

Vlaanderen houdt niet van uniek

Stemmend Vlaanderen speelt op veilig. De beste illustratie hiervan was de uitslag van de halve finale, toen ideale schoonzoon Tom verkozen werd boven de wat schuchtere Eli met het unieke stemgeluid. Ook de keuze voor Dunja, klok van een stem maar steeds hetzelfde jazzstramien in haar nummerkeuze, was op safe spelen. Concurrente Joke had namelijk een veel herkenbaarder stemgeluid. Een stem die je onmiddellijk zou herkennen als je het op de radio hoort, zoals de coaches in de blind auditions maar al te graag verkondigen.

Vanaf de stoeltjes echter niet meer kunnen draaien, lijkt de premisse van The Voice – de stem is het belangrijkst – steeds meer te vervagen. Of hoe The Voice hoe langer hoe meer Idool wordt. In casu idoolgehalte is er natuurlijk geen beter voorbeeld dan Koen & Jo. Hip geklede zingende tweeling met een knappe kop en haartjes in de gel. En dan nog Limburgers ook! Limburggevoel! Dat hun nummers steeds zoutloze, tweestemmige versies zijn van het origineel leek niemand te deren. Hun eenheidsworst werd door coaches, pers en publiek steevast op applaus onthaald. Toch had de de tweeling gisteren de twijfelachtige eer om slechts het tweede beste duo in de finale te zijn, volledig overschaduwd door Tom en Bent in Inspector Gadget stijl!

Bent Van Looy is een meerwaarde

Bent & Tom als Inspector Gadget in een simpele doch perfecte choreo was lang niet de enige geniale ingeving van het verstrooide genie Bent Van Looy, een echte meerwaarde in een voorts flauw seizoen van The Voice. Denk maar aan de fluorescerende Demi, schuchtere Eli die plots performer werd, ziekenhuisbed-Demi, Tom die op een gong staat te kloppen en die arme Demi zal nog wel wat raars moeten doen hebben! Ook zijn saillante taalgebruik zorgde meermaals voor een glimlach en hernieuwde hoop in het format. Meer Bent, minder Regi!

Tom is de verdiende winnaar

Tom was van de vier finalisten gisteren de verdiende winnaar. Hij begon twijfelend met Out of The Game van Rufus Wainwright, maar maakte dat al snel goed met een overtuigende prestatie tijdens de samenzang met coach Bent. Maar het was toch vooral met Karma Police van Radiohead, zijn laatste nummer van de avond, dat hij echt afstand kon nemen van spring in’t veld Laura Tesoro. De 17-jarige Familie-actrice bracht een opgewekte doch weinig meeslepende versie van Happy en verloor de finale daar alvast op punten, na een eerder middelmatige poging tot rocken met Are You Gonna Go My Way van Lenny Kravitz. Een nummer dat ze zich wel eigen maakte, maar duidelijk niet voor haar is weggelegd. Haar versie van Wanna Be Startin’ Something van Michael Jackson kon dan weer wel overtuigen, al hoeft een moonwalk echt niet als het niet  beter kan.

Gesponsorde artikelen