Elk jaar proberen we consequent een playlist bij te houden met songs die op één of andere manier boven de middelmaat uitsteken. En, er wordt nog steeds echt wel veel goeie muziek gemaakt. We eindigden op 335 nummers – en wellicht misten we er nog een pak. Hier zijn daaruit de 25 die we het meest bijzonder vonden.

1. Car Seat Headrest – Drunk Drivers/Killer Whales

Lo-fi home-taping songwriter Will Toledo, poster child van een nieuwe generatie uit BandCamp ontsproten indie rockers gaat door het leven als Car Seat Headrest en hij haalde onze lijst met drie nummers (check Vincent en Joe gets kicked out of school in onze longlist) maar dit Drunk Drivers is gewoon outstanding, een instant classic.

Wie een uitleg wil over de bizarre titel slash combinatie van twee songs die Drunk Drivers/ Killer Whales eigenlijk is: “it’s a song in which drunk drivers aren’t just drunk drivers, but an entire society who cannot think, see, or move in a straight line because their thoughts are so pockmarked and inebriated from depression and anxiety” volgens Toledo. 2016 in a nutshell dus.

2. Rae Sremmurd feat. Gucci Mane – Black Beatles

Party-and-bullshit anthem van het jaar. Veel meer valt daar niet over te zeggen. Of misschien dit: zelfs Paul McCartney is een fan van Rae Sremmurd.

3. Beyoncé – Formation

De hit die het hele jaar omnipresent was en met reden. Het was ook een bijzonder politiek en gedurfd statement van een bedrogen vrouw, de gevaarlijkste soort naar het schijnt.

4. Parquet Courts – Dust

Ook Human Performance en Berlin Got Blurry staan in onze longlist. Deze is catchy as hell. Voor wie ‘m niet kent, hier, je kan meteen meezingen: It comes through the window/It comes through the floor/It comes through the roof/And it comes through the door/Dust is everywhere/SWEEP!

5. Maren Morris – My Church

Maren Larae Morris is 26 en de kans is groot dat je nog nooit van haar hebt gehoord. Tenzij je dit jaar in de VS of Canada was. Het stigma tegenover alles met het label country is immers onoverkomelijk voor onze populairste radiostations. Nochtans is haar plaat Hero zowat de ontdekking van het jaar. Luister in onze longlist ook zeker naar 80s Mercedes en Rich. Dit My Church is overigens een wolf in schaapskleren en leverde Morris de banvloek op van nogal wat religieuze nutters. Ze schrijft trouwens alles zelf en is zowat alles wat Taylor Swift niet is. Cool om te beginnen.

6. The Monkees – Me & Magdalena

Hier is nog een verrassing, eentje van Trump-proporties: wie in januari had verklaard dat The Monkees, ooit nog gefabriceerd als Amerikaans antwoord op The Beatles in 2016 één van de beste songs zou uitbrengen, zou je wellicht zot hebben verklaard. Maar, here it is. Het nummer is geschreven door Ben Gibbard van Death Cab For Cutie. Maar het is vooral een statement dat alle gangbare vooroordelen in de rockwereld tart. En het is een showcase van vakmanschap.

7. The 1975 – Somebody Else

The 1975 staan met maar liefst vier nummers in onze longlist. Het was, laten we een kat een kat noemen, toch een beetje hun jaar. The Sound, UGH en A Change of Heart horen ook thuis in deze lijst, maar we kozen voor één nummer per act, dus, sorry fans. Ze verdienden inderdaad meer en dat wil best wat zeggen.

8. David Bowie – Lazarus/Blackstar

Overleden legendes hebben de neiging om in eindejaarslijstjes op te duiken als postuum eerbetoon, ondanks dat hun meest recente muziek vaak ondermaats is aan het oeuvre dat hen in de eerste plaats onvergetelijk maakte. Wel, not so met David Bowie. Iedereen zal het ons wel vergeven dat we hier afwijken van onze één-nummer-per-artiest-regel.

9. Radiohead – Burn The Witch

Blackstar van Bowie deed ons denken aan Radiohead eerlijk gezegd. Radiohead bracht z’n beste plaat uit sinds Kid A dit jaar en gaf één van de beste optredens die we zagen. Ze staan in onze longlist met vier nummers: dit Burn The Witch, maar The Numbers, Daydreaming en True Love Waits moeten eigenlijk amper onderdoen.

10. Skepta – Man en 11. Stormzy – Scary

Hoewel echte hipsters het weer zullen afdoen als alweer passé, zijn de heren Skepta en Stormzy mannen die de sound van nu maken. Clevere, bijzonder inventieve en professioneel knap geproduceerde spannende muziek. Grime is de naam die ze op het genre hebben gekleefd.

12. Desiigner – Panda

Oké, we weten dat nogal wat mensen de “wubbes” krijgen van deze song. Je houdt ervan of niet, zo simpel is het. Dat het nummer één van de absolute kleurgevers van 2016 was, valt echter niet te ontkennen. Onze vriend Desiigner staat trouwens met nog een nummer in onze longlist:

Tiimmy Turner.

13. Black Honey – Hello Today

Je bent meer een gitaarpop-mens? Wel, wat dacht je van deze? We hebben een idee dat Black Honey nog erg groot gaat worden trouwens.

14. Metallica – Hardwired

Wel, Metallica kwam eindelijk nog eens met iets nieuw. Hardwired is precies waar we daarbij op gehoopt hadden.

15. Bastille – Good Grief

In alle eerlijkheid: Bastille heeft ons op festivals de jongste jaren vooral naar de toog doen trekken. Maar dit Good Grief, daar kunnen we echt niet omheen. Het is gewoon een perfecte popsong.

16. Bob Mould – Voices in My Head

Wat zij we blij om Bob Mould in deze lijst te kunnen zetten! De man die ons Hüsker Dü gaf, één van de meest onderschatte en belangrijkste rockgroepen ooit. Zonder Bob Mould geen Pixies, zonder Pixies geen Nirvana: zo simpel is het. Dat hij, ondanks alle tegenslagen in zijn persoonlijk leven dit anno 2016 nog kan, wel, het doet deugd.

17. Drive-by Truckers – What It Means

The Drive-By Truckers zijn wat dan een alternative country/Southern rock band heet, uit Athens, Georgia, waar ook R.E.M. ontsproot. Patterson Hood en Mike Cooley komen oorspronkelijk uit The Shoals in het noorden van Alabama, en, als je daar ooit ben geweest op zoek naar de roots van rock en blues dan weet je dat ze het daar met het drinkwater binnenkrijgen. We zijn al jaren aan het roepen dat Hood een ongelooflijke songwriter is. En nu heeft hij een nummer geschreven dat zoals geen ander de vinger op de tijdgeest legt. What It Means is de VS in 2016, maar ook een beetje de hele wereld: “We’re living in an age/Where limitations are forgotten/The outer edges move and dazzle us/But the core is something rotten/And we’re standing on the precipice/Of prejudice and fear/We trust science just as long/As it tells us what we want to hear.” De belangrijkste song van het jaar gewoon, dit. En het bewijs dat al die jankers die vonden dat Dylan de Nobelprijs literatuur niet verdiende gewoon niet weten waar ze het over hebben: There’s no sunlight in your ass and your heads are stuck up in it.

18. Mitski – Your Best American Girl

Los van de boodschap, is dit sowieso een extreem krachtig nummer van Mitski Miyawaki, de half Japans, half Amerikaanse die onder meer opgroeide in Congo.

19. Cobalt – Beast Whip

Bij de meeste bands is het verdwijnen van de originele leadzanger nooit echt een verbetering (AC/DC heeft het al twee keer mogen ondervinden, maar let’s not go there). Not so met Cobalt, die dit jaar voor het eerst in zeven jaar nog eens met iets nieuw kwamen. Erik Wunder doet het nu met Charlie Fell (Lord Mantis) en o wonder: Cobalt maakte misschien wel de beste getalplaat van het jaar.

20. Beck – Wow

Beck wou Wow in eerste instantie niet aan z’n platenfirma a geven, omdat hij het zelf een ondermaats nummer vond. Zijn kinderen konden hem ompraten. Gelukkig.

21. Prince Rama – Bahia

Guilty pleasure van het jaar.

22. Kings of Leon – Waste A Moment

Wel, het is in elk geval not done om Kings Of Leon nog cool te vinden. Boodschap aan alle critici die WALLS, de nieuwe plaat van de Kings zo vakkundig hebben afgebroken: misschien eerst eens luisteren.

23. Kate Tempest – Europe Is Lost

Niet voor iedereen dit, maar een tour de force niettemin van dichteres, toneelschrijfster en performance artist Kate Tempest. Algemeen beschouwd als één van de grootste artistieke talenten van het moment. Europe Is Lost is een bijzonder confronterende schets die ook de huidige jonge generatie niet ontziet. Je hebt serieus guts nodig om zoiets te pennen.

24. Flume – Never Be Like You

Harley Edward Streten is een Australische muzikant en dj-producer die op zijn dertiende zijn eerste muziek maakte met behulp van een muziekprogramma dat ingesloten zat bij een pak cornflakes. En dit nummer met de Canadese zangeres Kai is het bewijs dat EDM niet per se plat moet zijn.

25. Jessy Lanza – It Means I Love You

Ook uit Canada deze bijzonder getalenteerde madam. Omschreven als “the latest and possibly greatest of the new ethereal soul girls”. Met reden.

Deze 25 werden geselecteerd uit deze long list, met de nummers van 2016 die, in verschillende genres, op één of andere manier boven de middenmaat uitstaken. Sommige ken je, andere vallen te ontdekken. 335 songs in totaal, goed voor bijna 23 uur muziek.