In het kort
- Nick Jonas heeft na vijf jaar zonder solomuziek zijn heel persoonlijke album ‘Sunday Best’ uitgebracht.
- De nummers op het album vertellen intieme verhalen en ervaringen uit het leven van Jonas als echtgenoot en vader, waardoor luisteraars een kijkje krijgen in zijn wereld.
- ‘Sunday Best’ is geïnspireerd op de muzikale invloeden uit zijn jeugd en laat Jonas’ emotionele kwetsbaarheid zien door middel van soulvolle melodieën en rijke arrangementen.
Nick Jonas heeft zijn nieuwste soloalbum ‘Sunday Best’ uitgebracht, waarmee hij na bijna vijf jaar terugkeert naar de solomuziek. Dit superpersoonlijke project weerspiegelt Jonas’ huidige gemoedstoestand, die wordt gekenmerkt door introspectie en artistieke vernieuwing.
Verzameling verhalen
Jonas beschrijft het album als een verzameling verhalen, gedachten en momentopnames van zijn leven van de afgelopen jaren. Hij ziet ‘Sunday Best’ als het resultaat van 33 jaar ervaringen en muzikale invloeden.
Om de release te vieren, organiseerde Jonas een gezellig brunch-evenement in Las Vegas voor 170 fans, waar hij een paar nieuwe nummers live speelde. Tijdens het evenement was er ook een gesprek met Daniel Wall van Behind The Wall Podcast, waarin ze dieper ingingen op de inspiratiebronnen en het creatieve proces achter het album. Medewerkers zoals JP Saxe, Josette Maskin van MUNA, Blush en Ryan Daly waren ook bij de brunch.
Momenten uit het leven
‘Sunday Best’ gaat over belangrijke momenten in het leven van Jonas – zowel vrolijke als moeilijke – en geeft luisteraars een intieme kijk in zijn wereld als echtgenoot en vader. Het album bevat openhartige verhalen en onthult persoonlijke ervaringen die hij nog nooit eerder in het openbaar heeft gedeeld.
Muzikaal gezien is ‘Sunday Best’ geïnspireerd door Jonas’ jeugd, die hij doorbracht met zingen in kerkkoren. Het album combineert de warmte en spirit van zijn vroege muzikale invloeden met hedendaagse klanken. Rijke arrangementen, soulvolle melodieën en gelaagde instrumentatie creëren een soundscape die gezien kan worden als Jonas’ meest emotionele werk tot nu toe.